Heb je wel eens een vlieg ingeslikt waarvan je dacht: “nou, dat is nog eens een vlieg. Dat is vast geen beer.” Wel, zo even geleden heb ik er zo één ingeslikt. Één enkele gaap en hopla, daar ging die strontzoekende schavuit zo mijn keelgat in. Tien kokhalsneigingen later gaf ik de vermoeiende strijd op en slikte hem door. Op een dag kan ik vliegen. Net zoals hem. Als hij me die gave niet achterlaat, dan laat ik hem via mijn darmen tot in de wc pot weer opvreten door andere strontvliegen. Dronken mensen zijn lief. Ze zien de zin in de onzin en de onzin in de zin. Ze zien het talent in de idioot en de idioot in het genie. Ze zien de liefde in een gebroken hart en het hart in de haat. Ze zien de verborgen schatten welke we allen proberen te verbergen achter onzekerheid en twijfel. Probeer eens in de huid te kruipen van en je zal falen. Inlevingsvermogen is een fabeltje, want begrip vind je enkel in dezelfde soort ervaring. Mentale pijn vergelijken met andere mentale pijn en niet met een groot inlevingsvermogen of overtollige fantasie. Fantasie is mooi, zolang je de realiteit maar blijft zien.

Zodadelijk begint de studie weer. Alleen al de aanblik van die levensgrote cel maakt me depressief. Lessen erin volgen is een coma waaruit je pas weer ontwaakt als je in bed ligt en bedenkt hoe nutteloos het is of eigenlijk alles. De zinloosheid beperkt je te leven zoals de doorsnee mens. De complexiteit van de geest maakt je mentaal ziek. Zo ziek, dat je jezelf uit bed trapt, in plaats van dat je er vrijwillig uitstapt. Enkel de illusie liefde wil je wel eens helpen. Een tijdelijk zin aan de onzin van het leven.

Drank maakt je dronken? Lariekoek en boterkoek en als je lief bent billenboek. Nuchter kan ik dronken zijn en dronken kan ik nuchter zijn. Net wat het lot bepaald of waar je zelf zin in hebt. Hoe complexer de geest, hoe makkelijker het zich kan transformeren in dronken naar nuchter en andersom. Flexibel. Soepel of stijf. Stijve lul of stijve geest. Geen van beide, want ik ben een vrouw. Wie het niet merkt, mag eens een blik in mijn boxert string werpen waarna hij of zij vervolgens wordt onthoofd. Want zulke taferelen zijn niet voor idioten bestemd. Enkel voor degenen die mijn ietwat complexe ziel accepteren, waarderen en liefhebben.

De wereld, maatschappij en mensheid is geen probleem. Als je wakker wordt met de gedachte aan eindeloze zinloosheid, realiseer je je pas dat het probleem hetgeen is wat niet op wil staan. Wat wenst dat de tijd stil blijft staan, zodat je kon huilen zonder dat iemand het merkt. De ander zou de rest uitlachen, omdat hij zich boven alles zet en de wijsheid in pacht heeft. Pas als je opstaat zonder te lachen of te huilen, terwijl het voelt alsof de tijd stilstaat, dan weet je zeker dat je mentaal aan het sterven bent. Het begin van het einde of het einde van het begin.

Tot Shit


7 reacties

schoevers · 12 mei 2007 op 12:00

Beste Shitonya.

Ik zie dat je goed schrijven kan, maar waarom altijd zo grof en cynisch? Gooi je talenten ook eens een andere kant op.

Tot sun!

jmdeking · 12 mei 2007 op 12:22

Goed en slim geschreven ik moest er af en toe over nadenken dat is goed 😉

pally · 12 mei 2007 op 13:51

Zoals je weet, Shit, heeft het een poosje geduurd voor ik aan je schrijftrant gewend was. Nu ik dat ben en over bepaalde dingen heen kijk, vind ik het heel erg goed en origineel geschreven en gedacht.
En blijf vooral je eigen stijl handhaven want die is uniek. :wave:

Groet van Pally

arta · 12 mei 2007 op 13:52

Goed geschreven!
🙂

Shitonya · 12 mei 2007 op 16:52

Bedankt voor de mooie woorden. Ik kan aardig wat kanten op, maar deze stijl bevalt me nog altijd het beste. Schoevers, als je mijn profiel aanklikt en even wat columns uit het verleden ter hande neemt zul je ook niet groffe/cynische stukken vinden, maar ook milde stukken en dramatische verhalen.

Maar ja, afgelopen tijd hanteer ik weer liever deze stijl , omdat dit nu eenmaal het makkelijkste gaat en beter wegleest. Dramatische verhalen zonder scherpe kantjes zijn er immers al genoeg te vinden in bibliotheken. Daar heb ik mijn buik wel van vol. Je dringt pas tot een mens door als je hem ietwat shockeert of als je minstens verbijstering kan opwekken en daar doe ik het graag voor 🙂

KawaSutra · 12 mei 2007 op 18:52

[quote]Stijve lul of stijve geest. Geen van beide, want ik ben een vrouw.[/quote]
😆

Prachtig zoals je al jouw shit-logica hanteert. En grof, dat vond ik deze keer wel meevallen. Tweede alinea stak er wat mij betreft bovenuit zoals meer prachtige zinnen die dan weer wegzinken tussen zinnen die wat slordig zijn neergezet.
Maar meestal vind ik je schrijfsels boeiend en vernieuwend. Wekt steeds meer nieuwsgierigheid naar de mens achter Shitonia.

Trukie · 12 mei 2007 op 21:08

Shit, ik heb je een poosje niet gelezen maar de hieronderstaande reakties maakten me nieuwschierig.
Deze column is voor jouw doen echt heel erg poeslief. Oef, nu mep je me waarschijnlijk virtueel van het scherm af.
De enige zin die er een beetje uitknalt, heeft Kawa al genomineerd als oneliner :lach:
Deze column is zo indringend op de gevoelige manier. Zo waar. Daar moet je bijna een heel leven (misschien wel meer) voor hebben geleefd om deze essentie er uit te halen. En het leven is niet altijd lief.

Nog een oneliner:

[quote]Drank maakt je dronken? Lariekoek en boterkoek en als je lief bent billenboek. Nuchter kan ik dronken zijn en dronken kan ik nuchter zijn.[/quote]

Geef een antwoord