Lief bezittelijk voornaamwoord, waar ging het mis? Waarom word je door heidense barbaren tegenwoordig zo vaak ingeruild voor het veel minder tot de verbeelding sprekende persoonlijk voornaamwoord? In een maatschappij waarin individualisme en bezit zo’n belangrijke plaats innemen, word jij, degene die de bezittingen toekent, juist veronachtzaamd. Het is natuurlijk al langere tijd een trend om de zogenaamde ‘sms taal’ toe te passen. Maar het feit dat jij hier wars van bent mag toch geen reden zijn om je hele familie vrijwel totaal in het verdomhoekje te drukken? Want broertje mijn (bijnaam m’n) heeft toch niets misdaan? Toch wordt hij steeds frequenter ingewisseld voor me, het vervelende zoontje van de familie persoonlijk voornaamwoord. Ditzelfde geldt voor jouw of zijn, ook al zulke goedzakken die het onderspit dreigen te delven tegen hun kwaadaardige stand-ins jou en ze. Waren jullie maar in Duitsland geboren, waar jullie naaste verwanten mein, dein, en ihr in perfecte harmonie leven met ich, du, en sie. Helaas krijgt het florerende familiebedrijf internationaal niet de erkenning die het verdient.

Maar is het dan louter misère wat de klok slaat? Toch niet helemaal. Het enige springlevende lid van de bedreigde voornaamsoort is hun. Waar alle andere takken van de stamboom van de familie bezittelijk voornaamwoord door overwoekering dreigen af te sterven, is hun in volle bloei. Hun is de vaandeldrager der bezittelijk voornaamwoorden, het populairste jongetje van de klas. Waar zijn broertjes en zusjes minder en minder in het spel voorkomen, duikt hun juist overal op. Maar wie denkt dat ons aller hun mijn hoop in bange dagen is, heeft het mis. Natuurlijk is het lovenswaardig dat hun zich fel verzet tegen de onderdrukking door de persoonlijke voornaamwoorden, maar hij overdrijft helaas nogal. Compensatie is verworden tot overcompensatie, en hun tot de Willem Holleeder in voornaamwoordenwereld. Pure onderdrukking en chantage van zijn soortgenoten ze en hen. En ofschoon u uit het voorgaande zou kunnen opmaken dat ik een intrinsieke afkeer heb van de persoonlijke voornaamwoorden, wil ik toch een lans breken voor deze twee sympathieke leden van de familie. Ze hebben nimmer iets misdaan, staan klaar waar het nodig is, en toch legt hun als een koekoek zijn eitjes in het nest van hen. Van jongs af aan indoctrineert hij de kinderen, die hij met zijn mooie praatjes tracht te overtuigen dat hij, en niet zijn van nature veel goedaardiger ‘vriendjes’ het aangewezen voornaamwoord is om in een zin te worden opgenomen. Begrijp me niet verkeerd, natuurlijk moet hun van stal worden gehaald wanneer er bezittingen moeten worden aangeduid, maar ik praat hier over de vervelende eigenschap dat hij zich profileert als onderwerp of lijdend voorwerp van de zin. Stop deze hooligan, voor het te laat is!

Nu weet ik dat het overgrote deel van de goede voornemens binnen een week in de prullenbak is verdwenen, maar ik doe toch een vriendelijk doch dringend verzoek aan eenieder: heb compassie met de minderbedeelden; geef alle noodruftigen eens een beetje meer aandacht. Laat 2008 de geschiedenis ingaan als het jaar van de wederopstanding der bezittelijk voornaamwoorden!

Categorieën: Maatschappij

8 reacties

Avatar

Hollywood · 25 maart 2008 op 12:11

Ik vind dit een geweldige column!!!! Wat ontzettend goed gevonden allemaal.[quote]Nu weet ik dat het overgrote deel van de goede voornemens binnen een week in de prullenbak is verdwenen, maar ik doe toch een vriendelijk doch dringend verzoek aan eenieder: heb compassie met de minderbedeelden; geef alle noodruftigen eens een beetje meer aandacht. Laat 2008 de geschiedenis ingaan als het jaar van de wederopstanding der bezittelijk voornaamwoorden! [/quote]
Ik ga mee op de barricade!

Gr. Holly

Avatar

arta · 25 maart 2008 op 12:36

Originele invalshoek!
Geweldige titel!
Nog leuk geschreven ook, helemaal goed!
🙂

Avatar

Neuskleuter · 25 maart 2008 op 13:56

Wat geweldig! Wat super! Bij de eerste alinea dacht ik al dat het over mijn grootste vete op msn gaat en ik kreeg nog gelijk ook! Je hebt er een heerlijk lyrisch, weemoedig stuk van gemaakt. Maar er is nog hoop. Ik ga de strijd met je aan tegen alle hennies, hunnies en misplaatste muhs! 😀

Avatar

Dees · 25 maart 2008 op 14:07

Die ziekte verspreidt zich ook over elk opleidingsniveau binnen de samenleving. Ooit begonnen met ‘me reet’, maar inmiddels wordt het overal gebruikt.

Overigens hoorde ik laatst van een Duitse dat Duitsers zelf hun naamvallen niet meer kennen, dus in ieder land iets aan de hand. Voor de rest; aus meinem Herz gegriffen 😀

Avatar

pally · 25 maart 2008 op 14:27

Erg leuk gedaan
, die kwasi-serieuze toon! Maar ik ben het absoluut met je eens en trek mee ten strijde: op kruistocht tegen een juist gebruik van bezittelijke en persoonlijke voornaamwoorden!Wanneer gaan we naar het binnnenhof?

groet van Pally

Avatar

Mosje · 25 maart 2008 op 16:32

Tja Bock, ik ben erg voor correct taalgebruik, maar ik vrees dat over enige tijd “me” en de andere woorden die je noemt, zo ingeburgerd raken, dat het officieel taalgebruik wordt.
Van Dale rept al over ammehoela, ammenooitniet, en hullie. Ook “me” staat er al in: onverzorgde spreektaalvorm van het bezittelijk voornaamwoord “mijn”.

Avatar

SIMBA · 25 maart 2008 op 16:43

Mooi betoog!

Avatar

KawaSutra · 27 maart 2008 op 02:13

Laat ik dan ook maar eens CvdM roepen, juist hier op CX. En daar ben ik heel zuinig op, zoals op onze bezittelijk voornaamwoorden. :duimop:

Geef een antwoord