Zo kort, maar toch zo lang in mijn herinnering. Zo kort, maar toch zo’n lang moment in mijn leven. Zo kort, maar toch zoveel tranen wat je me brengt. Je hebt mij verlaten, je komt nooit meer terug. Ik mis je. Verdomme ik mis je. Je was beeldschoon, je was geweldig, en het mooiste was: je was helemaal van mij. We maakten elkaar gelukkig, elke dag. Ik hield van je, je uitstraling, je ogen, je lach.
We hadden het goed samen, niets kon meer stuk.

Zag ik je veranderen, of wilde ik het niet zien. Ik wilde met je blijven dromen, waarom maakte je het kapot. Ik kreeg de spuit in mijn handen en wilde het niet geloven. Met tranen in je ogen vertelde je het verhaal. Maar ik bleef in mijn hoofd vragen waarom.

Waarom jij? Waarom moest je aan die troep verslaafd raken. Waarom moest jou dit gebeuren. Je maakt jezelf kapot en ik kon alleen maar toekijken. Je zocht hulp, maar het hielp niet. Ik wilde helpen, maar het lukte niet. Drugs had je vast en ik liet je hand los.

Ik kon er niet mee omgaan. Het was me teveel. Ik kon niet aanzien hoe je jezelf naar de klote hielp. Ik vluchtte en raakte je kwijt. Ik raakte je kwijt door een verslavende roze wereld waar je niet meer uitkwam. Kon ik je maar eruit halen. Ik pakte je beet, maar de pillen waren sterker.

Plotseling een telefoontje. Mijn wereld stortte die dag in. De woorden van jou over je moeders lippen vertaald. De woorden spoken nu nog steeds door mijn hoofd, steeds weer herhaald. Wilde het niet geloven, maar het was waar. Het was nu voorgoed, nooit meer bij elkaar.

Waarom heb je me nooit gebeld, waarom was je nooit naar me toe gekomen. Je kon niet meer leven, je bleef maar vastzitten in je dromen. Bedrogen door drugs, nooit bedrogen door mij. Ongelukkig door die troep, bij mij altijd blij.
Ik luister naar je liedjes en de tranen rollen over mijn ogen. Ik zei altijd dat ik van je hield, ik heb nooit tegen je gelogen.

Wat zou er gebeurd zijn als je nooit verslaafd was geweest. Dan was je nu nog steeds dat mooie meisje, misschien nog steeds van mij. Gelukkig samen, van de drugs vrij.

Als ik niet bij je weg was gegaan, had ik je dan kunnen helpen. Was je dan nog blijven leven. Schuldig maar niet geheel terecht. Het waren drugs, een oneerlijk gevecht.

Hopelijk kun je me zien daarboven in de hemel. Ik heb opnieuw een geweldig meisje gevonden waar ik zielsveel van hou. Met liefde heeft ze dit geschreven. Ze had ook liever gewild dat je bleef leven.

Je bent nog steeds beeldschoon, ik herinner me nog steeds alle mooie momenten, elke glimlach, elke dag. En het mooiste is: je bent nog steeds van mij. Je blijft voor altijd in mijn hart, je bent eindelijk vrij.

Categorieën: Liefde

15 reacties

Mosje · 9 juli 2005 op 11:21

Jeetje Shit, wat mooi geschreven. Prachtig. (En nou niet laten weten of dit waar gebeurd is of niet hoor!)

Louise · 9 juli 2005 op 11:45

Je hebt me volkomen verrast, Shitonya. Om zoveel te zeggen met zo weinig woorden.
Ik vind het klasse geschreven!

bert · 9 juli 2005 op 11:48

[quote]De woorden spoken nu nog steeds door mijn hoofd, steeds weer herhaald.[/quote]
Shit, ik heb je stukjes wel eens afgekraakt. Eerlijk is eerlijk. Dit is een column waarmee je me diep in mijn hart raakt. 🙂

Troy · 9 juli 2005 op 12:02

Ik heb altijd geweten dat er tevens een fijngevoelige dichter in jou schuilde (intuitie) 😉 Mooi geschreven Shito!

Domicela · 9 juli 2005 op 13:04

Mooi en herkenbaar. Niet alleen drank maakt meer kapot dan je lief is.

Kees Schilder · 9 juli 2005 op 13:56

Al zal je nog honderden columns schrijven; deze zal altijd in mijn herinnering blijven.

pepe · 9 juli 2005 op 17:20

Prachtig verwoord, deze column vind ik ook beeldschoon.

champagne · 9 juli 2005 op 19:22

Wat goed om ook eens jouw gevoelige kant terug te zien in jouw verhaal. Ik vind het mooi!

sally · 9 juli 2005 op 22:12

[quote] Met liefde heeft ze dit geschreven[/quote]

Begrijp dit zinnetje niet helemaal goed Shit.
Verder erg indrukwekkend. Vooral omdat het van jou is.
Zo`n contrast met je andere schrijfsels.
Doet me ook best wel wat.
Als het waar gebeurt is.(Maar dan nog. Dit zijn dingen die gebeuren)
Je weet het maar nooit bij jou…
liefs
Sally

Li · 9 juli 2005 op 22:19

Deze tekst grijpt mij enorm aan
Ik zou zo een naam kunnen invullen.
Heel mooi verwoord vrouw Shit

melady · 10 juli 2005 op 00:39

[quote]Het waren drugs, een oneerlijk gevecht. [/quote]

Helemaar waar.

Wat een column shit

Ma3anne · 10 juli 2005 op 09:13

Misstaat je niet, deze heel andere schrijfstijl. Indrukwekkend.

klungel · 10 juli 2005 op 21:00

Ik had hem met 30 seconden achter mijn kiezen, en dat wil wat zeggen bij mij. Erg mooi geschreven en makkelijk te lezen.

KawaSutra · 11 juli 2005 op 00:30

[quote]En het mooiste is: je bent nog steeds van mij. Je blijft voor altijd in mijn hart, je bent eindelijk vrij. [/quote]
Mooi geschreven; prachtige slotzin. 🙂

Shitonya · 12 juli 2005 op 00:49

Bedankt voor alle positieve reacties 🙂

En ik kan me moeilijk inhouden Mosje, maar vooruit, dit keer vertel ik er niet bij of het echt is gebeurd of niet. Raadsels moeten er blijven immers.

Nog even een zinnetje uitleggen voor alle duidelijkheid: “Met liefde heeft ze dit geschreven.”
“ze” -> slaat op mij

Geef een antwoord