Leuk hier die markt in Zwolle, wij gaan er graag naartoe. En vooral als je fruit nodig hebt is het hier de moeite waard om een wandeling te wagen op de markt. Stel je voor, een heerlijke zomerse dag, lekkere temperaturen het idee om wat te shoppen op de markt. Wat wil je nog meer. Een paar boodschappentassen mee, en wij aan de wandel. Groenten gehaald, wat planten, in ieder geval we hadden alles behalve fruit. “Op de terugweg naar de auto kunnen we toch wat sinasappels en mandarijnen meenemen”? “Ja, Claudy, maar de tassen zijn ondertussen aardig vol, ik sjouw me een bult”. “Ach we zijn er bijna”.
En jawel, de regen kwam eerst langzaam met kleine druppels naar beneden en toen ging het harder regenen. Maar dan ken je mijn vrouw niet, wat in haar kop zit , zit niet in de kont. Er moest en zou fruit gehaald worden. Ik wilde zo snel mogelijk naar onze auto, we hadden vier zware tassen te tillen, en mijn voeten voelde aan als een geheel gratis verzorgde voetreis naar Timboektoe, ik kon niet meer. En ik voelde mijn spijkerbroek toch iets langer worden aan de pijpen door het regenwater. Maar dat kan ook de kift zijn geweest hoor. Totdat we een stal zagen met een goede aanbieding,40 sinasappels voor 3 euro, en 40 mandarijnen voor 2 euro. Dat was tenminste de moeite van het sjouwen waard.

Wij stonden netjes op onze beurt te wachten, in de regen net onder de kap van de kraam. Naast mij stond een dame, keurig gekleed in een lederen broek, leren jasje, vol goud behangen, lange oorbellen, en zei riep met luide stem “Zo dat gaat lekker” Ik dacht dat zij bedoelde dat het zo druk aan die kraam was. Claudy had de bestelling gedaan, ik betaalde en zij liep in te laden met die lange armen van haar. Een paar plastic zakken meer en zwaarder, sjokten wij naar de auto. Eindelijk thuis, boodschappen uitgeladen, en ik ging de fruitschalen befruiten. “He Claudy waar moet ik met de rest van het fruit heen, ik heb nergens geen ruimte meer”. “Ja, dat kan dus niet, ik heb hier nog twee zakken vol”. “Hoe kan dat nou, hier liggen 40 sinasappels en 20 mandarijnen in de schalen, ik kan die andere 20 niet kwijt”. Verbaasd liep ik met mijn restanten naar de keuken, alwaar Claudy beteuterd naar 40 sinasappels en 40 mandarijnen keek die de aanrecht overspoelde met oranje. “Wat is dat nou, hier is ons fruit”!

Nee Claudy dat is het fruit van die dame die vroeg of het lekker ging, dat mens durfde natuurlijk niks tegen ons te zeggen, zo klein en tenger zijn we niet, en met al dat zinloos geweld leek het haar natuurlijk verstandiger om haar mond maar te houden. Voorlopig heb ik me een bult gesjouwd met haar fruit. Alhoewel, mijn zus in Den Haag heb ik aardig bedeeld, want ik kon voorlopig geen oranje vrucht meer zien. Ik neem voortaan voorlopig even een vitamine C pil….


Avatar

klapdoos

Gewoon een Amsterdamse vrouw die met een vrouw getrouwd is, ziek is, zodanig dat de neerwaartse spiraal steeds verder zakt. maar een kniesoor die daarop let. Ik lach graag, heb genoeg traantjes gelaten om mijn ziekte en nu is het tijd om via mijn nieuwe boek eens door te gaan met uit het leven te halen wat er te halen valt, zeker in een crisistijd is het de kunst om toch vrolijk te blijven. Mijn motto is dan ook: Een dag niet gelachen is zeker een dag niet geleefd.

6 reacties

Avatar

DreamOn · 9 februari 2007 op 19:27

O, wat een blamage! Ik kan me goed voorstellen dat je je dan knap lullig voelt. Ik moet ineens aan mijn verhaal ‘tasjesdief’ denken; ook zo’n stunt! Nou ja, het levert in ieder geval een leuke column op en op een verjaardag doet zo’n verhaal het ook altijd goed.

Mag ik één tip geven? Probeer de intro wat pakkender te maken, zodat de lezer zin krijgt om de colum te lezen. Jouw intro doet namelijk niet vermoeden dat er zo’n leuk verhaal achteraan komt..ik ben blij, dat ik toch even heb doorgezet! Groetjes Trudy 🙂

Avatar

Prlwytskovsky · 9 februari 2007 op 19:46

Niks mis met die intro. Pracht verhaal, leest lekker weg. 😉

Avatar

pally · 9 februari 2007 op 21:33

Grappig en fruitig verhaal , Klapdoos! 😀

groet van Pally

Avatar

Li · 9 februari 2007 op 22:32

Ja, best te pruimen hoor 😀

Li

Avatar

SIMBA · 10 februari 2007 op 09:14

Een fris en fruitig verhaal met een citrusboost
😀

Avatar

Trukie · 10 februari 2007 op 12:58

Gelukkig is Zwolle wat groter dan mijn provinciale domicilie, waar je iedere week dezelfde mensen ziet op de markt.

Maar mocht je deze opvallende dame nog een keer tegen komen, schrijf je daar dan ook een column over?

Hier wil ik best een vervolg van lezen. egwel.

Geef een reactie