Met zijn twaalf ambachten en dertien ongelukken is mijn vader in de jaren tachtig de koning van de verliezers. Mijn moeder is een ongelukkige huisvrouw en probeert zichzelf met steeds weer nieuwe aankopen te verdoven. Dit combineert slecht en we zitten als gezin dan ook altijd in de financiële problemen. De gemeente besluit om een greep te doen uit het potje voor de minderbedeelden en stuurt ons buiten het seizoen om op vakantie.

Het naargeestige huisje in het bijna verlaten park doet de toch al beroerde sfeer in ons gezin tot ver onder het nulpunt dalen. Hallelujah! Er ligt een bijbel op de tafel. Terwijl mijn moeder het gore bestek en servies een sopje geeft, kijk ik in het heilige boek. Wie weet vind ik daar wel de verlossing uit deze treurnis.

Mijn zus kan haar geluk niet op. Ze heeft alle pony’s tot haar beschikking en kan elke dag een andere kiezen om op rond te hobbelen. Ik bevolk dagelijks in mijn eentje de zweefmolen en mijn vader draait solitair zijn rondjes in het schommelschip dat over de kop gaat. Mijn moeder vult haar dagen met onvermoeibaar de moed erin houden.

’s Avonds hebben we lol in het zwembad, maar helaas pindakaas: dat is niet avondvullend open.  Bij gebrek aan een tv spelen we Rummikub totdat we moeten gaan slapen. Het helpt niet mijn ogen te sluiten: ik blijf gekleurde nummers zien.

De kinderen uit mijn klas zijn jaloers op me. Geen vakantie en toch niet naar school hoeven! Ik ben blij dat het goedbedoelde geoorloofde verlof erop zit. De orde van de dag kan niet snel genoeg een einde maken aan mijn ongevraagde uitzonderingspositie.

 

 

 


10 reacties

Nummer 22 · 10 augustus 2018 op 10:37

Er zijn ergere dingen dat een mens kan overkomen

Marieke · 10 augustus 2018 op 14:04

Hartstikke bedankt voor deze toevoeging. Ik zal vanavond extra goed naar het journaal kijken om het leed in deze wereld diep tot me te laten doordringen en me vervolgens heel diep gaan zitten schamen voor deze bijdrage.

Mien · 10 augustus 2018 op 23:16

Ponypark Slagharen of Phantasialand?

Marieke · 11 augustus 2018 op 08:35

Oké, de boodschap is duidelijk. Wat een valse manier van bekritiseren. Doe heet gewoon rechtstreeks, in plaats van verkapt. Ik ben weg hier.

Marieke · 11 augustus 2018 op 08:54

Eigenlijk is er niks ergens dan wanneer een vervelende ervaring die impact heeft gehad niet geloofd wordt. Als er schamper over gedaan wordt.
Het kan zijn dat een ander vindt dat er ergere dingen op de wereld zijn. Iemand kan dit denken omdat hij de context niet kent. Of omdat hij een ander karakter heeft.
Deze bijdrage komt vanuit de herinnering en belevingswereld van een kind.
Reageren op mijn bijdrage staat natuurlijk vrij en opbouwende reacties zijn prima, verwachtte ik hier ook, maar helaas, het zit er niet in.

van Gellekom · 14 augustus 2018 op 10:37

Mee eens. Een verhaal vanuit een gevoel moet je nooit schamper over doen

Marieke · 14 augustus 2018 op 15:46

Nu mijn tere zieltje het weer allemaal te boven is, denk ik bij mezelf: bij schamperen schouders ophalen en doorademen. En vooral: blijven schrijven. Waar dan ook.

Lianne · 15 augustus 2018 op 09:46

Heel goed Marieke, door blijven schrijven!
Om de een of andere reden raakt je verhaal niet echt de emoties. Ik begrijp wat je wilt vertellen en hoe ongemakkelijk, en misschien ook wel ongelukkig, je je bij de situatie voelde. De echte emotie lijk je pas naar buiten te laten in de reacties. Als het je lukt die ook in het stukje zelf naar buiten te laten, maak je van een ogenschijnlijk luchthartige opsomming van losse elementen een mooier en aangrijpender verhaal.

Marieke · 15 augustus 2018 op 19:22

Ja, dit is de reactie waarom ik me hier registreerde. Een eerlijke en onderbouwde mening die niet zo zeer over de inhoud gaat maar over de manier waarop de inhoud tot stand is gekomen. Bedankt, ik neem dit mee in mogelijk toekomstige pogingen tot schrijven.

Mien · 8 september 2018 op 00:27

Nog eens gelezen. Onderhuids geschreven. Zo leest het ook. En dat bedoel ik als compliment. Tussen de regels door spat gevoel. Goed geschreven. Blijf dat zo doen.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder