Ik wist dat Bas veel voor z`n werk weg moest. Maar het valt me nu erg tegen.
Ik heb hem verteld over het telefoontje van Tom.
Mijn oude liefde, de deejay, die ik 15 jaar niet gezien heb.
Ik kon het niet voor me houden. Was benieuwd hoe hij zou reageren.
Hij was niet eens verbaasd of geïrriteerd. “Je kunt toch wel een praatje met hem maken?”
Voor mezelf is de beslissing om te bellen moeilijker dan voor Bas.
Tom is dolenthousiast.
Als Bas weer eens tien dagen op zakenreis is, besluit ik de kinderen een nachtje uit te besteden en te genieten van de reünie met Tom.
Hij is geen spat veranderd.
Staat voor de deur met een dikke bos rozen voorzien van “ons” gedicht.
De juiste snaar. Ik ben het nooit vergeten uit `onze` tijd.
Het zit nog altijd in m`n geheim vakje, in m`n rijbewijshoesje.
Romantisch etentje, lachen en genieten. Van elkaar.
We vallen zo maar weer in ons oude patroon
Alsof ons definitieve afscheid gisteren was.

`Gaan we naar de kroeg of zullen we lekker naar jouw huis gaan?` vraagt hij als we om zeven uur het restaurant verlaten.
“Laten we maar naar m`n huis gaan.”

Een minuut later sta ik half ontkleed halverwege de trap.
Helemaal boven staan we zo goed als naakt heftig te vrijen.
De slaapkamer hebben we niet gehaald. Op de overloop gaan we te keer als nooit tevoren.
Ik denk dat ik nooit zoveel gezegd, gelachen, gekreund, ordinair gedrag vertoond heb als deze keer. Geweldig!
Lachend lopen we naar de badkamer. Dan hoor ik plots de kamerdeur en iemand naar beneden sluipen.
Nondeju, helemaal vergeten.
De buurman zou vanavond even naar de defecte verwarmingsketel kijken.

Kreunend probeer ik me te herinneren wat ik er allemaal uitgekraamd heb.
Schuldgevoel bekruipt me en ik neem me voor dat dit écht de laatste keer is.
Met Tom.
Wat een kutwijf ben ik toch!

🙁

Categorieën: Liefde

11 reacties

Avatar

Mar · 9 december 2004 op 14:03

Erg ordinair ja.
Maar moet zeggen dat ik er wel om heb gelachen.

Mar

Avatar

Mosje · 9 december 2004 op 14:07

[quote]Erg ordinair ja.[/quote]Ordinair? Wat zeg je me nu? Iris deed het op de trap en de overloop. Ik kan me gelegenheden herinneren dat ik niet eens de voordeur haalde.
Wat is daar ordinair aan?
😕
😛

Avatar

Dinah · 9 december 2004 op 15:38

[quote]Ik denk dat ik nooit zoveel gezegd, gelachen, gekreund, ordinair gedrag vertoond heb als deze keer. Geweldig![/quote]

erg ordinair ja maar vast ook eeeeerrgggg lekker 😉

Avatar

plato · 9 december 2004 op 16:15

[quote]Je kunt toch wel een praatje met hem maken?”[/quote]

maar ja, praatjes vullen geen gaatjes. of heb je Bas dat niet verteld??
Anders doet de buurman dat namelijk wel! 😉

Avatar

Wright · 9 december 2004 op 16:39

[quote]De buurman zou vanavond even naar de defecte verwarmingsketel kijken.[/quote]

Ai Iris, je hebt de verleiding dus niet kunnen weerstaan.
Wordt vervolgd neem ik aan?

[size=xx-small](Uh, dat van die defecte verwarmingsketel,.. dat gaat zeker niet over jou?)[/size] 😀

Avatar

Ma3anne · 9 december 2004 op 17:29

Nu maar hopen dat de buurman zijn mond houdt?

Avatar

Mosje · 9 december 2004 op 20:34

Ma3anne, die buurman wil nu elke dag die ketel repareren.
😛

Avatar

sally · 9 december 2004 op 21:08

Tja, wat is ordinair?????????????????

Kan het nog iets ordinairder Iris, in je volgende column?
😀 😀 😀

Avatar

Dees · 10 december 2004 op 15:16

Een allerlaatst nummertje met een staartje? Ben benieuwd…

Avatar

Charlotte · 11 december 2004 op 11:30

Heb je column met genoegen gelezen Iris! Het begint iets weg te hebben van een feuilleton. Hier zal vast weer een spannend vervolg op komen? 😉
(Al is het maar omdat de buurman zijn mond niet gaat houden)

Avatar

BrokenHalo · 18 september 2006 op 13:13

ik heb je eerste drie columns gelezen en klik nu vol spanning door naar de volgende. Zou die weer over Tom gaan?

Geef een antwoord