Ik ben bekeerd. In een naar Hollandse maatstaven relatief nieuw geloof denk ik het antwoord op de belangrijkere levensvragen gevonden te hebben. Want naarmate de shit in de wereld zoals wij die dagelijks om ons heen en verder, veel verder waar kunnen nemen, toeneemt, neemt ook de behoefte aan antwoorden toe. Antwoorden die ik in het Faecaliïsme gevonden heb. De eerste geuren van het Faecaliïsme zijn oorspronkelijk over komen waaien van de Faecale eilandengroep, verre gelegen in de oceaan ten westen van Zuid-Amerika. Op één van die eilanden groeide een jongeman op die letterlijk schijt aan alles en iedereen had. Hij had dit omdat God hem gezegd had dit te doen en aldus geschiedde. Die jongeman zou later vele anderen inspireren om net als hij, schijt aan alles en iedereen te hebben en dat is hoe hij de Grote Leider werd. Zijn annalen werden opgetekend door enkele van zijn trouwste volgelingen waarbij de Grote Leider zelf steeds liet aantekenen dat het hier, in de beschrijving van zijn leven en zijn daden, ging om Gods eigenste wil die hij, als een nederig dienaar en profeet van God, slechts ten uitvoer bracht.

In Nederland heeft het Faecaliïsme pas sinds de laatste jaren echt voet aan de grond gekregen maar de rijen van aangeslotenen, van bekeerden, is groeiende. Er worden bijeenkomsten gehouden in Arnhem waar het Faecaliïsme met overheidssubsidie een eigen kerkgebouw heeft kunnen bouwen, een zogenaamde ‘WC’, wat een afkorting is van Worshit Centre. Hier komen wij elke week samen en aanbidden wij God en de Grote Leider.

In de Nederlandse samenleving ervaren wij soms weerstanden tegen onze ideeën en opvattingen maar toch voelen wij ons gesteund door onder meer de betreffende wetsartikelen over vrijheid van meningsuiting en vrijheid van godsdienst en vergadering. Als geloofsgemeenschap prijzen wij ons in dit land kortom gelukkig met al die vrijheden en wij pogen dan ook volop deel te nemen aan de Nederlandse samenleving, ook al merken wij dat er door buitenstaanders van het Faecaliïsme soms raar tegen onze gebruiken en gewoonten wordt aangekeken. Neem bijvoorbeeld ons begroetingsritueel.

Binnen het Faecaliïsme is het een goede gewoonte om, wanneer je elkaar ontmoet, de middelvinger anaal bij elkaar in te brengen en daarna aan je vinger te ruiken en te proeven ten teken van het feit dat je je graag in elkaar wilt verdiepen en dat je elkaar neemt zoals je bent. Het is een teken van het enorme wederzijdse respect van gast en gastheer ten opzichte van elkaar. Tot mijn grote spijt moet ik bekennen dat niet iedereen respect voor deze goede, oude gewoonte van ons op kan brengen. Sommigen veroordelen het zelfs ronduit. Dit tezamen met andere voorbeelden die ik in dit kader zou kunnen noemen, maakt dat wij ons niet altijd even opgenomen voelen in de Nederlandse samenleving. Soms voelen wij ons botweg afgewezen kan ik u zeggen en dat doet ons groot verdriet. Dat is namelijk niet wat ons geloof zegt en evenmin is het wat de Grote Leider voor ons en alle andere mensen beoogd heeft. Want het Faecaliïsme is zo’n mooi geloof moet u weten.

Toch zijn er ook wel degelijk lichtpuntjes voor wat betreft onze positie in de samenleving. Zo komt volgende week Hare Majesteit de Koningin op bezoek. Neemt u van mij aan, wij zullen haar op ons allerhartelijkst begroeten in de hoop ten leste eenzelfde tolerantie van Nederland te mogen ontvangen als wij haar zelf ook zo graag willen geven.

Categorieën: Maatschappij

10 reacties

Avatar

Mosje · 14 juni 2006 op 20:48

Faecaliïsme. Ik sluit me aan. Het is ook allemaal shit tegenwoordig.
Hoe is het trouwens met je voorgenomen huwelijk? Gaat alles goed, of is er stront aan de knikker?
😛

Overigens, beste Raindog, raad ik je aan een politieke pratij op te richten. Noem het de NVF bijvoorbeeld, Naastenliefde, Vrijheid, en Faecaliïsme.
😀

Avatar

KawaSutra · 14 juni 2006 op 21:02

Haha Raindog. Een echt ‘broodje poep’-verhaal. Ik heb er van genoten. 😛

Avatar

Li · 14 juni 2006 op 22:54

Zo is dat. Nederland kan wel een frisse wind gebruiken 😀

Li

Avatar

senahponex · 14 juni 2006 op 23:13

Zat op mijn gemak, en genoot van deze ronde geloofsuiting 😀

Avatar

Ma3anne · 15 juni 2006 op 09:57

Volgens mij heb je het ware geloof gevonden, Rain. Laat de Nederlandse maatschappij maar eens een poepie ruiken.

Avatar

KingArthur · 15 juni 2006 op 17:08

Wat een schijtverhaal zeg :-).

Avatar

Raindog · 15 juni 2006 op 21:43

Hey mensen,

De poepfactor heeft het in deze column gewonnen van wat ik eigenlijk bedoelde geloof ik. Jammer maar hoogstwaarschijnlijk eigen schuld en een hoop bult. Edoch, gun me wat respijt. Poosje niet meer geschreven wegens de oprichting van inderdaad een eigen politieke partij, niet ‘NVF’ maar ‘In voor- en tegenspoed’ genaamd, samen met een wel heel sympathieke lijsttrekster die in ieder geval mijn stem heeft.

Thanx voor reacties!

Raindog

Avatar

Mug · 15 juni 2006 op 23:40

Lees ik hem goed als ik denk dat dit sarcastisch bedoeld is en kritisch naar de maatschappij en bijbehorende partijen die steeds asocialer en egocentrischer worden? Zo heb ik hem iig wel opgevat, en ik vind hem prachtig.

Betekend deze column dat er echt een einde is gekomen aan de niemand columns:-(? Goed, ik wacht geduldig af, misschien is dat maar het beste:-)

Avatar

WritersBlocq · 15 juni 2006 op 23:49

Ik geloof niet, ik weet het zeker.

Avatar

DriekOplopers · 16 juni 2006 op 11:15

Ik lees de column zoals ook Mug hem las. Fijn om eindelijk weer eens wat van je te lezen, heer Raindog.

Jammer voor de heren van de geloofsgemeenschap die in de volksmond al snel gewoon de schijtkerk zal worden genoemd, dat de scheurpolis net definitief ten grave is gedragen…

Want als je dan toch schijt aan alles hebt…

Veel hartelijke groeten,

Driek Oplopers
(Nederzweeds Vrijgemaakt artikel 26)

Geef een antwoord