Moeilijk te geloven dat er één iemand, genaamd God, aan de touwtjes zou trekken vele kilometers boven ons. Als Hij dat zou doen, zou het de meest gemene, harteloze man zijn die er bestaat. (Ik ga er even vanuit dat het om een man gaat, omdat er altijd over ‘Hij’ wordt gesproken). Welke idioot kan er nu voor zorgen dat kinderen door hun ouders gedood worden, dat veel te jonge mensen ziek worden en overlijden of dat iemand een verkeersongeluk krijgt? Het is niet dat ik helemaal nergens in geloof hoor. Ik hou wel van een beetje spiritualiteit op zijn tijd. Zo wil ik graag geloven dat de doden om ons heen zweven om ons zo af en toe eens flink wakker te schudden en een schop onder onze kont te verkopen of om ons te helpen en te beschermen. Het beroemde engeltje op de schouder, wie heeft er nog geen kennis met hem gemaakt? Dat er meer bestaat tussen hemel en aarde staat voor mij vast, maar dat alles bestuurd zou worden door één God, gaat er bij mij niet in. Dat hij aan een van zijn touwtjes zou trekken en besluit dat het vandaag tijd is om kleine Marie van 2 te laten verdrinken in de vijver van het park of mijn collega van het dak zou laten vallen, een lieve vrouw en vijf kinderen achterlatend. Ik krijg er rillingen van als ik er alleen al aan denk. Iemand die in staat zou zijn tot zulke dingen, is in mijn ogen geen ‘verlosser van het kwaad’ maar gewoon een moordenaar, of erger, een rasechte terrorist. Nee, het is voor mij stukken makkelijker te geloven dat Hij gewoon niet bestaat.

In mijn ogen is God gemaakt door de mensen om een schuldige aan te kunnen wijzen. Als ze iets niet kunnen verklaren, heeft God het gedaan. Andersom willen ze ons in de kerk doen geloven, dat we dankbaar moeten zijn als er een dierbare is overleden. Dankbaar omdat ze nu bij God mogen zijn. Sodemieter op zeg. Ik ben niet dankbaar als er een familielid veel te jong is gestorven. Dan vind ik het leven oneerlijk en ben ik kwaad en verdrietig omdat het lot hen niet goed gezind was. Ik zie het leven dan ook als een bordspel. De mensen zijn de pionnen. Het spel bestaat uit keuzes, toevalligheden, geluk en pech. Hier doorheen moet je een weg proberen te vinden. Als je de goede keuzes weet te maken en niet teveel pech ondervindt, kun je een heel eindje komen. Voor sommigen echter, is het al heel snel ‘game over’, simpelweg omdat ze teveel ongelukkige toevalligheden tegenkwamen en vooral dikke pech hebben gehad, hoe oneerlijk dat ook moge zijn.

Het lot bepaalt en het lot kijkt niet naar leeftijd, naar de gezinssituatie en of je eigenlijk nog dingen had die nog afgehandeld moesten worden. Sommige dingen blijven nu eenmaal onverklaarbaar. Daarom sta ik op mijn ganzenbord, niet wetende hoe lang ik nog mee mag blijven spelen. Misschien win ik morgen een ‘lot’ uit de loterij of misschien krijg ik volgende week een nood’lot’tig ongeval. De tijd zal het leren.

Categorieën: Algemeen

13 reacties

Kees Schilder · 27 november 2005 op 13:42

Ik zie iemand bij je met de letter L. En een O en een T.
Is het toeval dat God en Lot zoveel op elkaar lijken?
Goeie column weer.

Troy · 27 november 2005 op 14:32

Vereer geen goden en religieuze instituties als bron van de subtiele waarheid. Wie dit doet, plaatst schakels tussen zichzelf en het goddelijke en verlaagt zich tot een bedelaar die op zoek is naar een schat die in zijn eigen hart verborgen ligt.

Tao

Mooi stukje. Leuk dat je op een persoonlijke manier wat meer diepgang dan vorige keren in je tekst hebt weten te brengen.

Outsider · 27 november 2005 op 15:23

[quote]Andersom willen ze ons in de kerk doen geloven, dat we dankbaar moeten zijn als er een dierbare is overleden. Dankbaar omdat ze nu bij God mogen zijn. Sodemieter op zeg. [/quote]

Hierbij moet ik denken aan wat ik lang geleden in De Gebroeders Karamazow van Dostojevsky las.
Daar komt een vrouw, die een jong kind heeft verloren, bij de staretz (priester) om hulp en troost. Zegt die staretz, dat ze niet verdrietig moest zijn, want haar kind ‘zong nu mee in de hemelkoren’. Alsof deze uitspraak nog niet erg genoeg is, zegt hij ook nog, dat haar kind in de hemel blij is met iedere traan van de moeder.
Dostojevsky word alom gezien als een groot schrijver met een groot psychologisch inzicht, maar dat blijkt in ieder geval niet uit deze belachelijke uitspraken.

Interessante column en Wendy heeft hiermee bewezen dat ze ook over minder oppervlakkige zaken boeiend en met vaart kan schrijven.

Trukie · 27 november 2005 op 17:46

Goede column Wendy met inhoud.
Ik vraag me alleen af wie slechter af waren.
Wij of degenen die de Zondvloed over zich heen hebben gehad?

heupie · 27 november 2005 op 20:35

Kan met wat je schrijft meegaan Wendy. Lekkere goeie column meid. Voor mij een van je beste, zie je volgende tegemoet.

Eddy Kielema · 27 november 2005 op 21:37

Goed verwoord, Wendy!

Ma3anne · 28 november 2005 op 04:29

Goed geschreven column. Mooie opbouw. Hier is over nagedacht. 😉

wendy77 · 28 november 2005 op 08:44

Hmmm vreemd publiek zijn jullie hoor, haha. Ik had niet verwacht dat deze goed zou vallen eerlijk gezegd, maar bedankt voor de leuke reacties.

@Kees: Misschien lijken ze wel op elkaar, maar waar ik over val is dat God als ‘iemand’ wordt bestempeld en dat gaat er bij mij niet in.
Het lot is voor mij: je leven leven zoals het komt, accepteren wat er op je pad komt en daar geen oorzaak voor zoeken en geen schuldige voor aanwijzen.

@Ma3anne: wat zijn dat voor tijden om achter de computer te zitten 😕 😛

KingArthur · 28 november 2005 op 10:31

Wat een ongelofelijk shitspel dat ganzenbord. Vele beurten heb ik in die put gezeten. Maar nu ben ik er lekker weer uit. Geef die dobbelsteen eens even. Het wordt tijd dat ik een paar zessen ga gooien.

Dees · 28 november 2005 op 10:57

Go Wendy. Je stijl en het onderwerp samen doen het erg goed!

bert · 28 november 2005 op 14:00

Zelf denk ik wel dat er een God is die soms voorkomt dat mensen sterven.
Ik denk niet dat Hij de oorzaak is van het sterven van mensen, van oorlogen, van scheidingen en van bijvoorbeeld millieuvervuiling. Dat is bijna altijd de mens zelf.
De dood van een kind is nooit te begrijpen, ik denk ook niet door God.

Goede column, leidt opnieuw tot nadenken. 🙂 🙂 🙂

Ma3anne · 28 november 2005 op 15:42

@Wendy: als je hier in Siberië de files voor wilt blijven, moet je vroeg uit de veren. 🙄

Mup · 29 november 2005 op 12:58

‘Toevallig’deze week nog een gesprek gehad over het geloof, en mensen die geen gebruik willen maken van medische faciliteiten, vanwege hun geloof. Als dat nu een keuze van een volwassene zou zijn, over zijn/haar eigen gezondheid, ok, maar zij spelen m.i. zelf voor God, door die beslissingen voor een ander te nemen. Zo, dat is eruit!

Goeie column, groet Mup.

Geef een antwoord