De kredietcrisis is veelal de oorzaak van de graaicultuur binnen de besturen van banken en andere financiële instellingen. Managers en directeuren die al een luxe salaris hebben, maar net een groter huis willen hebben als de buurman en net een plekje hoger willen komen in de Quote500. Veel beloftes werden gedaan, mooie praatjes werden verkocht. Verzekeringen, hypotheken en spaarplannen werden aan de man gebracht met een zo laag mogelijke rente, maandbedragen of risicoloze beleggingen op je spaartegoeden. Grote internationale banken vielen om alsof het kaartenhuizen waren. Een klein briesje was voldoende om ze omver te blazen. Gevolg hiervan is dat overheden zich in de schulden steken, mensen werkloos zijn, hun hypotheek niet meer kunnen betalen, op straat worden gezet omdat ze voorgelogen en bedrogen zijn. De hard werkende mens moet nu tot zijn 67e doorwerken om de staatschuld terug te brengen, om dus de leningen aan die banken terug te betalen, om er toch nog voor te zorgen dat de managers van de failliete banken een leuke oprotpremie mee krijgen. Maar wij, de consument, de arbeider, de belastingbetaler is de dupe.
Gelukkig komt het einde enigszins in zicht en zijn de vooruitzichten positief. Totdat er vandaag, 12 oktober, weer een bank omver geblazen wordt. De Dirk Scheringa Bank. Hoofdsponsor van de schaatsploeg en voetballend landskampioen. Dirk Sheringa die zich voordeed als adviseur in de tijd van crisis, die beweerde een betere minister van financiën te kunnen zijn, een man met karakter, een man die met hard werken vier jaar geleden een vergunning kreeg van De Nederlandsche Bank om zowaar een bank te mogen beginnen. Een bank op nationaal niveau, die betaalbare producten en diensten leverde. Een bank voor de nuchtere Hollander. Vol vertrouwen kreeg de bank waar ze naar zocht, rijkdom.
Onze oud minister Zalm werd bestuurslid en de DSB Bank kreeg allure. Totdat vandaag het doek is gevallen. Door wanprestaties, wanbeleid, slechte communicatie, egoïsme en eigenwijsheid van individuen werd de bank onder curatele gesteld. Dirk staat met zijn handen in het haar en snapt niet waar de rompslomp vandaan komt. Meneer Vis voelde het al aankomen en vertrok op tijd met zijn zakken gevuld, een onderzoek ook naar zijn aandeel is ingesteld. Noodregelingen zijn aangevraagd, maar als de bank zo bestuurd werd, waarom werd de vergunning überhaupt verleend? Waarom kan de AFM en de DNB nu wel toezicht houden terwijl ze het al veel eerder hadden moeten doen?
Mensen zijn wederom hun geld kwijt, staan wederom op straat. Bij Radar was een vrouw van 59 die een goede 100.000 euro op een achtergesteld deposito had staan. Deze valt dus niet onder de noodregeling en mevrouw kan fluiten naar haar centen. Maar die centen waren bestemd voor haar pensioen, waar ze haar hele leven voor gewerkt heeft, een leuke cent voor de oude dag, nog een aantal jaar had ze te gaan. Ze kan wel claimen bij de toezichthouders maar de kans is klein dat ze haar welverdiende pensioen terug gaat krijgen. Het is toch te gek voor woorden dat je zo bejubeld wordt en je leven zo in de goot gesmeten wordt?
Het is schandalig dat dit wederom gebeurt. En dan bij een bank die zo veel anders bleek te zijn dan anderen. Niets is minder waar. Wie zo omgaat met andermans geld verdient het niet om zelf ook maar een rode cent te bezitten. Het enige wat mijn woede enigszins nog bekoeld is dat Dirk volgend jaar niet meer in de Quote zal voorkomen en dat hij toch genoegen moet nemen met een rijtjeshuis. Hij draaide aan het rad,…hij draaide bankroet.
6 reacties
FatTree · 14 oktober 2009 op 13:36
Het spijt me om dit pleziertje bij je weg te halen, maar Dirk is verre van bankroet. Hij is dan wel groot-aandeelhouder van aandelen die opeens niet meer waard zijn, maar verder wordt hij niet in zijn privé-vermogen aangetast. Een eigenaar van een BV kan niet gemakkelijk persoonlijk aansprakelijk gesteld worden.
Vorig jaar heeft hij nog 11 miljoen aan zichzelf uit laten keren, een bedrag dat waarschijnlijk een fractie is van zijn totale eigen vermogen.
Garuda · 14 oktober 2009 op 14:24
Je hebt helemaal gelijk. Bij Pauw en Witteman was hij ook het gesprek van de avond en zijn portefeuille van 250 miljoen was geslonken tot een slordige 45 miljoen. En dan zijn privebezit nog. Maar hij heeft niet meer genoeg geld voor de Quote, dus zo heel ‘veel’ zal hij niet meer hebben.
En als hij de Dirk is zoals we hem kennen, moet hij zijn privebezit gebruiken om de wanhoop van sommigen te laten verdwijnen, maar dan zal je zien dat hij net zo’n graaier is als zo vele.
Ik had graag gezien dat hij ook bankroet was…
pally · 14 oktober 2009 op 22:46
Actueel onderwerp, Garuda, zelfs zo actueel dat ik een beetje draaierig wordt van alle publiciteit erover. Je hebt ongetwijfeld gelijk in de items die je beschrijft. Maar ik ben er ietwat murw van en zie daardoor waarschijnlijk vooral dat je verl.tijd en teg. tijd steeds door elkaar gebruikt. Ach, het zijn rare tijden…
groet van Pally
trawant · 14 oktober 2009 op 23:29
Je eerste zin:
De kredietcrisis is het gevólg van de graaicultuur, niet de oorzaak…( zin 1)
En qua stuk; Ik snap je verontwaardiging, die deel ik.
Maar als je er een column over schrijft kijk er dan nog even rustig naar voor je publiceert.
Nog een paar voorbeelden:
– ‘Maar wij, de consument, de arbeider, de belastingbetaler is de dupe’ moet zijn: ‘zijn de dupe’
– ‘Het is toch te gek voor woorden dat je zo bejubeld wordt en je leven zo in de goot gesmeten wordt? Kan aan mij liggen dat ik die zin niet snap. Wie wordt bejubeld en wie ligt in de goot..?
– En veel ‘wederommen’ in de laatste 2 alinea’s
Beetje schoolmeesterachtig ik weet het
Maar even laten rijpen kan geen kwaad..toch ?
Garuda · 15 oktober 2009 op 10:50
Je hebt helemaal gelijk Trawant, in de alle door jouw genoemde punten. En degene die bejubeld is en wiens leven in de goot gesmeten is, is die vrouw van Radar.
Laat ik als excuus gebruiken dat ik hem niet wilde laten rijpen. 😉
@Pally: Dat is nog steeds een hekelpunt voor mij, VT/TT.
Chris · 15 oktober 2009 op 16:03
Ben het voor het grootste deel met je eens. Maar om Scheringa de grootste schuld te geven is niet juist. De DSB-praktijken verschillen niet wezenlijk van die van andere banken. De rol van de overheid (MinFin, DNB) is op zijn minst bedenkelijk en riekt naar klassejustitie (welke dubieuze bank/verzekeraar verdient een miljardeninjectie en welke moet failliet). En wis de eigen veranwtoordelijkheid van de individuen niet uit. Welke oen gaat er in deze crisistijden nu achtergestelde obligaties/deposito’s in zijn portefeuille opnemen. Dat doe ik, die toch een behoorlijk speculatieve belegger ben, niet eens. Wie het onderste uit de kan wil, moet op de blaren zitten. Dat geldt voor Scheringa net als voor een gulzige peinsionado.