Oh, jij heet toch Gertjan, niet? Ssht, sis ik oma subtiel toe. Victor, stelt hij zich met uitgestoken hand voor. Ik negeer zijn vragende wie-de-fuck-is-Gertjanblik en roep nog eens VICTOR in oma’s beste oor. Oh, Vigor, lacht ze welkomstvriendelijk, zoals dat schoonmaakmiddel? Ja inderdaad, beaamt Victor vlug, mijn moeder is diehard poetsvrouw. Dat vindt ze een geruststellend antwoord. Hij krijgt meteen fruitsap met de heilige m-vuldigheid, meloen, mandarijn en mango- voorgeschoteld, chocowafels inclusief. Ze vraagt waar hij woont. Wat hij doet. Of hij hobby’s heeft, zussen en broers. Hoe we elkaar kennen. Wat papa van hem vindt. Of hij ook Dahlia’s heeft staan in de tuin, en een Ilex aquifolium. Wanneer we gaan trouwen. Of hij de andere oma al gezien heeft. Wanneer hij jarig is. Of hij weet dat ik vroeger een lieve baby van een lieve moeder was. En, natuurlijk, of hij graag zelfgemaakte aardbeienconfituur en boterkoekjes lust. Net niet hoe hij neukt of hoe hij zijn borsthaar scheert: met mesjes misschien?

Een halfuur later staan we op de stoep met tien potten aardbeienconfituur en een zakje boterkoekjes in onze handen. Wij zwaaien en zuchten haar in stilte na.

Categorieën: Liefde

6 reacties

sylvia1 · 20 augustus 2010 op 08:41

Weer zo’n mooie! Goed geschreven zeg.

Avalanche · 20 augustus 2010 op 11:12

Klein, aandoenlijk en plezierig om te lezen.

DartelDraaft · 20 augustus 2010 op 19:21

Mooi verhaal! En ik wil ook zo’n oma!!!!

axelle · 30 augustus 2010 op 00:37

Bert – Ben. Dat was het. Mooi gefaked.

axelle · 30 augustus 2010 op 00:38

En die titel, Nieuwstad 14???

dashuri · 4 september 2010 op 19:12

Criminal minds. God bless me.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder