Op 1 januari a.s. is het afgelopen. Dan dienen, op bevel van hogerhand (gemeente Groningen), alle prostituees de Hoekstraat verlaten te hebben. Het bestemmingsplan is gewijzigd en vergunningen zijn niet verlengd. De overheid is streng en standvastig, de omwonenden blij.
Ik zal het missen, het sfeertje. De rode verlichting brandt weliswaar het hele jaar, maar in december heeft het iets feestelijks. In sommige panden wordt de feestelijkheid zelfs nog opgevoerd door knipperende verlichting en het dragen van een kerstmuts.
Ik zal het missen. De meeste publieke vrouwen weten dat ik in de straat woon en groeten mij vriendelijk. De nieuwelingen tikken tegen het raam in de hoop op klandizie, maar na een paar dagen groeten zij met de anderen mee.
De Hoekstraat is de veiligste straat van Groningen. Het is er zodanig publiek dat niemand het in zijn hoofd haalt iets te doen dat niet door de beugel kan (sociale controle!). Achter de ramen met gesloten gordijnen gebeuren zaken die God verboden heeft, op straat gedragen de mannen zich het liefst zo onopvallend mogelijk.
Ooit stond mijn tas met waardevolle spullen een uur op straat (vergeten mee te nemen in mijn auto). Toen ik terugkwam stond dezelfde tas keurig op me te wachten.
Mijn buurtgenoten maken zich zorgen. Zullen de leegkomende panden gekocht worden door huisjesmelkers en verhuurd aan studenten? Studentenvolk is schorriemorrie dat niet studeert en tot in de vroege uurtjes feestviert en drinkt. Beste gemeente, willen jullie alstublieft huisvesting regelen voor gezinnen met kinderen en kleinschalige bedrijvigheid? Dat is goed voor onze buurt.
Kleinschalige bedrijvigheid, dat is toch de mooie naam voor prostitutie?
Hikikomori
In de Japanse en Koreaanse “feelgood” series die ik veelvuldig kijk, lijkt de omgangsvorm tussen de personages vormelijk doch redelijk ongedwongen. De plot draait meestal om jaloezie en concurrentie ten overstaan van buitenbeentjes binnen een Lees verder
12 reacties
troubadour · 16 december 2015 op 07:23
Gelikt stukje. Echt blootgeven doe je je niet. Geen fel pleidooi voor, noch tegen. Een sfeerbeeld, een warme rode Kerstmuts.
Meralixe · 16 december 2015 op 10:05
Uw betoog piept een beetje. Enerzijds neem je het op voor de mensen met het oudste beroep van de wereld maar anderzijds ben je dan maar uitbundig voorstander voor gezinnen en kleinschalige bedrijvigheid, lees rustige geborgenheid.
pally · 16 december 2015 op 12:58
ik vind dat je goed beschrijft wat je bedoelt, Mosje, en ja, als ze dan toch echt weg moeten, dan doe je een suggestie waar je ook mee kan leven. Prima toch? Ik zou het trouwens jammer vinden van de
Hoekstraat, want ‘hooker’ is toch de Engelse benaming?
trawant · 16 december 2015 op 13:02
En waar gaan de dames heen, het Gemeentehuis?
Of verdwijnen ze in de anonieme thuiszorg.
Leuk die berichten uut Stad. Gewoond, nu lang niet geweest.
Zit de Tangoschool nog in de Hoekstraat?
trawant · 16 december 2015 op 13:03
En de Benzinebar?…mooie herinneringen aan.
Laatste pleisterplaats tegen het ochtendgloren.
Mien · 16 december 2015 op 14:38
Leuke column Mosje. Ik begrijp ook jouw onrust.
Beiden zitten er nog trawant.
Ik weet nog een andere bestemming Mosje.
Wat te denken van een hondenkennel? Een rustige dan. ?
Mosje · 16 december 2015 op 15:16
Ik bespeur dat ik in de laatste alinea niet duidelijk genoeg ben geweest. De zorgen over huisjesmelkers, het schorriemorrie en de vraag om gezinnen en kleinschalige bedrijvigheid komen van medebewoners, en niet van mij. Ik heb er vrede mee als het blijft zoals het is. Met uitzondering van gedwongen prostitutie en mogelijke vrouwensmokkel, want dat vind ik wel een akelig probbleem.
@trawant: zoals Mien schrijft: beiden zitten er nog. En die dames verhuizen naar de zuidkant van het centrum
@Mien: hondenkennel? ik dacht eerder aan een rusthuis voor gepensioneerde CX’ers (ze kunnen dan nog schrijven zonder overlast te bezorgen 😉
Mien · 16 december 2015 op 16:13
De hondenkennel was aardig bedoeld. Met een knipoog naar Jouw avatar die je jaren bij ColumnX gevoerd heb. Het komt niet binnen zoals bedoeld. Sorry daarvoor.
Mosje · 16 december 2015 op 16:26
Mien, die knipoog zag ik wel hoor, en mijn reactie was een knipoog terug
Esther Suzanna · 16 december 2015 op 17:05
Het is altijd gedwongen prostitutie Mosje… Je dacht toch niet dat die vrouwen het voor de lol doen. Het zijn sowieso beschadigde vrouwen…dus triest. Die mannen die daar ronddolen zijn ook in en intriest.
Je schrijft natuurlijk heel goed. Maar de context in je onderwerp is wat mij betreft ruk.
Mien · 16 december 2015 op 16:30
Mooi. Ik vreesde heel eventjes een kleine lost in translation. 😉
arta · 17 december 2015 op 13:36
Nou, om heel eerlijk te zijn ben ik ervan overtuigd dat er ook vrouwen zijn die ‘geschikt’zijn voor ‘het vak’, en er wel voldoening uit kunnen halen, maar dat terzijde…
In mijn stad hadden we de Schilderstraat. Mijn zwager had een eetgelegenheid om de hoek en daar kwamen de dames en heren vaak pauzeren. Mooie mensen, mooie verhalen, mooie tijden. Er is niets meer van over, helaas.
Mooi stuk, Mosje!
Ik vind de Grunningse invalshoek, die je hanteert een mooie (Want dit probleem komt in het hele land voor)
Ik knipoog ook maar ff mee 😉