Achteraf, ja altijd achteraf, lijkt de poëet in mij over een beangstigend voorspellingsvermogen te beschikken. Eenmaal echt onder de indruk van een vrouw lijkt er namelijk als vanzelf een acrostichon in mij op te komen dat haar op het lijf geschreven staat. Het begon allemaal met mijn enige, echte liefde die ik ooit heb gekend. Haar net een week kennende, schoot mij het onderstaande gedicht door het hoofd. Meiden zo mooi als jij,
In de bloei van hun leven,
En ook nog zo lief voor mij
Kan ik die voldoende liefde geven?
Eigenlijk wil ik zeggen: “je maakt me meer dan blij!”

De vraagstelling in dit gedicht bleek bijna zes jaar later negatief beantwoord te moeten worden. Na een aanzienlijke periode van ‘rouw’ wist ik mezelf toch weer bij elkaar te rapen en begon ik mij weer open te stellen voor anderen in mijn leven. Mijn kritische opstelling en de opgelopen deuk in het zelfvertrouwen zorgen er echter wel voor dat ik mij niet direct prijsgeef en een gevoel van oprechte affectie maar mondjesmaat bij mij voorkomt. Toch gebeurt dit wel eens. Zoals die keer op een verjaardag toen ik verdronk in de spiegel van de ziel van deze schone. Na een nacht rust kwam ik de volgende dag op de proppen met dit gedicht:

Als je ogen werkelijk spreken konden,
Luisterde ik alleen hun taal.
In hypnose aan je verbonden,
Communiceren wij ons verhaal.

Een modern sprookje vol met pracht en praal.
Ook uit dit gedicht had ik vooraf al kunnen herleiden dat dit nooit iets serieus kon worden. Natuurlijk was ik de enige die nog in sprookjes geloofde en zou een relatie met haar gedoemd zijn te mislukken. Ongebonden leid ik nu dan ook maar mijn eigen leven en die ware zal ik ook wel eens tegen het lijf lopen. Maar laat deze alstublieft geen Aileen Carol Wuornes heten.

Categorieën: Diversen

11 reacties

WritersBlocq · 18 maart 2005 op 11:22

[quote]Ongebonden leid ik nu dan ook maar mijn eigen leven[/quote] Zolang je het maar niet lijdt, King!
[quote]Aileen Carol Wuornes[/quote] wiesdattan? en waarom niet? dicht dat te moeilijk? 😛

KingArthur · 18 maart 2005 op 17:31

Hoi WB
[quote]wiesdattan? en waarom niet? dicht dat te moeilijk?[/quote]

Google kan antwoord geven op veel vragen.

WritersBlocq · 18 maart 2005 op 20:07

OK dan! Ik weet meer. Weet je, ik ben van november. Een Schorpioenen-horrorscoop dus. Schorpioenvrouwtjes killen het mannetje na de daad. Gemeen(schap) hè. Ben nog nooit zover gekomen, maar mocht het ooit nodig zijn, dan kan ik het niet helpen: ik ben nou eenmaal zo. Bedankt voor de google-wijsheid 😉

Mosje · 18 maart 2005 op 20:19

Ach, er is heus nog wel een echt prinsesje voor jou, beste King. Echt waar.
Begin maar eens met alle kikkers die je ziet te kussen.

😉

Bakema_NL · 18 maart 2005 op 20:48

Of je likt die kikkers over de rug, dan denk je in ieder geval nog dat je een prinsesje hebt.

Wright · 18 maart 2005 op 20:57

Waar ik een beetje benieuwd naar ben KingArthur, is je naam gekozen met dezelfde vooruitziende blik?
Zoals bekend was deze legendarische figuur ook niet echt gelukkig in de liefde, gezien de verhouding tussen zijn Guinevere en Lancelot.

Trouwens, ik vond hem weer prachtig…. 🙂

pepe · 18 maart 2005 op 22:39

[quote]Maar laat deze alstublieft geen Aileen Carol Wuornes heten[/quote]

Kan ik me iets bij voorstellen, dan maar een leven lol zonder de ware 😉

Hij is weer mooi om te lezen King Arthur 🙂

WritersBlocq · 19 maart 2005 op 00:22

@ Bakema: je kan ze ook in deze tijd van het jaar helpen oversteken vanwege de paddo-trek. Mijn onderbuurman was daar echter niet blij mee, toen ik die actie ondernam, onder invloed, met mijn vriendin die weer onder invloed van mij was. Zijn stenen kikkers, padden, eenden, whatever hadden wij verplaatst naar de overburen… 😀

Louise · 19 maart 2005 op 08:44

Joh King, dat komt helemaal goed met jou en de liefde.
Als je zo lief bent als dat je schrijft, toch?;-)

Raindog · 19 maart 2005 op 18:33

[i]Voor de dolende ridder[/i]

[i]A[/i]crostichon, dat woord moest ik opzoeken
[i]R[/i]aar toch dat je die steeds bedenkt
[i]T[/i]erwijl je weet en niet uit boeken, dat je je kennissenkring ermee op kunt doeken
[i]H[/i]ollandse meisjes willen vast geen gedichten
[i]U[/i]itgezonderd prinsesjes misschien
[i]R[/i]idders zijn immers geen nichten, ook niet wanneer zij graag dichten

😉

Bakema_NL · 19 maart 2005 op 23:47

Die buurman zal ook eerst wel gedacht hebben ze te zien vliegen. En paddo-trek was bij jou dus in de letterlijke zin des woords…….gelukkig maar. 😉

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder