Hij reed de alternatieve Elfstedentocht, is meer geïnteresseerd in de Drentse hei dan zijn vaderland en klaagt zelfs over het weer. Oer-Hollands dus. Hij heeft een Nederlands paspoort, nodigt buren uit op een bakje koffie en durft zelfs nationalistisch te zijn tijdens schaatswedstrijden en als Oranje voetbalt. Daarnaast spreekt, leest en droomt hij in de Nederlandse taal, zelfs heeft hij voor Sinterklaas gespeeld. Als top of de Bill, smeert hij zijn bammetjes thuis en neemt die in een plastic zakje mee naar zijn werk. Bovendien gaat hij op Koninginnedag naar de vrijmarkt en durft er zelfs iets te kopen. Zijn muziekkeuze is erg Hollands: hij geeft een LP van Johnnie Jordaan. Ach, er is zoveel meer dat hem bijna de perfecte Nederlander maakt. Maar dat is hij niet, of eigenlijk wel, maar het mag niet van ons. Altijd en overal wordt hem gevraagd wat zijn afkomst is, of hij terug wil en niet veel last heeft van heimwee. Hij is Zwitser met een Nederlands paspoort, of andersom. Maar is in ieder geval perfect ingeburgerd, alleen wil de Nederlander daar niet aan. Wie hij is, is te lezen in dagblad Trouw van zaterdag 12 mei.
Tsja, denk ik dan als ik zoiets lees. En ik dan?
Ik heb sterke aanwijzingen dat mijn voorouders hier al leefden voordat de monarchie een feit was. Voor de oprichting van de Republiek der Zeven Provinciën zaten mijn voorvaderen, naar alle waarschijnlijkheid, onder het juk van de Spanjaarden. Mogelijk was Napoleon ook een van de overheersers in de oude tijd van mijn familie. Mijn genen zijn doordrenkt met de Nederlandse geschiedenis. Dat maakt me, volgens mij, een echte Nederlander. Zolang dit land bestaat zoals het is, leeft mijn familie er. Hollandser kan onmogelijk.
Oké, ik geef toe dat de Alpen en Pyreneeën me meer trekken als het Zuid-Hollandse polderlandschap en mijn buren laat ik meestal links liggen. Koffie kun je namelijk prima alleen drinken. Van schaatsen word ik moe, vooral als de Nederlanders niet verliezen maar die anderen winnen en ik kots op het Nederlandse elftal. Muziek is bij voorkeur Engels en een Franse chanson mag ik graag horen. Ik droom zelfs van exotische vrouwen met een on-Nederlandse huidskleur. Van Frans Bauer en zijn vrienden krijg ik spontaan diaree. En laat ik het niet hebben over het koningshuis of Koninginnedag. Mijn scrotum begint direct te jeuken bij dit soort woorden. Schrappen en wel onmiddellijk.
Toegeven: ik smeer ook mijn bammetjes en neem die in een plastic zakje mee naar mijn werk, met een beker melk. Maar dat laatste kan me onmogelijk Nederlander maken, al meld mijn paspoort dat wel.
En als ik dan zo’n ingezonden brief lees van iemand die als buitenlander meer Nederlander is dan de Nederlander en zich afvraagt wat hij nog meer moet doen om in te burgeren, dan vraag ik me af wie er moet inburgeren.
Misschien ik wel.


12 reacties

Bitchy · 15 mei 2007 op 13:24

hahahaha misschien zijn we wel gewoon *mens*, met een pakketje brood onder onze arm.

Alle gekheid op een stokje, het zet je wel tot nadenken!

Mup · 15 mei 2007 op 14:38

Het zet je zeker aan het denken, ben me er voor mezelf van bewust dat ik on-Nederlandser ben dan ik dacht, en dat bevalt erg goed,

Groet Mup.

WritersBlocq · 15 mei 2007 op 17:47

Ja, onze nationaliteit was, is en blijft gelardeerd door internationale geschiedenis, en door de hedendaagse internationaliteiten die hier wonen.
Wil ik meedoen aan de ‘normen en waarden’ dan zal ik ook zeker moeten inburgeren. En dat verdom ik. ‘Burgerlijk’ 😡
Goed verhaal Fred, mooi subtiel neergezet. Alleen de twee foutjes in deze zin; beetje zonde. [quote]Toegeven: ik smeer ook mijn bammetjes en neem die in een plastic zakje mee naar mijn werk, met een beker melk. Maar dat laatste kan me onmogelijk Nederlander maken, al meld mijn paspoort dat wel.
[/quote]
(O shit, ik maak me direct schuldig aan ‘hoe het hoort’:roll:)
Groetje, Pauline.

arta · 15 mei 2007 op 19:37

Mooi geschreven!
Ook ik ben geloof ik toe aan een inburgeringscursus als ik het zo lees! 🙂 [quote]Van schaatsen word ik moe, vooral als de Nederlanders niet verliezen maar die anderen winnen en ik kots op het Nederlandse elftal. [/quote]
Deze zin begreep ik niet helemaal…

Trukie · 15 mei 2007 op 20:02

Ooit van de ene provincie naar de andere verhuisd? Of van de stad naar de provincie of andersom? Dan mag je zelfs als Nederlanders onder elkaar nog inburgeren. Zo veel vaste gewoontes zijn er in ons kleine landje.
Dus je kunt het hier nooit goed doen.
Scherpe column Fred.

Siebe · 15 mei 2007 op 21:13

Eerste alinea is fabuleus. Kan meteen door naar de quotes.

KawaSutra · 16 mei 2007 op 00:03

Scherpe column Fred!

tontheunis · 16 mei 2007 op 10:56

Ik sluit mij bij de vorige schrijverd aan…
Klasse!

TT

pepe · 16 mei 2007 op 19:31

Samen leven, samen werken en samen inburgeren dan maar.

Supergoede column Fred! :wave:

Dees · 17 mei 2007 op 10:24

Zelf ben ik opgegroeid (voor mijn idee) in een tijd dat het Nederlands was om vooral maar niet te Nederlands te zijn, maar Europees, of internationaal. Nu het Nederlanderschap steeds meer ongedefinieerd raakt, is het ineens weer een heel intens gevoel voor velen, het Nederlanderschap. Vastklampen aan de laatste resten van een identiteit die al enige tijd verloren is? Met als enige maatstaf het stukje grond waarop jij en jouw voorgaande drie generaties geboren bent, zijn?

Mooi stukje, zet weer even aan de overpeinzing.

Li · 17 mei 2007 op 11:48

Ik heb gisteren heerlijk buitenlands gegeten Fred. Bereid door een brabantse stedeling die inburgerde in een Zuid-Hollands dorp. 😀
Jij ook? 😉

Li

Ma3anne · 17 mei 2007 op 13:00

Tijd voor een uitburgeringscursus, Fred. Vind je Frans Bauer en zijn vriendjes niet leuk? Dat kan écht niet! :lach:

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder