Chagrijn

Ik kan natuurlijk een column schrijven over de eerste dag van Donald Trump als president, maar dat doe ik niet. Er is inmiddels genoeg over hem geschreven, en dus zou ik slechts in herhaling van een herhaling kunnen vallen, en ik hou niet van herhalingen. Ik zou het ook kunnen Lees meer…

Hel van ’13

Onze televisie vertoont een depressieve man. Met een trillende onderlip spreekt deze door midden gebroken man over een trauma. De oorzaak van zijn depressie is te herleiden naar één dag in 1963, 18 januari. Arie van Staalduinen heeft het niet gehaald. Een luttele drie kilometers scheidden hem van Leeuwarden, een kruisje en de eeuwige roem. De vrouw van Arie zit naast hem in beeld en oogt enigszins cynisch en totaal verzadigd met het probleem van haar man. ‘Je hoeft het woord schaatsen maar te noemen en hop, daar gaat ie weer.’ Deelt ze de verslaggever verveeld mee. Nadat zijn vrouw het s-woord heeft genoemd, schiet Arie inderdaad als een klein kind ongegeneerd vol.

Winters: nu & toen (slot)

Winter 2010 loopt op zijn einde. De koudste sinds veertien jaar met veel sneeuw. Ik heb er van genoten, maar realiseer me ook dat het, met een koudegetal van bijna 95 niet echt een strenge winter was. Gezien het machine gebreide jack dat ik draag – gekocht voor mijn eerste wintersport vakantie februari 1965 – dateert deze foto uit [b][url=http://belichtingstijd.blogspot.nl/2010/03/winters-nu-toen-slot.html]de winter van 1966[/url][/b]. Een winter die met 99.3 hellmannen kouder was dan de afgelopen winter, maar wie denkt daar nu nog aan terug.

Winters: nu & toen (2)

Ik vraag me af in welke winter deze foto van [b][url=http://1.bp.blogspot.com/-bEc8FBPgHVg/Tyvtn2M7vBI/AAAAAAAACVE/na5sJ1AkjwY/s1600/gezicht+oosteinde_3.jpg]mijn ouderlijk huis[/url][/b]
gemaakt is?
Niet dat grote huis gebouwd aan de provinciale weg, maar dat scheefgezakte bouwsel onderaan de dijk. En was het wel een winter? Wat rond neuzelen op de site van het KNMI levert interessante gegevens op. Ik bijvoorbeeld, heb nooit geweten dat het woord ‘Winter’ een samentrekking is van Water en Wit?

Pepernoten

Of ik pepernoten wil kopen. Vraagt de oudste me. Nee, mama koopt geen pepernoten. Het is nog te vroeg. Mijn winterjas is nog te warm. Ons gras is te lang. De speelgoedboekjes zijn nog niet kapot geknipt. Ik hoef mijn fietslamp nog niet aan te zetten. En korte broeken liggen ook nog in de kast.

Winter

Ik heb een hekel aan de winter. Zacht uitgedrukt. Ik hou niet van donker, ik haat kou, en sneeuw en ijs kunnen mij gestolen worden. Ik kan schaatsen noch skiёn en toen vroeger mijn vriendjes in de straat in de weer waren een paar op elkaar gestapelde ijsballen te versieren met voor huisverwarming bedoelde kolen, een ontheiligde winterpeen, en een door de buurtpedofiel geheel belangeloos (nou ja) ter beschikking gestelde pijp en hoge hoed, zat ik lekker binnen met lego te spelen. Of zoiets.

Alfaman

Ik ben een echte Alfaman. Hiermee bedoel ik niet dat ik een harem heb waarvan ik de leden (rare benaming voor een groep vrouwen) naar believen kan bespringen, maar dat ik meer met letters heb dan met cijfers. De Bètavakken vond ik heel interessant, maar ze konden niet beklijven in de bewaarcellen van mijn brein: ik snapte er niets van!

Het kan vriezen of dooien

We leven in onzekere tijden. Terwijl de wereld om ons heen doordraait, word ik duizelig van alle informatie die op mij afkomt en vind ik mezelf, heen en weer geslingerd tussen een uitgebreid scala aan emoties. Het leven is even onvoorspelbaar als het weer en daarom kan het vriezen of dooien.

Muts

Dit is echt de laatste keer. Als ik het nu niet doe, komt het er nooit meer van. Hoeveel jaar is de laatste keer geleden? Vijftien jaar? ‘t Zou kunnen, maar zou ik het nog kunnen? Ik doe het gewoon. Punt uit.
Met een vastberaden blik in mijn ogen zit ik aan de keukentafel en slijp het ijzer totdat het vlijmscherp is. Ik moet in één keer goed kunnen toeslaan. Als ik met mijn nagel wil voelen of het al scherp genoeg is, snij ik me in mijn verdomd stomme poten. Mijn blik wordt grimmiger. Nu weet ik het zeker. Ik doe het?

Botsautoschoenen

Na mijn eindexamen MMS weet ik niet zo goed wat ik voor beroep moet kiezen, nu de kunstacademie, vanwege mijn ouders, geen mogelijkheid blijkt te zijn. Het kan mij eigenlijk niet meer zoveel schelen. Ik heb geen tweede keus achter de hand. Dus kies ik maar wat voor de hand ligt. Verpleegster worden, net als mijn oudste zus, die al een paar jaar geleden daarmee begonnen is. In hetzelfde ziekenhuis ook nog, waar mijn tweede moeder haar opleiding heeft gehad. Kan het slomer?

Sport en Supporters

Vaak zit ik vol verwondering te kijken hoe sportmannen en sportvrouwen hun persoonlijk overwinning verwerken en hoe de toeschouwers daarop reageren.
Waarom is het bijvoorbeeld bij schaatsen toch mogelijk dat de meeste toeschouwers oprecht blij zijn voor diegene die de wedstrijd wint.