“Je kán me niet mooi vinden.” Steeds weer sneed die zin mij diep door mijn ziel. Ik mag mij zeer gelukkig prijzen: ik heb de mooist denkbare vrouw. Zij verenigt een hart van goud, een leuke kop en een schitterend figuur in één persoon. Echt een plaatje. Verschrikkelijk dat ze zichzelf ooit heeft wijsgemaakt dat ze het aankijken niet waard is als ze haar bril op heeft. De ellende begon al toen ze nog jong was. Haar eerste vriendje wilde alleen maar met haar uit als ze haar bril afzette. Want die jampotten waren geen gezicht. De lul. Tuurlijk, puisterige pubers hebben vreemde opvattingen over wat mooi is, dat zal best, maar als ik hem tegenkom trek ik alsnog zijn kop eraf! En hoe dan ook: dit soort schandalige opmerkingen was voor haar een reden om als een bezetene te gaan sparen voor contactlenzen. Alsof lenzen nou zulke fijne dingen zijn. Altijd gedoe en je ogen in de fik. En dat voor een waandenkbeeld. Met een bril op kun je niet mooi zijn. Schei toch uit.

Ook in haar eerste huwelijk was het doffe ellende, qua bril. Eigenlijk waren alleen lenzen akkoord, want er moest met het vrouwtje worden gepronkt. Dus de bril mocht alleen in noodgevallen of thuis, en daarom moest de bril de goedkoopste uit het rekje bij de prijsbreker zijn. Tsja, dat hielp natuurlijk niet echt. En maar doormodderen met die zere ogen.

“Ja kán me niet mooi vinden.” Heel vaak heb ik deze zin moeten horen. En de ogen gingen steeds slechter. Rood. Pijnlijk. En toch schaamde ze zich voor het opzetten van haar bril. Nee, dan liever een lekker potje zelfkastijding met een stel pokkenlenzen! Toegegeven, haar brilletje had wel wat armoeiigs, maar hoe dan ook: achter de glazen flonkerden twee zeer bijdehandte ogen. En dáár gaat het om. Ik heb nooit moeite gehad met haar brilletje. Want wat is er mis met een bril? Sterker nog: mijn bril is mijn handelsmerk, en dan zou ik mijn lief minder moeten vinden als ze een bril op heeft?

Uiteindelijk is het me gelukt. Alle brillenwinkels met haar langs geweest. Niet op zoek naar de goedkoopste, maar naar de leukste bril. En met succes. Het was nog even een kwestie van geduld omdat de glazen nog moesten worden geslepen, maar nu is het zover. Eindelijk een bril waar mevrouw Oplopers blij mee is. Grappig metalen modelletje, roze gespoten. Opvallend maar niet overdreven. Ontwapenend. Lief.

Eindelijk voelt ze zich met een bril op haar gemak. “Het is de eerste bril ooit, waar ik blij mee ben.” Ik kan bijna huilen van blijdschap. Eindelijk wéét mijn mooie meissie dat ze een mooi meissie is. Ontwapenend was de opmerking van een van haar leerlingen: ‘Juf, uw ogen zijn net koplampen.” Mijn wens? Ik hoop dat mevrouw Oplopers nooit meer last zal hebben van het waandenkbeeld dat ze lelijk is, met of zonder bril!

Categorieën: Liefde

Avatar

DriekOplopers

Driek Oplopers is het pseudoniem van veelschrijver Rikus Spithorst. Rikus is actief als voorzitter en woordvoerder van de Maatschappij Voor Beter OV en is hoofdredacteur bij stevigestukkies.nl

16 reacties

Avatar

SIMBA · 23 januari 2008 op 08:21

[quote]maar als ik hem tegenkom trek ik alsnog zijn kop eraf![/quote]
Stoer Driek! 😆

Avatar

klapdoos · 23 januari 2008 op 11:14

Weer heerlijk om te lezen, groet van leny :wave: 😆 😆

Avatar

Mosje · 23 januari 2008 op 13:01

Mijn ogen smelten weg in tranen. Hier moet wel liefde in het spel zijn.

Avatar

Mup · 23 januari 2008 op 13:12

Weet je zeker dat haar leerling haar ogen bedoelde:-)
Zonder gekheid, een lieve ode aan de schoonheid van je meissie,

Groet Mup.

Avatar

arta · 23 januari 2008 op 13:40

Leuk, zo’n duo-column vanuit twee perspectieven!
🙂

Avatar

KawaSutra · 23 januari 2008 op 14:38

[quote]Eindelijk voelt ze zich met een bril op haar gemak.[/quote]
Oh, je schrijft over een toiletbril! 😮 😀

[size=x-small](geintje Do )[/size] 😉

Avatar

DreamOn · 23 januari 2008 op 14:43

[quote] Weet je zeker dat haar leerling haar ogen bedoelde [/quote] 😆 Mup toch!!! Ik vind dit meer een Mosje-opmerking! Foei!

Avatar

lisa-marie · 23 januari 2008 op 15:26

Mooie column en precies door de goede bril gekeken. 🙂

Avatar

Grumpy-old · 23 januari 2008 op 18:44

Verschrikkelijk dat anderen zo op iemand kunnen inpraten dat ze zich lelijk voelen en daardoor nog een schuld gevoel krijgen ook .[quote]Je kán me niet mooi vinden[/quote]
Een zin die ik van een ex vriendin vaak heb moeten horen als ik haar bewonderde, of zei dat ik haar aantrekelijk vond.

Knap van jou dat het je gelukt is om daar doorheen te breken.

Greetz
Grumpy

Avatar

Prlwytskovsky · 23 januari 2008 op 18:47

Houd ze die bril in bed ook op? 😉

Avatar

DriekOplopers · 23 januari 2008 op 18:58

Prlwhudftlftssfyulgtfjhcvxchjgjkovsky: [quote]Houdt ze die bril in bed ook op? [/quote]

Geen idee. Dan ligt mijn bril op het nachtkastje. Ik zie niets… 🙄

Avatar

DriekOplopers · 23 januari 2008 op 19:00

Kawa: [quote]Oh, je schrijft over een toiletbril![/quote]
Ja, daarom zegt DO ‘s morgens altijd na het opstaan: “Ik ga even toilet maken.” Dusss.

Avatar

KingArthur · 23 januari 2008 op 20:15

Zo zie je maar, contactlenzen of een bril, uiteindelijk wil het oog ook wat.
Prettig een lijn in een tekst van je te lezen.

Avatar

iris · 23 januari 2008 op 22:18

Het leven is prachtig, als je het maar door de juiste bril bekijkt!

liefs Iris

Avatar

pepe · 24 januari 2008 op 19:11

Ik ben blij dat deze column eens niet begint met: ‘Ja, goedendag, Oplopers hier.’

Met plezier gelezen deze.

Avatar

pally · 30 januari 2008 op 22:38

Tja, ik was er een weekje zeer ver weg van tussen, maar alsnog lieve column! , Driek

groet van Pally

Geef een antwoord