Jarenlang was jazzmuziek voor mij niet veel meer dan wat gepingel en getoeter waaraan kop noch staart zat. Maar de laatste jaren is daarin verandering gekomen door een reeks bijzonder interessante compilaties die door oude jazzlabels als Blue Note en Verve op de markt zijn gebracht. Met name de [url=http://www.bluenotetrip.nl/]Blue Note Trips[/url] van dj Maestro laten horen dat jazz in de jaren ’70 ook kon bestaan uit opwindende funk, soul en latin. Nu ligt deel 4 in de winkels die is samengesteld door het Duitse dj-collectief Jazzanova. [img align=left]http://www.imusic.dk/gfx/item/image/016/0724347462016.jpg[/img]Maar dat deel valt helaas een beetje tegen. Het Duitse sextet heeft enerzijds muziek uit de jaren ‘40, ‘50 en ‘60 geselecteerd, een tijdvak waarin op instrumentaal gepiel een vette bonus staat, zo lijkt het. Anderzijds horen we op de cd jazz uit de jaren ‘70. In die periode doen soul, funk, disco en zelfs rock hun intrede op de platen van Blue Note. Vooral de broertjes Mizell zorgen ervoor dat de oude toeteraar Donald Byrd en de bijna bejaarde pingeldoos John ‘Hammond’ Smith weer helemaal bij de tijd zijn. Hun producties klinken als spannende soundtracks en lijken zo uit Blaxploitation-films als ‘Shaft’ te komen. Op de dubbel-cd van Jazzanova wordt een opwindend funknummer van Donald Byrd (‘Think twice’) tot mijn grote ergernis snel gevolgd door een stokoude, rammelende jazztrack van James Moody uit 1948. Tja, daar word ik behoorlijk humeurig van! Dergelijke stijlwisselingen gebeuren spijtig genoeg op beide cd’s. Ik begrijp niet goed waarom de ene cd ‘lookin’ back’ en de andere ‘movin’ on’ heet, terwijl Jazzanova op beide schijfjes dezelfde onduidelijke schifting hanteert. Bovendien is de term ‘movin’ on’ in tegenspraak met de inhoud, want er staat maar een recente track op (van Nicola Conte) en die staat ook nog eens op het ‘looking back’-gedeelte. Het was beter geweest als Jazzanova de cd had gesplitst in een deel ‘pure’ en een deel ‘moderne(re)’ jazz.

Dan prefeer ik de cd ‘…Mixing’ van Jazzanova waarin de groep op briljante wijze jazz-invloeden mixt met moderne breakbeats. En de eerste drie delen van de ‘Blue Note Trip’ serie die samengesteld zijn door landgenoot Maestro. Hij laat je meer swingen dan onze oosterburen en heeft meer oor voor nieuwe jazz-talenten als Norah Jones en St. Germain. Die laatste twee namen komen ook voor op ‘Blue Note Sidetracks’ deel 3, samengesteld door onze zuiderbuur Sven van Hees. De Belgische reeks ‘Sidetracks’ heeft als bijkomende voordelen dat op bijna elk deel een half ontblote ‘hoespoes’ staat en de cd’s per stuk niet duur zijn. Tot slot kan ik nog van Blue Note ‘Shades of blue’ aanraden waarop oude jazztracks door de muzikale duizendpoot Madlib zijn opgepoetst en voorzien van relaxte hiphop beats. Ook de remixen van het Verve label kan ik van harte aanbevelen, hoewel ik soms het gevoel krijg dat de labelbazen mij met die oude meuk een hoop centjes uit de zak willen kloppen. Voor cd’s waarop nummers staan waarvan de auteursrechten al lang verlopen zijn, moet ik bijna altijd het volle pond betalen. Als rechtgeaarde Nederlander moet ik daar even over klagen. Daarvoor ben ik nog te weinig Europeaan, ben ik bang…
[email]edkq@yahoo.com[/email]

Categorieën: VC-Eddy Kielema

21 reacties

WritersBlocq · 16 juni 2005 op 11:31

Hoi Eddy!
Je hebt weer een goede column in elkaar gezet. De hedendaagse uitsmijter met een vleugje politiek, nadat daar al zóveel over geschreven is, vind ik prachtig. Jij moeft wel on 😉 .
Deze keer ga ik niet downloaden, mijn ADHD-gehalte wordt altijd enorm opgeschroefd door jazzmuziek. Ik kán er niet tegen, gek hè?
Groetje, Pauline.

Kees Schilder · 16 juni 2005 op 11:39

Op het moment dat ik voor het eerst Rita Rijs aan het werk hoorde ben ik definitief afgehaakt wat Jazz betreft.Dat was namelijk verplichte kost bij ons thuis op zondagochtend.Mijn vader was daar leip van dus niets ten nadele van Rita hoor.

😀
Gave column Ed

Wright · 16 juni 2005 op 12:14

Brrr, als ‘jazzpuriste’ griezel ik van dit soort projecten.

Misschien bedoeld om jazz toegankelijker te maken voor jongeren, (laten we het geld maar even buiten beschouwing laten) worden nummers smakeloos verkracht, naar mijn mening.
Oude jazznummers van Billie Holliday, waar zo’n dreunende drumcomputer onder gezet wordt, doen mij echt huilen van narigheid.(De Remixed-serie van Verve):-?
Ik loop dus met een grote boog om dit album heen,Eddy!

Groet Wright *Die lekker ‘a kind of blue’ van Miles op gaat zetten en bedenkt dat dit album toch wel
één der hoogtepunten in de muziekgeschiedenis is!
En oh wee, als iemand daar met zijn poten aan durft te komen….:-D

Mosje · 16 juni 2005 op 12:34

Je introduceert een term die ik nog niet kende: “hoespoes”. Mooie vondst.

Eddy Kielema · 16 juni 2005 op 12:57

Met Miles Davis is ook helemaal niets mis, Wright! Maar Rita Reijs, tja… was die niet elke zondagochtend te horen bij Willen Duys? (nota bene de buurman van Bill Wyman…) Naar dat soort jazz kan ik nog steeds niet luisteren zonder verschrikkelijk de kriebels te krijgen… Dus ik kan je wel begrijpen, Kees!
[quote] Jij moeft wel on[/quote]
Volgende keer ga ik het beleid van minister Donner haarfijn onder de loep nemen, WB! 🙂

Wright · 16 juni 2005 op 13:25

[quote]nota bene de buurman van Bill Wyman[/quote]

Grappig dat je Bill Wyman noemt!
Zijn naam schoot ,tijdens het schrijven van mijn reactie, al door m’n hoofd.
Das nou net de enige waarvan ik het (meestal weerzinwekkende) gecover wel kan hebben.
De Dvd ‘Bill Wyman’s Rhythm Kings – Let the good times roll’, is wat dat betreft zeker een aanrader!
Het plezier en de deskundigheid die deze vriendenclub uitstraalt, is onnavolgbaar.

Troy · 16 juni 2005 op 13:56

Voor mij hoeft die opgepoetste jazz ook niet zo. Doe mij maar een lekkere krakende plaat van Billie Holiday of Erral Garner…Maar ik vind het wel ok dat jazz, op deze manier voor de jeugd wat toegankelijker wordt gemaakt. Wanneer hiermee hun interesse in jazz opgewekt wordt, kunnen ze altijd nog voor de krakende old school platen gaan.

Grt Troy

bert · 16 juni 2005 op 16:35

Eddy, opnieuw bedankt voor dit muzikaal intermezzo.
Als ik in de mood ben kan ik sommige jazzmuziek wel waarderen.

Domicela · 16 juni 2005 op 16:46

Leuke column, ik hou wel van een beetje jazz, bij voorkeur in een echte kroeg ergens in het diepe zuiden van de VS. Enne, dat stuk van Donner, dat wordt zeker een vervolgserie? Stof te over zou ik zo denken 😉

KawaSutra · 16 juni 2005 op 17:55

Weer een smakelijke column neergezet, Eddy. Of moet ik zeggen oorstrelend. Maar het oog wil ook wat dus ik ga wel voor de:[quote]half ontblote ‘hoespoes’ [/quote] 😀

Louise · 16 juni 2005 op 20:18

Ik houd wel van jazz en ook van originele woorden.
Die hoespoes houden we erin! 😀

pepe · 16 juni 2005 op 20:26

Deze print ik uit voor Mup en stuur hem op, ze heeft nog steeds geen internet, maar ik weet dat ze fan is van jouw columns!!

Eddy Kielema · 16 juni 2005 op 20:39

Groetjes aan Mup! Ik mis haar bemoedigende woorden wel een beetje, hoewel anderen die taak gelukkig hebben overgenomen 😉

champagne · 16 juni 2005 op 20:49

Ik moet eerlijk bekennen dat Jazz over het algemeen niet mijn ding is, het ‘gefiedel’ wat je soms hoort bij jazz is niets voor mij..dat maakt me nerveus.

Toch heb ik naar wat muziekfragmentjes geluisterd van Blue note trip en dat is eigenlijk best aardig…

🙂

Ma3anne · 16 juni 2005 op 23:22

Jazz mag van mij gewoon jazz blijven.

Mijn liefde voor jazz is ontstaan door de schooloptredens, tevens cursussen van Rita Reijs haar betere helft Pim Jacobs.
Goh, wat kon die man vertellen over dit muziekgenre en improvisaties uit zijn vleugel tevoorschijn toveren, waardoor je onmiddellijk begreep waar het om ging.

Misschien dat jazz een muzieksoort is, waarnaar je moet leren luisteren?

Troy · 16 juni 2005 op 23:45

Ben het met ma3anne eens. Jazz is iets waar de meesten naar moeten leren luisteren, hoewel een enkeling die connectie met jazz waarschijnlijk al iets meer van zichzelf heeft (of aangestoken door anderen). Vooral op veel mensen van mijn generatie komt jazz toch over als iets oubolligs en daar zijn die columns van Eddy nu weer zo goed voor. Ik vraag me trouwens af wat de gemiddelde leeftijd van de bezoekers van deze site eigenlijk is 😕 (even een hersenspinseltje tussendoor:-))

Mosje · 16 juni 2005 op 23:51

Troy, de gemiddelde leeftijd van de bezoekers van deze site is hun leeftijden bij elkaar opgeteld, gedeeld door hun aantal.
😛

Troy · 17 juni 2005 op 08:37

😛 Ok Mosje, kan jij mij even een lijstje met de leeftijden van de bezoekers geven? Dan reken ik het even uit…Moet ik honden nu ook als voltallige bezoekers meerekenen 😕

WritersBlocq · 17 juni 2005 op 19:53

[quote]Volgende keer ga ik het beleid van minister Donner haarfijn onder de loep nemen, WB! [/quote]
Dan krijg ik zo mogelijk nog meer ADHD dan van jazz grrrr! Kom maar op, dan kan ik die 2 ff vergelijken.

[quote]Groetjes aan Mup! Ik mis haar bemoedigende woorden wel een beetje, hoewel anderen die taak gelukkig hebben overgenomen[/quote]
Nee, we hebben ze WAARgenomen, niet overgenomen. Anders lijkt het net of ze echt weg is, maar ze is er gewoon ‘eventjes’ niet. Binnenkort brult ze de sterren weer in je beeldscherm Eddy, let maar op!
Groetje, Pauline.

Eddy Kielema · 17 juni 2005 op 20:31

Aan de terugkomst van Mup twijfel ik geen seconde, Pauline, ook al zit ze nu ergens op een warm eiland te genieten van een cocktail en een leven zonder CX-ers… 😉

JAB · 18 juni 2005 op 00:31

Gene Krupa, Buddy Rich, Benny Goodman, Charlie Parker, Ray Charles, Thelonious Monk, Glenn Miller, William Satchmo, John Coltrane, Horace Silver, Zoot Sims, Guy Barker, Wayne Shorter, Ben Webster, Cecil Taylor, Ella Fitzgerald, Artie Shaw, Miles Davis, Clifford Brown, B.B. King, Albert King, Art Blakey, Lee Morgan, Jacky Maclean, Tubby Hays, Jimmy Smith, Lou Donaldson, Herbie Hancock, Gerry Mulligan, Johnny Griffin, Stanley Jordan. En dat waren nog maar slechts een paar jazz-legendes. Eddy, “wijsheid” komt met de jaren…
JAB

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder