Niet zo super!

Waarom is Albert Heijn zo populair? Voor mij is dat een groot raadsel, want het filiaal om de hoek is een ramp. Om binnen te komen moet ik me een weg banen langs straatkrantverkopers, accordeonisten, junks, bedelaars en bejaarden. Als ik die van me afgeslagen heb, blijken de sfeer en vooral de kledingvoorschriften bij deze kruidenier belachelijk formeel. Caissières moeten een spuuglelijk schort dragen, terwijl hun superieuren in pak gekleed gaan. Als er telefoon voor een medewerker is, wordt die persoon consequent met ‘meneer’ of ‘mevrouw’ aangesproken. Noemen ze elkaar zo in de koffiepauze?

Willy DeVille

Dertig jaar heb ik er op moeten wachten, maar op een regenachtige dag in juni was het dan zover. Ik ging Willy DeVille zien in Groningen als stopplaats voor zijn dertig jaar jubileum als ‘recording artist’. In 1977 brak hij internationaal door met de single ‘Spanish stroll’ en sindsdien heb ik de man altijd bewonderd om zijn temparement, maar vooral natuurlijk om zijn geweldige muziek. Een bijzonder eigenzinnige mix van soul, blues, rock (& roll) en latin.

Familieziek

Midden jaren zeventig haalden mijn ouders opgelucht adem toen twee artiesten op televisie verschenen die eruit zagen alsof ze dagelijks naar de kerk gingen. Tussen al het langharige tuig dat Toppop onveilig maakte, waren [url=http://www.richardandkarencarpenter.com/index.html]The Carpenters[/url] een stijf gekapt duo dat uit de jaren vijftig ontsnapt leek. Broer Richard zat roerloos achter de piano en Karen stond in een vormloos jurkje achter de microfoon. Ik vond ze er niet uitzien, maar was wel geïntrigeerd door hun verschijning.

Liedjes aan de lopende band

Hoe langer het succes van platenmaatschappij Motown achter ons ligt, hoe populairder de muziek wordt. De succesvolle nieuwe cd van Amy Winehouse, ‘Back to black’, is duidelijk geïnspireerd op de muziek van Motown. Ook de film ‘[url=http://www.dreamgirlsmovie.com/]Dream girls[/url]’ verwijst naar het muziekbedrijf uit Detroit. Het verhaal is gebaseerd op de geschiedenis van de houterig bewegende meidengroep The Supremes en hun dictatoriale platenbaas Berry Gordy.

Puberdans

Als ik bij mijn ouders of ‘schoonouders’ op bezoek ben, zet ik altijd even een cd-tje op met nummers uit de rock ‘n’ roll periode. Op zijn tijd klinkt dat erg lekker. Maar het is niet handig om elke keer een urenlange treinreis te maken voor een nummer uit de fifties of sixties. Vandaar dat ik voor nog geen zestien euro een cd met hits uit de periode 1955 – 1965 heb aangeschaft bij een stationswinkel. De ‘100 grootste rock ’n roll hits…allertijden’ belooft de titel.

Triootjes

Mijn eerste seksuele ervaring had ik in 1974. Ik moet een jaar of acht geweest zijn toen ik de Popfoto doorbladerde en bij de pagina met foto’s van the Three Degrees bleef steken. Allemachtig, wat zagen die vrouwen er mooi uit, zeg! Gehuld in strakke, glinsterende pakjes met blote buiken en diepe decolletés. Ik kon de bladzijde niet meer omslaan en bleef er tot ver na bedtijd naar kijken. ’s Nachts droomde ik er zelfs van…

Gereanimeerde liefde

Soms heb je ineens weer behoefte om een oude liefde te omarmen. Of op zijn minst om een praatje te maken of een kaartje te sturen. Zo gaat dat ook met muziek uit lang vervolgen tijden. Ineens schiet je een nummer te binnen dat je vroeger zo blij en gelukkig maakte en je gaat er naar op zoek in je platenkast. In een mix van dj Greg Wilson hoorde ik ‘Shake it down’ van Mud en dat klonk bijzonder goed, een beetje als KC & the Sunshine Band. Toen herinnerde ik me de geweldige b-kant.

Pimp de plattelandsbibliotheek!

Afgelopen voorjaar trokken boze noorderlingen, nog net niet gewapend met hooivorken en rieken, maar wel met vervaarlijk uitziende spandoeken massaal naar het Binnenhof om voor de aanleg van de Zuiderzeelijn te pleiten. In de discussies bleek die trein soms bijzaak, want de kern van het protest was dat noordelingen zich achtergesteld voelen ten opzichte van westerlingen. Zij vinden dat de grote steden veel meer aandacht en geld krijgen dan het platteland. Ook in bibliotheekland is die scheiding al jaren aan de gang.

Verdomhoekje

Het begin van de jaren tachtig was niet alleen voor mij als tiener een donkere periode. Er heerste een economische recessie en de Koude Oorlog kwam op een kookpunt. President Reagan van de VS zaaide met zijn aartsconservatieve beleid minstens zoveel onrust onder zijn burgers als het Aidsvirus onder homo’s. Geheel in de geest van die tijd luisterde ik naar zwartkijkers als Joy Division, The Smiths en New Order. Discomuziek werd twintig jaar geleden door de serieuze muziekpers, maar ook door mij, volledig genegeerd. Een grote vergissing, blijkt achteraf.

Radio op maat

Toen ik een jaar of 6 was, bestond er maar een popzender en die was ook nog eens illegaal, Radio Veronica. Nou ja, popzender, er werd ontzettend veel gekletst en je hoorde overdag alleen maar hits. Voor iemand in de K3-leeftijd een ideale manier om met popmuziek in aanraking te komen. Helaas is er 30 jaar later weinig veranderd. Het aantal radiostations is explosief gegroeid, maar originaliteit is ver te zoeken. Er wordt nog meer gepraat door zogenaamde grappenmakers dan vroeger en je hoort op prime time nog steeds bijna overal hitparademuziek.

DJ zonder publiek

Draaien voor publiek was jarenlang een droom voor mij, dus toen ik werd gevraagd om een dj-set te verzorgen op een drukke zaterdag in de bibliotheek, hoefde ik niet lang na te denken. In mijn naïviteit ging ik ervan uit dat ik in een zaaltje zou komen te staan met knipperende discobollen, een dansvloer en enthousiast publiek. Hoewel ik een paar dagen voor mijn dj-debuut werd geveld door koorts, deed ik er alles aan om op tijd beter te zijn. Achteraf gezien had ik misschien beter in bed kunnen blijven…

Zidane

Aan mijn blonde haren en blauwe ogen kun je het niet direct zien, maar ik heb Franse voorouders. Het zal dan ook geen verbazing wekken dat mijn favoriete dj’s uit Frankrijk komen (Dimitri From Paris en [url=http://www.claudemonnet.com/home.html]Claude Monnet[/url]) en dat mijn sportidool eveneens een Fransman is. Deze week schreef hij geschiedenis door als verliezend finalist van het WK voetbal alle aandacht op te eisen. Ik heb het natuurlijk over Zinedine Zidane.