Wat was het daar een oorlog binnen. Overal bloed en dat hele kleine streepje licht. Als je eindelijk buiten bent schreeuw je het uit. Maar dan. Dan begint de ellende pas echt. Je bent nog niet op adem gekomen of je wordt op je kop gehangen en op je rug geslagen. Puur en alleen om je te laten janken. Daarna worden zonder pardon je benen uit elkaar getrokken om eens even goed naar je te kijken. En alsof je van dit alles nog geen hoofdpijn hebt gekregen, begint iedereen om je heen te schreeuwen: “het is een meisje, een meisje!” Nog niet al je zintuigen doen het, maar een ding is je al duidelijk. Het stinkt hier.
Laat me je voorstellen aan de wereld. Het stinkende en plakkerige wezen naast je is je moeder. Zij gaat je de komende tijd eten geven en later brengt ze je (als ze tenminste haar bed uit kan komen en niet dronken is) achter op de scooter naar school. Normaal gesproken is er ook een vader bij de bevalling aanwezig, maar die is in jouw geval niet bekend. Degene die zo hysterisch staat te lachen en te schreeuwen dat is je oma. Wen daar nog maar niet te veel aan. Over een paar maanden worden de antidepressiva uit de basisverzekering gehaald. Dan is ze weer heel anders. Als laatste is er nog die mevrouw met die zachte handen, die zo lekker ruikt. Dat is de zuster. Maar maak je daar geen zorgen over. Met jouw sociale status heb je daar met ons nieuwe zorgsysteem gegarandeerd geen last meer van. Welkom!


8 reacties

wendy77 · 9 januari 2006 op 11:52

Ik vind hem leuk
[quote]Over een paar maanden worden de antidepressiva uit de basisverzekering gehaald. Dan is ze weer heel anders.[/quote]
😀

Trukie · 9 januari 2006 op 14:28

Welkom LindaJosine.
Leuk verhaal, orginele invalshoek.

Mosje · 9 januari 2006 op 15:47

[quote]Overal bloed en dat hele kleine streepje licht.[/quote]Een heel klein streepje licht maar? Nondeju, wanneer leren ze die mormels nou eens pas naar buiten te komen bij een fikse ontsluiting?
Moet ik dan ook alles voordoen?
😛

WritersBlocq · 9 januari 2006 op 16:39

Welkom Lindajosine of Linda en Josine!
Ik heb wel gelachen, vooral om deze zin:
[quote]Degene die zo hysterisch staat te lachen en te schreeuwen dat is je oma. Wen daar nog maar niet te veel aan. Over een paar maanden worden de antidepressiva uit de basisverzekering gehaald. Dan is ze weer heel anders. [/quote]

bert · 9 januari 2006 op 18:43

Welkom Lindajosine, zijn dat de namen van je dochtertje? Erg leuk bevallingsverhaal.
Kort maar waar. 🙂 🙂 🙂

Troy · 9 januari 2006 op 23:42

Heb genoten van je zwarte humor! Kort maar erg krachtig.

Ma3anne · 10 januari 2006 op 08:35

Keigoeie scherpe en geestige column!

DirkJan2 · 10 januari 2006 op 20:32

Linda Josine….. BOS!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder