Mijn moeder heeft veel overgewicht, maar al die kilo’s samen hebben er wel toe bijgedragen dat ik een fijne jeugd heb gehad en nu nog elke dag blij ben met de vele kilo’s liefde waarmee ze me overladen heeft. Mijn moeder bezit ondanks haar overgewicht een schoonheid waar nog geen Karen Mulder aan kan tippen en die schoonheid bestaat uit de liefde die zij als persoon maar bovenal als mijn moeder uitstraalt. Mijn allerbeste vriendin draagt een aardig aantal kilo’s met zich mee, waar ze misschien niet blij mee is, maar waarvan ik vind dat het bij haar past. Meer dan 100 kg aan hartelijkheid en een intense vriendschap zegt mij zoveel meer dan een confectiemaat. Ik weet dat ze er zelf moeite mee heeft, wanneer mensen haar op het eerste gezicht op de overtollige kilo’s beoordelen. Mensen die er blijkbaar vanuit gaan dat elke kilo teveel een deel van je IQ wegneemt.

Juist door deze twee personen weet ik dat uiterlijk er totaal niet toe doen in de omgang met andere mensen en dat elk mens op zijn of haar manier iets te bieden heeft wat vele malen belangrijker is dan een goddelijk lichaam met het daarbij behorende vetpercentage of een fantastisch smoelwerk waar menig mens zich aan vergaapt. Ik stoor me daardoor ook mateloos aan mensen die te pas en te onpas dwepen met het feit dat zij het ideale lichaam hebben, en zichzelf als een geschenk van God zien.

Een aantal weken geleden zat ik in de kerk waar “jij hoort er ook bij!” het thema van de dienst was. De ware reden voor deze dienst was het onderlinge plagen van kinderen op scholen. Kinderen die buitengesloten worden vanwege hun “dik” zijn. kinderen die niet mee mogen doen, omdat zij rood haar hebben, stomme kleren dragen, brildragend zijn, een beugeltje hebben of gewoon om het feit dat ze iets minder begaafd zijn dan hun klasgenootjes. Ik kan het persoonlijk niet aanzien, wanneer ik in de straat kinderen hoor over het feit dat een ander kind niet mee mag doen, omdat zij niet voldoet aan de standaard maten van de anatomie van de mens.

Door die dienst gingen mijn gedachten even terug naar vroeger, naar mijn lagere schooltijd en naar de klasgenootjes uit mijn klas die het nodig vonden om mij te pesten vanwege mijn “dikke” moeder. Pesterijen die een enorme stempel op mijn persoonlijkheid hebben gezet en mijn ervaringen uit mijn lagere schooltijd naar een ver hoekje in mijn herinneringen hebben verbannen. Ik weet nog goed dat ik mezelf bij het verlaten van de lagere school heb voorgenomen, dat ik ze ooit eens in zou laten zien dat ik ondanks mijn “dikke” moeder genoeg te bieden had.

En het is me gelukt! Tijdens het 45 jarig bestaan van mijn voormalige woonplaats heb ik kaartjes gekocht voor de dorpsrevue, en aan de arm van mijn ouders ging ik de feestzaal binnen. Tijdens onze gang door de feestzaal waarbij menig oud klasgenootje met grote verbazing zijn/haar wenkbrauwen optrok liep ik met een rechte rug en borst vooruit houding naast mijn moeder te stralen. Om ons heen hoorde ik geroezemoes waaruit ik duidelijk kon opmaken dat er mensen zich afvroegen of ik daadwerkelijk dat meisje was waarvan ze dachten dat ik het was.

Toen ik naderhand van diverse oud klasgenoten complimenten mocht ontvangen over mijn jeugdige uitstraling heb ik ze geheel op mijn overbekende manier duidelijk gemaakt dat ik deze schoonheid niet aan een potje dag of nachtcrème te danken had, maar enkel en alleen aan de overdosis van liefde welke ik van mijn ouders en met name mijn “dikke” moeder mocht ontvangen.

Bij sommige mensen zag ik het schaamrood op de kaken verschijnen toen ik dit even subtiel in mijn betoog aanhaalde. Mijn allergrootste vijand uit mijn lagere schooltijd wilde zelfs mijn e-mail adres hebben, zodat hij “gezellig” kon mailen. Ik heb hem vriendelijk bedankt voor de eer. Waarom zou ik met iemand gaan mailen die mij eerst niet goed genoeg vond omdat mijn moeder te “dik” was, want aan die situatie is immers niks veranderd?

Wat ik met deze column wil zeggen is, dat de schoonheid van een mens niet in het aantal kilo’s welke de weegschaal aangeeft zit. Het zit hem ook niet in de elasticiteit van de huid of een perfect gerangschikt gebit. De schoonheid van een mens wordt bepaald door gevoelens, emoties, wederzijds respect, sociale omgangsvormen en het vermogen om te luisteren en begrip op te brengen voor de mensen om ons heen, maar bovenal zit schoonheid in de liefde waarmee men zijn medemens toedekt!


14 reacties

Mup · 4 april 2004 op 13:06

[quote]De schoonheid van een mens wordt bepaald door gevoelens, emoties, wederzijds respect, sociale omgangsvormen en het vermogen om te luisteren en begrip op te brengen voor de mensen om ons heen, maar bovenal zit schoonheid in de liefde waarmee men zijn medemens toedekt![/quote]

Ik wist het al, maar ben blij het zo mooi beschreven eens zwart op wit op papier te zien,

Groet Mup.

Kees Schilder · 4 april 2004 op 13:25

Een buiging, Pleuro!

Mosje · 4 april 2004 op 13:48

Een andere Pleuro komt hier tevoorschijn. Maar wel een mooie Pleuro.

viking · 4 april 2004 op 14:47

Pleuro, mooi geschreven en helemaal gelijk!
Maar vertel ons één ding: waarom gebruik je een fake-afbeelding als pasfoto als je een mening als deze bent toegedaan? Je bent hiermee namelijk niet meer anoniem maar geeft jezelf een duidelijk gezicht. Maar het is wel het gezicht van iemand anders.

Sarakim · 4 april 2004 op 18:16

Vind het een mooie column, zelf ook te kampen met veel te veel extra kilo’s die ik al jarenlang met me meesleep, die vooroordelen zijn verschrikkelijk af en toe. Het gegniffel enzo, jakkes.

Wat ik dan wel weer een beetje vind tegenspreken ‘jij hoort er ook bij’ dat woordje ook. Heeft dezelfde toon als ‘je mag er nog best wel zijn voor je leeftijd’. Een soort van belediging/compliment. Je ziet er goed uit, maar die leeftijd…. tja, je ziet er niet uit, maar je maakt het verder wel goed dus je hoort er ‘ook’bij. Ik denk wel dat het de opzet van je column is omdat het in ” ” staat, maar moest het toch even kwijt 🙂

Goed geschreven en je hebt echt volledig gelijk, nu nog meer mensen die er zo over denken 😉

pepe · 4 april 2004 op 18:53

Gek he, ik kan hier best een traantje om laten.
Begrijp je verhaal heel goed, ook ik heb een heel gezellige (ietsje-meer) moeder, daarbij komt dat ik rood haar en sproeten heb wat ik als kind een ramp heb gevonden.
Ik heb gisteren een iets wat andere column ingestuurd, die meer over het tegenovergestelde gaat. Mijn probleempje is eerder te weinig kilo’s en ik eet te veel.

Iedereen is mooi als hij/zij mag zijn wie hij/zij wil zijn.

pleuro · 4 april 2004 op 19:22

Aan de ene kant heb je wel gelijk natuurlijk Viking, maar door schade en schande wijzer geworden, heb ik mijn eigen foto niet geplaatst als avatar op deze site. Een mailbox die volloopt met de meest uiteenlopende oneerbare voorstellen, omdat mensen meenden dat het leuk zou zijn om mijn foto op diverse datingsites te plaatsen hebben daartoe bijgedragen.

[quote]Wat ik dan wel weer een beetje vind tegenspreken ‘jij hoort er ook bij’ dat woordje ook. Heeft dezelfde toon als ‘je mag er nog best wel zijn voor je leeftijd’. Een soort van belediging/compliment. Je ziet er goed uit, maar die leeftijd…. tja, je ziet er niet uit[/quote]

Het woordje OOK heeft in dit geval een hele andere betekenis. In dit geval betekend het dus, dat het niet uitmaakt hoe je eruit ziet.. welke kleur haar je hebt… of je een bril draagt of toevallig iets meer gewicht met je meetorst. In alle gevallen hoor jij er OOK bij en behoor je niet aan de kantlijn gezet te worden door mensen die menen dat je juist door deze uiterlijke kenmerken er niet bij zou horen.

Ma3anne · 4 april 2004 op 20:23

[quote]…maar bovenal zit schoonheid in de liefde waarmee men zijn medemens toedekt![/quote]

En zo is het!

Mooie column!

Bakema_NL · 4 april 2004 op 21:48

Bij sommige mensen zag ik het schaamrood op de kaken verschijnen toen ik dit even subtiel in mijn betoog aanhaalde. Mijn allergrootste vijand uit mijn lagere schooltijd wilde zelfs mijn e-mail adres hebben, zodat hij “gezellig” kon mailen. Ik heb hem vriendelijk bedankt voor de eer. Waarom zou ik met iemand gaan mailen die mij eerst niet goed genoeg vond omdat mijn moeder te “dik” was, want aan die situatie is immers niks veranderd?

HULDE.
Dit had mijn reactie ook geweest, absoluut. Opzouten met die kortzichtige hufters die ineens bij je moeten gaan slijmen. Ik heb wat dat betreft ook een geheugen als een olifant en de vergevingsgezindheid is nergens mee te vergelijken, die is er dus helemaal niet.

Btw, ik zie toevallig tijdens het typen zo’n dom spelletjesprogramma van Linda de Mol………..de zwaarste mens ooit geleefd, stond in het guinness book of records, woog 635 kilo……. :-o….maar dat is weer van een iets andere orde…een mens die 635 kilo kan wegen, kenonne. Nog steeds geen reden om evt. kinderen te gaan pesten trouwens.

Al die schietpartijen tegenwoordig op scholen worden heel vaak verklaard door het spelen van video-games…………..grote bullshit en een mooie zondebok, wat de aandacht afleidt van wat meestal het echte probleem is……………..vaak gebeuren dit soort dingen na jarenlange pesterijen, waardoor iemand helemaal kan doorslaan. Bekijk die artikelen maar eens, het gaat oh zo vaak om introverte, wat aparte figuren die dit soort dingen doen, mensen die er niet helemaal bijhoren en door hun apartheid gepest zijn.

R@@F · 5 april 2004 op 11:07

Pleuro…blijf jij van die prozac af! Je gaat nu wel heeeel zoetsappig schrijven lekdel. 😉

Zonder dollen muts,

Ben zeeeeer aangenaam verrast!!!
R@@F

Li · 5 april 2004 op 11:56

Soms hoort een column in een lijstje.
Dit is er zo eentje! 😉

Li

Mercurius · 5 april 2004 op 17:54

Pleuro,

Subliem geschreven! En wat een goed samengevatte ‘conclusie’. Prachtig verwoord. Een column om jaloers op te zijn! 😉

Ciao Mercurius

pleuro · 5 april 2004 op 20:34

R@@F ouwe ketser… gun mij nou gewoon eens de geneugten van The Fun Factory. Ik weet dat je hevig ontdaan was na het lezen van deze column, maar het kan natuurlijk niet alle dagen feest zijn!

Li,
Ik zou het ook graag in willen lijsten en daarna aan mijn oude school cadeau willen doen!

Mercurius,

Waar ik groot ontzag heb voor de wijze waarop jij de meest vrouwelijke onderwerpen met een enorme dosis humor onder woorden weet te brengen, voel ik me vereerd door je reactie.

ps. Ik mis nog een reactie van een lichtgewicht schrijver met zijn goddelijke vormen 😀

deZwarteRidder · 6 april 2004 op 10:23

Mooie column kan nme af en toe ook positief verbazen als ik bijvoorbeeld een karen bloemen e keer zie gaan op het toneel..
maar je hebt gelijk…schoonheid zit van binnen..

Geef een antwoord