Jong zijn wij allemaal of in ieder geval geweest. Oud hopen wij te worden, maar ook weer niet te oud. Fit en vief willen wij blijven tot wij sterven. Meneer Jong-belegen is immers helemaal nog niet oud, pas zevenentachtig en nog vol levenslust. Hij kan niet meer alles zelf, maar woont nog wel zelfstandig en geniet van al wat hij hoort en ziet. Hij leest graag de krant, vooral het sportnieuws en houdt alles bij van sport tot spelletjes op televisie en natuurlijk het journaal elke avond. Hij wil ook nog van alles beleven.

Vanmiddag keek ik even om een hoekje bij hem, met zijn huissleutel maakte ik de deur open. Dagelijks komen daar mensen langs van de thuiszorg, ook ik loop er geregeld binnen, zomaar voor een praatje. Als ik de huiskamer binnenloop, zegt hij: ‘O, ben jij het, het is altijd weer een verrassing wie hier binnenloopt.’

Hij straalt als een warm zonnetje op deze wintermiddag. Ik leg het versgebakken nog warme pepe-brood in de keuken en ga even bij hem zitten. Op televisie glijden de Nederlandse dames over het ijs. Maar nu neemt hij even tijd om mij wat leuks te vertellen.

Afgelopen week is hij uit geweest, zijn gepensioneerde dochter reed hem naar de stad, want er moest een nieuwe bril gekocht worden. Na het bezoek aan de opticien hadden ze allebei wel trek gekregen.

‘Kijk daar heb je zo’n grote gele ‘M’, daar hebben we een paar jaar geleden al eens iets gegeten’, zegt hij tegen zijn dochter, ‘zullen we daar iets eten?’
Dochter stuurt de auto de snelweg af en rijd richting die grote ‘M’.
Omdat het binnen erg druk was zegt hij: ‘Laten we maar niet naar binnen gaan, wij bestellen wel bij de drive-in deze keer. Dat heb ik nog nooit gedaan.’

Als ze bij een praatpaal komen kunnen ze bestellen, meneer Jong-belegen vindt het allemaal geweldig, maar snapt er niet veel van. Hij stoot zijn dochter aan en zegt: ‘ik wil geen grote patat, een kleintje is wel genoeg, hoor.’
Ze rijden naar het eerste loket om te betalen en dan bij het tweede loket krijgen ze wat ze hebben besteld. Hij vindt het allemaal wonderlijk, wie had dat ooit kunnen denken, vroeger ging dat allemaal toch echt anders.
‘Wie had toch ooit kunnen denken, dat ik nog eens met mijn vader van zevenentachtig een patatje zou halen bij een drive-in?’ zegt de dochter.

Met een stralende lach vertelt hij mij dit avontuur, ik zie hem weer genieten als hij mij dit toevertrouwd.


Avatar

pepe

Vrouw, (schone)moeder, leerling-creatief schrijven en nog veel meer. Wil je meer lezen? Hier schrijven wij (meiden van Mary)www.meidenvanmary.wordpress.com. Ik mag één van deze meiden zijn. Schrijven is schrappen, het schrijven schrappen is geen optie.

13 reacties

Avatar

datmensinkenia · 10 maart 2007 op 09:01

De EM kon het niet laten: bijna goed, maar ik geloof dat het toevertrouwT is, met een T dus! 😆

Avatar

SIMBA · 10 maart 2007 op 09:25

[quote]Fit en vief willen wij blijven tot wij sterven.[/quote]
Zo wil ik ook wel 87 worden pepe…maar helaas is het ook wel eens anders…
Mooie column!

Avatar

pepe · 10 maart 2007 op 10:05

EM je hebt gelijk! Bedankt.
Toevertrouwt hoort dus met een t, ik hoop de rest van de lezers het mij vergeven.

Avatar

arta · 10 maart 2007 op 10:27

Wat een heerlijke column, Pepe!
Leuk: de naam Jong-belegen!
Enne…als ik zo oud ben, hoop ik ook dat ik zo’n moderne fast-foodketen niet bij voorbaat afkeur, maar er gewoon ga zitten aan een ouderwets kopje koffie of T! 😀

Avatar

pally · 10 maart 2007 op 10:41

Leuke inhoud Pepe!

Wel heb ik wat puntjes :
In de 1e alinea gebruik je 3x ‘alles’
In de laatste grote alinea 3x ‘allemaal’
Dat stoorde voor mij.
Verder alles allemaal leuk 😀

groet van Pally

Avatar

Eddy Kielema · 10 maart 2007 op 11:25

Leuk geschreven column!

Avatar

Arne · 10 maart 2007 op 15:00

Mooie column weer pape..!
gelukkig ben ik nog jong…:-D sta op t punt mn leven te beginnen(wat heerlijk cliche weer..:-D)

Arne

Avatar

DreamOn · 10 maart 2007 op 20:14

Heerlijk, dat zo’n man toch nog kan genieten van de kleine, mooie dingen in het leven.
Ik ken ook oude mensen die er voor gekozen hebben om alleen nog maar te klagen en te brommen.
Maar bij zo’n lieve, jong belegen man is het ook geen straf om even een praatje te gaan maken.

Mooi opgeschreven pepe, ik zag het gewoon voor me.
Liefs DO

Avatar

WritersBlocq · 10 maart 2007 op 20:34

Heerlijk, zo’n puur Peepsel op de zaterdagavond.
En uiteraard vergeef ik jou je vautdjuh, je hebt me helemaal opgewonden met dat ge’hij’-g 😀

Avatar

Li · 10 maart 2007 op 22:20

Heerlijk zo’n jongbelegen vief seniorenpersoon.
Het is er vast zo eentje die bij het woord bejaarden- en ziekenhuis meteen op de kast zit…

Li

Avatar

Mup · 12 maart 2007 op 01:45

Gelukkig heb ik van deze al genoten op je log. Ging erin als een stukje jonge kaas (heeft toch mijn voorkeur:-) )
Op het moment dat hij geplaatst was, vloog ik er weer van tussen, na alle goede voorjaarszorgen van je 😉 maar ik ben nog net op tijd uit mijn bikini gestapt om nogmaals van deze Peep te genieten,

Groet Mup.

Avatar

pepe · 12 maart 2007 op 09:14

Allemaal bedankt voor de reacties en de tips, ik neem ze mee. Ik zal niet te veel meer bij alles hij-gen. 😉

Avatar

Anne · 12 maart 2007 op 10:31

Nog een puntje Mosterd Pepe, leuk, dat jij die dingen ziet en opschrijft.

Geef een antwoord