Arme Zefke. Hij had zo’n last van zijn lange nagels…

De laatste tijd viel het me op dat mijn kat zich wat minder makkelijk bewoog. Een elegant bedoelde afsprong van de bank mislukte jammerlijk, omdat hij met zijn nagels bleef haken en halverwege de grond bleef hangen. Dit is voor een kat moeilijk op te lossen. Dat komt omdat katten toegerust zijn met het haaksysteem. In bomen klimmen gaat hierdoor fantastisch, eruit gaat veel moeilijker omdat de haaknagels gewoon de verkeerde kant uit staan.

Dit fijne haaksysteem zorgde ervoor dat ik mijn tussen hemel en aarde bungelende kat een paar maal letterlijk van het haakje moest tillen. En geloof me, voor een beetje kat is dat een vernedering.

Na mijn Zefke achtereenvolgens van de bank, de gordijnen en mijn trui te hebben moeten ontkoppelen, had ik het gehad. Zuchtend pakte ik de nagelknipper, om te beginnen aan één van mijn minder favoriete klusjes: katworstelen.

Geruststellend babbelend liep ik op mijn kat aan, die zich niets vermoedend tegen mij aan schurkte. Grmbl, ik voelde me meteen al schuldig. Zo liefdevol mogelijk pakte ik katlief bij de kladden en legde hem op zijn rug op mijn schoot. Ik ontvouwde het nagelknippertje en des kats ogen werden groot van afschuw.

Hij probeerde te ontkomen maar ik had hem stevig in de greep en omdat hij nou eenmaal redelijk goed is opgevoed, gaat het tegen zijn principes in om mij werkelijk schade toe te brengen bij zijn ontsnappingspogingen. Een kat is namelijk eigenlijk veel sterker dan een mens.

Ik pakte een voorpootje en drukte op het kussentje, zodat het nageltje tevoorschijn kwam. Terwijl mijn kat op mijn schoot het vernuft van nagels die in volautomatisch verband staan met voetkussentjes lag te vervloeken op mijn schoot, knipte ik een stukje van het nageltje. Net iets te vroeg kromp hij ineen.
De kat lijdt het meest van het lijden dat hij vreest.
Sussend sprak ik hem toe. Ik heb zelfs met nog steeds verkouden keel “In de maneschijn” voor hem gezongen. Niet dat een kat daar in trapt of zo…

Toen de tien voorpootnageltjes (hallo Galgje!) waren getrimd, controleerde ik nog even de achterpootjes. Weet je, een kat haat het als je zijn achterpoten vastpakt (zeg nou zelf, wat zou jij doen als iemand je ineens bij je benen pakt en op je nagels begint te kluiven?). Wat ik al vreesde werd bewaarheid: ook hier waren de nagels schrikbarend lang en scherp. En van die haakjes die eraan zaten kon Captain Hook vast alleen maar dromen.

De nagels van de achterpoten van Zefke waren zeer lastig te knippen. Een kat in bedwang houden en achterpootmanicure toepassen, is immers een hoofdstuk apart.

Na een paar pogingen (en krassen op rechterarm door wanhopige kat), heb ik hem maar in mijn fleurige badjas gewikkeld.
Goed, op mijn schoot lag een grommend, wriemelend propje rood met witte bloemetjes, met aan het uiteinde 2 zwartwitte achterpootjes en een woest zwaaiende staart.
Terwijl ik me met 1 schouder op de badjas wierp, goed oplettend dat ik mijn arme geplaagde kat de adem niet ontnam, draaide ik mezelf in een kronkel om de achterpootmanicure toe te passen. Hoezo dierenmishandeling?

Toch nog vrij snel was het leed geleden en zette ik de kat met badjas en al op de grond. Uiteraard wist hij niet hoe snel hij weg moest komen en heeft de verdere avond op de vensterbank dorgebracht.

Tot zo ver deze aflevering van “Wild Life Today”.
Ik ga hem maar eens vragen of hij het me al heeft vergeven…

Categorieën: Gein & Ongein

8 reacties

Mar · 11 november 2004 op 11:23

Agossie! Zielig hoor…

Heel tof geschreven!
Mar

Kees Schilder · 11 november 2004 op 11:37

leuk geschreven. Nooit geweten dat je de nagels van een kat moets knippen

Wright · 11 november 2004 op 12:46

Is het een binnenkat,Resie?
Dat zou mogelijk een verklaring zijn voor het probleem.
Ik heb mijn kat namelijk nog nooit zo’n aan dierenmishandeling grenzende behandeling gegeven.
Maar goed, die houdt waarschijnlijk zijn nagels kort, door de katten in de buurt te terroriseren.

Heb het verhaal met leedvermaak gelezen… 😀

Resie · 11 november 2004 op 13:44

Mijn kat komt inderdaad niet veel verder dan de tuin. Wel heeft hij de beschikking over een krabpaal, omdat een kat nou eenmaal de natuurlijke behoefte heeft om zijn nagels te scherpen! Ik heb nog nooit een kat gezien wiens nagels zo lang groeien, en ik heb via mijn vrijwilligerswerk bij de dierenbescherming al verschillende katten tijdelijk in huis gehad. Meermalen heb ik gezien dat zo’n kat een stukje van zijn eigen nagel af beet. Maar Zefke doet dit niet, hoe lang zijn klauwen ook zijn.

Dus tja, het is een kwestie van een afweging maken, want hij blijft letterlijk overal aan haken (ook aan mijn vel, auw!)! En dat is uiteindelijk nog zieliger…
Hij heeft het mij overigens vergeven hoor! 🙂

Mup · 11 november 2004 op 13:54

Weer een reden om nooit aan kat te beginnen, maar die had ik al niet meer nodig 😉

De teef onderhoud hier haar nagels zelf, en met de cavia worstelen is een eenzijdige partij, ik win altijd,

Groet Mup.

Winny · 11 november 2004 op 17:49

Hallo Resie en poes!
Als gelukkige huisgenote van de poes Zippo weet ik alles over nagels knippen. Wat ik wel weet van de dierenarts is dat je nooit de nagels van de achterpootjes mag knippen. Dat zijn de verdedigingswapens van de kat (niet krabben, maar trappen ermee!) Van poes Zippo, Hollywood-starlet, mag ik knippen en daarna (geen grap) zelfs vijlen, want dat geluid vindt ze leuk, en ook de lucht van gevijlde nagels. Bij de kater moet ik met dat soort onzin natuurlijk niet aankomen.
Zelf vijl ik mijn nagels veel, anders krijg ik problemen met het kleedjes macrameeen.

En… fijn weer eens iets luchtigs te lezen, na alle columns over zware onderwerpen, waar ik, die op het randje van het Haagse Laakkwartier woon, ook gister weer met extremiteiten geconfronteerd werd. Waarmee ik, om reacties te voorkomen, absoluut niet wil zeggen dat we niet over die onderwerpen moeten schrijven!

Ma3anne · 12 november 2004 op 00:13

[quote]Goed, op mijn schoot lag een grommend, wriemelend propje rood met witte bloemetjes[/quote]

Geweldig, deze zin! 😀

Heb intussen de parkiet, de hond en de guppies hier ter huize geinspecteerd op de nagels. De guppies komen er goed af, die hoeven niet geknipt, maar de hond en de parkiet zullen eraan moeten geloven. Bedankt voor de tip!

WritersBlocq · 12 november 2004 op 00:49

Ik haak ook effe aan, Resie en Zefke. Mijn Bijou wordt ook regelmatig geknipt met een speciaal knippertje, afkomstig van de dierenzaak. De achterpootjes doe ik ook, heel makkelijk. Ik zit op de grond, verenig mijn poes met de poes en druk zachtjes op haar achterpootje en jawel, daar komt de nagel uit de mouw. Zo gepiept, onder luid gebrom weliswaar. De enige keer dat ik haar in een badjas wikkelde zoals jij jouw Zefke, was toen ze een rioolbad had genomen en ik haar 3 x had gewassen met shampoo voor geverfd haar, maar da’s weer een heel ander verhaal 😡

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder