Om kwart voor zeven in de ochtend vertrokken, dus alle tijd. Wel verdomde mistig. Door een wereld van gesponnen suiker rijden en de richtingborden niet kunnen lezen is lastig. Maar overmoedig heb ik het idee van echtgenoot, gisteravond, om de ‘Tom’ mee te nemen weggezwaaid. ‘Ach, niet nodig, joh : gewoon richting Amsterdam nemen en dan Zaanstad volgen. Helemaal rechtdoor rijden en je komt vanzelf op de afsluitdijk’. Zelfs voor een notoire dwaler als ik, moet dat peanuts zijn. Jammer, dat de klassieke zender op de A2 zo kraakt. Maar ik laat hem aan staan. Ik heb besloten van de Schrijfmidweek op Terschelling, optimaal te genieten van begin tot eind. Dan moet je streng zijn. De zon breekt door. Onverwacht een splitsing van wegen. Neem ik de A8 of de A7? Meteen kiezen om geen ongelukken te krijgen. Oh, Jezus, ik zie het al, dit wordt een provinciale weg, vol stoplichten en auto’s. Klop niet, klopt helemaal niet. Kaart pakken, uitvouwen met één hand, onder het rijden. Rijbril af, leesbril pakken. Oh, weer een stoplicht op rood, kan ik even kijken. Dit is niet de goeie route, verkeerd gekozen, stomme trut, had toch de A7 moeten zijn. Toeeeeeet, achter me, licht op groen. Doorrijden. Heet krijg ik het. Kachel uit.
Ik scheur het stukje kaart met het traject waar ik rij, ruw van de grote kaart af. De rest stamp ik verfrommeld naast de passagiersplaats op de vloer. Ik mòet snel een plek vinden om even te stoppen en rustig te kijken. Nou ja, rustig? Ik zweet alsof ik hard gelopen heb.

Op de kaart heb ik al globaal gezien dat ik wel richting noorden ga, maar te veel aan de kustkant, via allerlei bochtige wegen door kleine dorpen met irritante namen. Waarom zijn die wegen hier zo vol? De weidsheid van de Noord-Hollandse polders en zelfs de braaf grazende koeien maken mij nerveus. Een timide stemmetje, dat zegt dat ik hiervan ook moet genieten, het ziet er toch erg landelijk uit? vervloek ik woedend.
Leesbril af, rijbril op. Blijf geconcentreerd, kijk uit: je rijdt zowat over de grasrand.
Ik heb nog een soort aanspraak aan mezelf, tegenwoordig.

Ha, eindelijk kan ik rechtsaf, op een kruising naar een boerenweggetje. Langs de kant parkeren, even stoppen. Rijbril af, leesbril op.
Op het stukje kaart zie ik nu duidelijk dat ik vreselijk aan het omrijden ben. Op deze manier mis ik vast de pont naar Terschelling van kwart voor tien. Daar had ik mij nou juist zo op verheugd. Om daar alvast onbekende medeschrijvers te spotten, die ook om die tijd zullen vertrekken uit Harlingen met deze ‘langzame’ veerboot, die er twee uur over doet. Ik bepaal de route die ik van hier af het beste kan nemen. Vlakbij de afsluitdijk kan ik dan weer op de goede weg komen. Maar het is nog ver, te ver. Leesbril af, rijbril op. Doorgaan. Ik moet plassen. Nee, doorgaan.

Na ontelbare stoplichten, eenzame boerderijen, dunne bomen en bruggetjes kom ik eindelijk weer op de A7. Ha, de afsluitdijk!
Als ik tijd had, zou ik die dijk zoenen. Maar ik moet door. 130 km is hier toegestaan. Ik geef mijn kleine Japannertje fel de sporen. Nog vijfentwintig minuten, zie ik.
Harlingen haven. Parkeren, betalen. Het is zeven over half tien. Nog acht minuten!
Hijgend hijs ik me met koffer en rugzak de pendelbus in.’ Haal ik de boot nog, meneer?’
‘Makkelijk, mevrouwtje, makkelijk’. Hij glimlacht wetend.
Even later ren ik als laatste passagier de loopbrug op, het schip in. Het schorre vertreksein klinkt. Ik laat mijn bagage achteloos op de grond vallen.
Ren bijna struikelend een toilet binnen.

Het saucijzenbroodje in de salon smaakt als kaviaar.

Categorieën: Algemeen

pally

Genieten van leven en mensen en natuur om mij heen. Schrijven als belangrijke drijfveer om te ordenen, te relativeren en te communiceren.

19 reacties

Boukje · 5 april 2012 op 08:59

Geweldig!
Ik zat naast je in dat Japannertje, hahaha 😀

SIMBA · 5 april 2012 op 09:07

Haha, na dat hele reisverhaal dacht ik dat je in je haast op een verkeerde boot zou stappen! Leuk weer!

Mien · 5 april 2012 op 09:11

Het Noorden kwijt? Ach, het overkomt de beste … :hammer:
Leuke column. Ik voelde de staccatohaast.
De brillenwisseling stoorde mij wel een beetje.
Iets te vet aangezet. Nee, niet het montuur.
Titel kan sterker.

[b][url=http://collectie.museumrotterdam.nl/beeld/_400/71104_1.jpg]Mien Bril[/url][/b]

HKVH · 5 april 2012 op 12:50

Gewoon recht door rijden en dan op de T-splitsing naar rechts. Ik ken de weg en weet hoeveel [d]verkeers[/d] stoplichten daar staan. Geen last gehad van de brug die openstond?

Goed geschreven, leuke column!

Marja · 5 april 2012 op 21:37

Jemig. Ik zat helemaal mee te stressen.

LouisP · 5 april 2012 op 21:48

Ai Pally, goed en grappig stukje maar…

‘Ik scheur het stukje kaart met het traject waar ik rij, ruw van de grote kaart af. De rest stamp ik verfrommeld naast de passagiersplaats op de vloer.’

Hebt ge uw been dan over de console getild om de kaart daar ineen te stampen?

L.

pally · 5 april 2012 op 22:50

Ha, ha, nee Louis met je hand kun je ook stampen…zuurkool of zo, weet je wel? En met één hand rijden gaat best even redelijk. 😀

groet van pally

LouisP · 5 april 2012 op 23:02

Pally, ik zie je het zo doen. Brilletje, welke dan ook op de neus en met je schoentje, welke dan ook(!)flink stampen…

mooie column hoor!

Libelle · 6 april 2012 op 07:54

Vooral die brillenwisseling steeds Pally, daar heb ik van genoten. Het is ook mijn grootste ergernis en de allesoverheersende actie om verder te kunnen. Verder mag ik, prostaat weet je wel, overal wild plassen. Niet dat het er wild uitziet.

champagne · 6 april 2012 op 09:41

Heerlijke column! Niet goed voor mijn bloeddruk, want ik voelde de spanning en nervositeit tot in mijn tenen. Ik geef jou dadelijk gewoon de schuld, bij de dokter 😉

trawant · 6 april 2012 op 22:36

Leuke beeldende..inleiding…want nu ben ik reuze benieuwd naar je verslag van de schrijfdagen.. en een beschrijving van je medecursisten..de stille zolderkamerauteur, de ijdeltuit,
de gangmaker..hij/zij die het eigenlijk allemaal beter weet..etc..

Vertel ons, hoe is zo’n cursus en hoe is de leiding en wat zijn de opdrachten en waar hielden juliie kussengevechten.. en wie won er..?

deel 2 dus svp..

Siebe · 7 april 2012 op 00:30

LOL@Trawant

Mooie column Pally. En Trawant brengt een leuk idee naar voren…. Is zo’n schrijf-event niet dubbelzinnig in die zin dat je je realiseert dat je, terwijl je schrijft, misschien ook wel onderwerp bent?

Dag,
Siebe

Fem · 7 april 2012 op 08:42

Jaaaaa, ik zie het helemaal voor me!

Ik hoop dat Terschelling de reis heeft goed gemaakt…

WritersBlocq · 7 april 2012 op 13:20

Hoi Pally,
harstikke leuke column! ‘Brilletje op, brilletje af’ had ik als titel beter passend gevonden.

en nu schrijven ja, over hoe het was, ik wil het ook weten! Vergeet ook Trawants kussengevecht niet :hammer: dus máák er wat van 😀

embee · 7 april 2012 op 15:08

Heel gaaf weergegeven Pal! Ik zou ook een natte rug hebben gehad en waarschijnlijk hartkloppingen.

Suggestie? Een dubbelfocusbril.

van Embee

😎 😎

arta · 7 april 2012 op 17:37

Heel erg leuk om te lezen, Pally, beeldend, met humor, en ja… Ik vind Trawants voorstel ook wel wat hebben 😀

pally · 8 april 2012 op 22:09

Heel erg bedankt voor de vele(!)reacties!
Ik denk na over het ‘aangevraagde’ vervolg, dat ik natuurlijk zelf heb opgeroepen door te vertellen waar ik heenging…
Beetje lastig om dat goed te doen, want zelfspot daar heb ik geen moeite mee, maar hier gaat de censuur toch meetellen. Ik wil mensen waar ik een ‘wereldweek’ mee heb beleefd niet uitgebreid en herkenbaar te kakken zetten op CX.
Ik zal zien,

Groetjes , Pally :kus:

Mien · 10 april 2012 op 07:58

[quote]Ik wil mensen waar ik een ‘wereldweek’ mee heb beleefd niet uitgebreid en herkenbaar te kakken zetten op CX.[/quote]

Je kunt er natuurlijk ook positief over schrijven Pally!
Dan zet je ze in de bloemetjes. Of in de lentebijenwas … 😆

Mien Stuurlid Aan Lager Wal

pally · 10 april 2012 op 10:10

Ja Mien, je hebt gelijk natuurlijk, maar alleen maar positief is vaak een beetje wee. Ach, een leuke uitdaging, kan ik meteen testen of ik veel opgestoken heb van deze schrijfweek. 😉

groet, Pally

Geef een antwoord