De huwelijkse staat is een verbintenis die tij en ontij kan weerstaan. Vertel mij wat. Maar toch is er iets dat een huiselijke samenleving in korte tijd op zijn kop kan zetten, namelijk: het optuigen van de kerstboom.
Ik ging een kerstboom kopen en vriendin helpt dan even met uitladen. Want daar waren wij gebleven in het vorige verhaal.

Een rechter spiegel die niet te zien is en de binnenspiegel is verborgen achter een dennentak. Zo reed ik dus naar huis. De achterklep open ik en er floept gelijk een stuk kerstboom uit. Mopperend bekijk ik het karwei en dat wordt uitgelegd als dat ik niet gezellig meewerk.
Nu volgen de zelfde handelingen zoals ik de boom in de Fiat kreeg, maar dan in omgekeerde volgorde. Zonder aanloop, dat dan weer wel. Wat opvalt is dat de takken tegendraads achter alle panelen blijven haken en ik gesommeerd word om vooral voorzichtig te doen en niet zo te schelden.

Boom ligt op het balkon en ik op de bank, met een biertje. Tenminste, dat dacht ik.
“Als jij nu even de boom op maat zaagt en in de standaard zet, dan maak ik even snel wat eten.” Vriendin glundert er bij alsof zij zojuist moeder van een zesling is geworden.

Ik zet de boom neer op de plek die zij mij heeft aangewezen. Trots neem ik afstand van mijn werk en bekijk mijn huisvlijt.
“Scheef.” Hoor ik achter mij.
“Hoezo scheef? Wat mankeert er aan?” Mopper ik.
“Hij moet meer naar rechts, zie je dat niet?”
“Naar rechts?”
“Ja kijk” … en zij houd de boom in de positie die volgens haar ‘recht’ is.
“Dan draai ik hem wel een kwart slag, staat ’ie voor het oog recht of ik doe een touwtje vanaf deze tak naar een spijker in de muur.”

Tja, ik denk nu eenmaal graag in oplossingen.

“Nee man, ik wil geen touwtje naar de muur, is toch geen gezicht. Je kunt die standaard toch wel verstellen?”
“Weet ik lieverd, maar die boom is zo krom als een hoepel dus als ik hem volgens jou ‘recht’ zet, dan staat de stam in de standaard zo scheef als de pest en ….”
“Ppffff … laat maar, het hoeft al niet meer. Help mij nu even met de lichtjes, ja?”
“Maar dat zou jij toch doen? Ik zou die boom klaarzetten en jij deed de versiering, toch?”
“Hier, hou je kop nou effe en hou dat lichtsnoer vast, dan drapeer ik de lichtjes over deze takken.” Blaft vriendin mij toe.
Na een tweede snoer met lichtjes in de boom gehangen te hebben staat zij bedenkelijk te kijken, en niet veel later …: “Nee, het zit niet naar me zin. De lichtjes halen het niet van tak tot tak. Geen gezicht! Dit snoer moet los en dan moet hij via hier en dan daarheen. Die takken zitten allemaal te ver uiteen en ….. ”
“Had nou maar die boom genomen die ik je aanwees, dat was een rechte met takken dicht opeen.”
“Hou je nou een keer op met dat gezeur over die kutboom? Doe nou eens gezellig.”
“Nee, grlmpfff … vijf keer die teringlichies eruit en er weer in, en dan mot ik rustig blijven?”
Woest smijt zij het lichtsnoer neer en loopt naar de keuken. Op een dergelijk moment kan het handiger zijn om het slagveld te verlaten, schijnt zij te denken.

Als ik de andere dag thuis kom staat er een boom die er zijn mag. Van onze buurvrouw hoorde ik dat zij op de koffie was geweest en haar kat had meegebracht. Doet zij altijd. Kat sprong van de bank middenin de kerstboom die prompt omviel. Buurvrouw had daarbij geholpen om de zaak weer op te tuigen.
“Wij kregen de boom niet meer recht dus heeft je vrouw een touwtje van de boom naar een spijkertje in de muur gespannen, et voila ….”

Trots op haar mooie boom komt vriendin naast mij zitten.
“Wat zullen wij met kerst eten?“ Vraagt zij.
“Mwah, doe maar een prakkie zuurkool.” En ik neem nog een ferme slok van mijn bier.

De voordeur knalt dicht. Ik haat kerstbomen!

©Prlwytskovsky.


3 reacties

troubadour · 26 december 2015 op 07:11

Na het enthousiaste ‘welkom terug’ begint de noeste arbeid weer van de reaguurder.
“Woest smijt zij het lichtsnoer neer en loopt naar de keuken. Op een dergelijk moment kan het handiger zijn om het slagveld te verlaten, schijnt zij te denken.”
Dit vind ik te zwaar aangezet. Immers het bleef leuk toch?
Een hele geslaagde column!

Mosje · 26 december 2015 op 11:19

Het weghalen van die boom over een week of twee kost je gegarandeerd je relatie.
Sterkte

Mien · 26 december 2015 op 14:07

Ik mis de kerststal. Waar stond ie en zat daar ook een lichtje in. Of nog mooier een lampie gericht op de engel? Nee, niet jouw vrouw? Grapje. Leuke column.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder