Koning Hendrik en Katharina Parr (2)

Sinds enige tijd bevond ze zich aan het hof. Katharina Parr was zich niet bewust van de konings fascinatie voor haar persoon, hoewel veel hovelingen gisten naar zijn bedoelingen. Zij was te bescheiden om aan te nemen dat de koning enige interesse in haar kon hebben. Ze ontbeerde de schoonheid waarover Anna Boleyn en Catherina Howard ruimschoots beschikt hadden. En hoewel Anna van Kleefs gezicht door pokken was geschonden, was zij toch nog altijd de zuster van een Hertog. Zelfs Jane Seymour was op haar eigen manier een bleke schoonheid geweest.

Zij was verliefd op Thomas Seymour en wilde trouwen uit liefde, na twee eerdere huwelijken met zieke oude mannen. Haar eerste man overleed toen ze nog maar zeventien jaar was, de tweede keer werd zij uitgehuwelijkt aan Lord Latimer. Beide mannen hadden over een zacht en goed karakter beschikt. Maar van verliefdheid, zoals nu, was geen sprake. De laatste tijd hield Thomas zomaar afstand. Hij ontweek haar blik en ontliep haar zoveel mogelijk. Ze kon het niet begrijpen.

Haar kamenierster Nan sloeg haar met sombere ogen gade. Niet alleen zij, maar ook andere hovelingen staarden haar medelijdend aan. Als het ging om de huwelijken van de koning, werden de meeste mensen stil. Zijn eerste vrouw, Catherine van Aragon, had hij na twintig jaar terzijde geschoven ten gunste van een jongere minnares. Zij was gestorven van verdriet in kasteel Kimble. Van haar dochter Mary had ze zelfs geen afscheid mogen nemen.

Twee andere vrouwen waren hun hoofd verloren op het blok. Eerst Anna Boleyn en daarna Catherina Howard, die slechts twintig jaar oud mocht worden. Zodra de koning een vrouw moe was, moest ze gaan oppassen. Halzen waren zo teer. Iedereen herinnerde zich nog hoe de kleine koningin Catherina gillend door de gangen holde, schreeuwend om de genade van haar gemaal. Het arme kind had als laatste wens te kennen gegeven dat ze op het blok wilde oefenen zodat ze haar hoofd op de juiste wijze neer kon leggen wanneer het moment daar kwam. Men had deze wens ingewilligd. Ze had gehuild toen ze haar mooie hoofdje op het blok vleide. Het hout kleurde donker van haar tranen. Geen van de aanwezigen in de kamer hield het droog. Zelfs de meest grimmige hoveling niet.

En tenslotte was daar Jane Seymour, die in de dagen na de geboorte van prins Edward ziek lag in het kraambed. Enkele dagen later was zij gestorven door veronachtzaming en tekort schietende postnatale zorg. Naast de blijdschap om de geboorte van zijn zoon, verbleekte het verlies van zijn koningin, had de koning verklaard, kort na haar dood.

Je zou toch de rillingen krijgen bij het idee alleen al van een huwelijk met een koning als deze. De wrede sensualist, Hendrik de achtste. Geen wonder dat men zo’n medelijden had met Katharina Parr. Wanneer de koning op een vrouw loerde, was er alle reden tot ongerustheid.