Klik hier om deze column te horen

Je lichaam delen is geen kunst, dat doe je dagelijks. Nee, niet gelijk zó denken, ik hou het simpel. Je geeft iemand die hulp nodig heeft bij het oversteken een arm (en pakt niet haar handtas af) en deelt zo je lichaam. Of je biedt troost door iemand die verdriet heeft in je armen te sluiten. Er bestaan allerlei manieren en vormen om te lichaamdelen, ja, ook zó. Wat gaat er nou eigenlijk om in onze lichaamsdelen? Welk verschil maakt dat ene “s”je? Ik heb de laatste tijd ernstig last van zuigende nieren, een krakende lever en haal adem voor gevorderden met een peuk. Mijn inwendige mens schreeuwt om drank en mijn wijnrek brult met rauwe stem mee. “Ik heb een alcoholprobleem!” zei ik laatst op kantoor. “Mijn wijnrek is leeg, ik moet dus op tijd weg om langs de slijterij te rijden”, grapte ik tegenover collega’s.

Een krakende lever en zuigende nieren dus. Oorzaak? Geluk! Ik drink niet uit misère, dan vreet ik stront. Zo je doet zo je ontmoet, dus ben ik omringd door een vriendenkring die ook dankbaar proost op het moois dat volgt na een zware tijd. Tijdens de shit plaatsen we een Hollandse vlag in de stront waardoor hij beter verteerbaar wordt. Een positieve kijk, humor en zelfspot winnen het altijd van zelfmedelijden.

Het lijkt oppervlakkig, maar het gaat diep. Mensen die veel hebben meegemaakt, koesteren volgens mij de mooie dingen des te meer.
De positieveling die vrijdag kwam eten staat toch aan het begin van een burnout.
Een ander heeft het soms moeilijk met de ups en downs van een startende relatie.
Die staat weer voor een lastige keuze omtrent de vervolgopleiding van haar zoon.
Bij mij heeft iemand uit het verleden een deurtje geopend en ik ben bereid hem binnen te laten. De tijd zal leren of wij meer zullen delen dan alleen ons lichaam.

Al met al gebeurt er veel. Mooie dingen, onzekere dingen. Niets gebeurt voor niets, het lot beschikt. “Het Lot” zou een mooie naam zijn voor een Zuid-Afrikaanse wijn waarvan je geen kater krijgt. Mijn vrienden en ik gaan uit van het goede dat ons gebracht wordt. Drank is het beste middel om na een rottijd de lelijke hoop stront met besmeurde vlag weg te spoelen en te toasten op de lessen die wij onderweg geleerd hebben.

Ik ben hen dankbaar die hun lichaam sussend, vasthoudend, volhardend en de weg wijzend met mij hebben gedeeld en hoop dat er vele proostmomenten komen en minder troostmomenten nodig zullen zijn.

Klik hier om deze column te horen
[i]Deze audio-column werd mede mogelijk gemaakt door ReadMe[/i]


WritersBlocq

Talent voor tekst, taal en verhaal

23 reacties

prikkels · 20 februari 2005 op 13:03

Ik heb even een traantje weg moeten pinken bij je column. Heel erg ontroerend. Je krijgt van mij een dikke 10.

Ma3anne · 20 februari 2005 op 13:04

Ow, wat vind ik dit mooi geschreven. Tranen door alle positivisme heen.
Nu de fles nog laten staan en echt voelen wat je voelt. Dat zijn mooie kansen in het leven om te groeien.

Een warme knuffel van mij.

Kees Schilder · 20 februari 2005 op 13:12

Ik zeg niets meer, zo mooi..

Robster · 20 februari 2005 op 13:13

Genieten na moeilijke tijden is erg belangrijk. Goed column, leuke boodschap.

Groetje,
Rob.

Ab · 20 februari 2005 op 13:21

Als er een Edison voor columnnisten bestond,zou jij hem verdient hebben.Pefect verwoord kan niet mooier. ab

Raindog · 20 februari 2005 op 14:27

Sodeju zeg…

Zo maar laten.

Sodeju zeg…

sally · 20 februari 2005 op 14:39

[quote]Bij mij heeft iemand uit het verleden een deurtje geopend en ik ben bereid hem binnen te laten. De tijd zal leren of wij meer zullen delen dan alleen ons lichaam.[/quote]

Lijkt me stof voor vervolg columns.

heel knap geschreven.
Sally

Li · 20 februari 2005 op 15:18

En hier drink een ‘Kaapse Pracht’op.
Proost 😉

[quote] Een positieve kijk, humor en zelfspot winnen het altijd van zelfmedelijden.[/quote]

En zo is het maar net!

Li

Dees · 20 februari 2005 op 18:52

Proost en troost, wat een mooie, ronde column (van een goed jaar ;-)).

pepe · 20 februari 2005 op 20:02

Supermooi… sttttst

Mup · 20 februari 2005 op 22:01

Alles wat ik over je column wil zeggen, zou de column geen eer aan doen, dus zeg ik niets.

In het kort; ben er stil van,

Groet Mup.

WritersBlocq · 21 februari 2005 op 11:44

Hoi allemaal, ik ben echt even stil van en geraakt door jullie reacties.
@ Sally: het wordt vervolgd!
@ Li: proost!
@ Desa, Pepe, Mup: Bedankt! De rest had ik al een privéberichtje gestuurd, maar dat lukt niet vanaf mijn werk.
Tot gauw!

ReadMe · 1 maart 2005 op 22:56

Mooie column hoor!
Ik voel me dan ook vereerd dat ik hem mocht inspreken 🙂

WritersBlocq · 2 maart 2005 op 09:40

Hee ReadMe, ik ga strakkies gelijk luisteren naar wat wij saampjes geschreven en gezegd hebben! Lief, jouw reactie, groetje (van een hele trotse) Pauline

Ab · 2 maart 2005 op 09:45

hoi Pauline,goed dat hij als maand column staat,ik heb al eerder gezegd dat hij goed was,daarom dad ik het ook over de edison.
groet ab :kiss:

WritersBlocq · 2 maart 2005 op 14:59

Lief Ab! :pint: en proost man, neem er 1 van mij.

Fred · 2 maart 2005 op 15:38

Proficiat!!!!!!

ReadMe · 2 maart 2005 op 16:12

[quote]Hee ReadMe, ik ga strakkies gelijk luisteren naar wat wij saampjes geschreven en gezegd hebben! Lief, jouw reactie, groetje (van een hele trotse) Pauline[/quote]En, wat vond je ervan? 🙂

WritersBlocq · 2 maart 2005 op 16:57

Heel leuk (voor op een begrafenis) geintje!!! Het is gewoon heel ráár om je eigen woorden zo uitgesproken te horen. Kan ik wel een verhaal over schrijven dat jij dan weer voorleest. Het is gewoon apart, niet in woorden uit te drukken eerlijk gezegd. Knap gedaan man! Maar dat muzeikje mag er wel uit hihi. Toei!

Mup · 9 maart 2005 op 10:46

[quote]Kan ik wel een verhaal over schrijven dat jij dan weer voorleest.[/quote]

Goed idee, feli!

Groet Mup.

WritersBlocq · 10 maart 2005 op 10:03

Oeh Mup, dáág me niet uit! Ik hoor stemmen in mijn hoofd, die van ReadMe schreeuwt om het hardst. Ik ga ze vatten… vertalen naar letters… wordt vervolgd…

ReadMe · 20 maart 2005 op 22:07

[quote]Oeh Mup, dáág me niet uit! Ik hoor stemmen in mijn hoofd, die van ReadMe schreeuwt om het hardst. Ik ga ze vatten… vertalen naar letters… wordt vervolgd…[/quote]Hahaha, ben benieuwd! 😉

WritersBlocq · 30 maart 2005 op 11:27

Wacht maar ReadMe, he tkomt goed. Veel succes met het inspreken van de volgende maandcolumn, ik ben heel benieuwd! Groetje, Pauline.
P.S. Het was leuk om de maandcolumn “te zijn”, ik ben wel weer benieuwd naar de volgende!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder