In principe praat ik vrij makkelijk over mijn probleemgebieden maar er is één onderwerp waar ik het zelden over heb. Al jaren doe ik alsof het geen probleem is maar hoe lang houdt een mens dat vol?

Het is een terugkerend fenomeen in mijn leven en daarom schrijf ik jou.

Ik maak me ernstige zorgen over mijn relaties, althans, over mijn aandeel erin.
Het is me niet duidelijk of het ligt aan mijn inzet, keuze qua partners, achteruitgang in de kwaliteit van kandidaten of anderszins.

Mijn eerste relatie duurde zes jaar waar zeker twee jaar uit ‘aflooptijd’ bestond (aflooptijd is de periode dat je weet dat het niks wordt maar nog een tijdje doorsukkelt).
De tweede duurde tien jaar met een aflooptijd van drie jaar. Dus eigenlijk zeven min twee door de aanwezigheid van kinderen die de focus op de partner vertroebelen.
Nummer drie duurde drie jaar minus anderhalf.
Nummer vier duurde twee jaar minus één.
Nr. vijf, één jaar (minus half jaar).
Nr. zes, zes maanden (minus drie).
Nr. zeven, drie (zonder aanlooptijd).
Nr. acht, twee (zonder…).
Nr. negen, één (zonder…).

Nummer tien duurt nu twee weken minus vakantietijd (tien dagen Italië) en nu heb ik nog maar twee dagen over.

Mijn grootste angst is dat ik overschiet.

Ik heb dringend advies nodig.

Categorieën: Diversen

Esther Suzanna

Ik schrijf omdat ik het niet laten kan op https://www.facebook.com/esthersuzanna/ en http://suzannaesther.nl/

17 reacties

NicoleS · 14 mei 2016 op 13:17

Deze is leuk! Goed gevonden.?????

Snarf · 14 mei 2016 op 14:13

Houd moed … de eerste tien zijn altijd lastig. Pas bij mijn dertiende relatie paste het dekseltje op mijn potje. Leuk geschreven!

Meralixe · 14 mei 2016 op 17:18

We merken uiteraard met zijn allen dat er duidelijk sprake is van een neerwaartse spiraal. Nu zit je aan een tijdsduur van twee weken. Wat als er enkel maar sprake is van dagen en wat als je misschien wel twee relaties op één dag verwerkt?
Inderdaad, angst is uw deel maar ik ga er van uit dat er ook nog zoiets bestaat als humor. Kunnen we deze column daar catalogeren of is er echt meer aan de hand? 🙂

Spencer · 14 mei 2016 op 17:22

XXXx

Mien · 14 mei 2016 op 19:00

De grote vraag blijft natuurlijk, relatie met wie?
Ik heb wel vijftien danspartners versleten en nog steeds breek ik er mijn benen over. Maar ik hou vol. Mien Sirtaki is ook wel erg moeilijk. Ha, ha.

Yfs · 15 mei 2016 op 09:45

Een noodkreet waaruit duidelijk wanhoop klinkt.
Dat het bij nummer 10 nu 2 weken duurt doet me vermoeden dat je meer bezig bent om te kijken hoe lang het duurt dan dat je daadwerkelijk geniet van het contact.
‘Overschieten’ is volgens mij een gedateerd iets.

Ik zou zeggen probeer eens een (hele) tijd verkering te hebben met jezelf en de rust te vinden in het feit dat je niemand nodig hebt om je te compleet te maken, dat ben je immers al!

Er is een filmpje op youtube van Tracy McMillan dat heet “The person you really need to marry”
De moeite waard om te kijken. 😉

    Esther Suzanna · 15 mei 2016 op 10:58

    Kijk, hier heb ik wat aan. Ik vond de tips en truuks al wat spaarzaam en het is tenslotte Lieve Lita?

    Ik denk wel dat je gelijk hebt Yfs want de ‘doorstroom’ gaat steeds sneller omdat ik dat elke keer merk. “Ze” maken mij niet gelukkig omdat ik dat al was én het is ook niet hun taak. 😉

    Verder ben ik al twee jaar single. De laatste (die van twee weken) is satire. Maar er is wel een leuke op komst! 😉

arta · 15 mei 2016 op 23:01

Vaak ben ik helemaal niet jaloers op mensen mét een relatie om heel eerlijk te zijn.
Samen met iemand oud worden zou het hoogst haalbare zijn? Om mij heen zie ik vnl verveelde sleur en gebrek aan humor binnen relaties. (Geweldige uitzonderingen daargelaten)
Trouw inderdaad gewoon eerst met jezelf. Welicht ben je daarna uiteindelijk wel toe aan een driehoeksverhouding, jij, jij en…?

pally · 18 mei 2016 op 12:28

Ik ga mij even helemaal bij de vorige reactie aansluiten, wat echt niet mijn gebruikelijke modus is… Dank Arta

pally · 18 mei 2016 op 12:30

Ja, toch nog even, ik vind de column erg geestig

Geef een reactie

Avatar plaatshouder