“Mam, mag ik niet met je trouwen , zijn tong hing uit zijn mond, het puntje van zijn tong probeerde hij tegen zijn kleine neusje te drukken. Zijn ogen stonden guitig en keken mij een beetje glinsterend aan.
”Kan toch niet mallerd, ik ben toch al met je pappa getrouwd”, antwoordde ik hem.
”Nou, dat geeft toch niet, trouw ik ook met pappa, blijven we alledrie samen”. Ik begon hem uit te leggen dat zoiets helemaal niet kan en vol verbazing legde hij zijn kleurpotloden neer en kroop op mijn schoot.
”Dus omdat jij met mijn vader bent getrouwd, kan ik niet met mijn moeder trouwen”, stelde hij vast.

”Ja goser zo zit dat in elkaar”, deze logica volgde ik even niet meer, maar oke.
”Dus als je pappa een wandelkaart geeft zoals je weleens tegen hem zegt, gaat pappa aan de wandel, en dan kan ik met jou trouwen?” ”Ja, ehhh…nee, dat kan niet, want jij bent mijn zoon”.

Hij kroop van mijn schoot en liep weer naar zijn kleurpotloden en nog onafgemaakte tekening.
”Wat is die grote wereld toch moeilijk zeg, daar snap je als kind toch helegaar niks meer van!` was zijn verontwaardigd antwoord…

En zuchtend ging mijn dwarrel weer verder met zijn tekening voor pappa..

Categorieën: Gein & Ongein

klapdoos

Gewoon een Amsterdamse vrouw die met een vrouw getrouwd is, ziek is, zodanig dat de neerwaartse spiraal steeds verder zakt. maar een kniesoor die daarop let. Ik lach graag, heb genoeg traantjes gelaten om mijn ziekte en nu is het tijd om via mijn nieuwe boek eens door te gaan met uit het leven te halen wat er te halen valt, zeker in een crisistijd is het de kunst om toch vrolijk te blijven. Mijn motto is dan ook: Een dag niet gelachen is zeker een dag niet geleefd.

15 reacties

Mien · 16 januari 2009 op 09:12

Ik hoop dat het potlood een gummetje heeft.
Er valt heel wat uit te gummen, vrees ik?

Mien

Mosje · 16 januari 2009 op 10:29

Jeetje, elke dag een klapdoos? Dat gaat me wel wat ver.
😀

klapdoos · 16 januari 2009 op 10:33

Rob wat valt er te gummen dan? Enige opbouwende kritiek zou welkom zijn, zodat ik kan weten waar mijn fouten zitten?? Zou wel zo prettig zijn voor mij.

klapdoos · 16 januari 2009 op 10:37

Mosje weet niet bang hoor ik zal je niet meer lastig vallen met mijn epistels. Jij ( en ik denk ook anderen) blij. De rust kan wederkeren op CX. Want wees nou eerlijk, elke dag een klapdoos ( ik zocht me rot maar kon het niet echt vinden alleen gisteren en vandaag, maar oké niet zeiken leen). Hoop dat je daarmee een prettig gevoel het weekend mee in te kunt gaan. :stom: :stom: :wave: :wave: :eh: :eh:

Mosje · 16 januari 2009 op 10:39

Morgen geen Klapdoosstukje hier? Mijn weekend kan niet meer stuk.
😉

Krasblog · 16 januari 2009 op 10:49

Kom op Leen,

Lekker blijven schrijven en posten. Niks “de rust kan wederkeren”. Persoonlijk kan ik deze keer niet zo veel met je column, het is mijn thema niet helemaal, dus reageer ik er inhoudelijk niet op. Zo zullen er ook genoeg CXers zijn die dat met één of meer columns van mij hebben. (Daar zijn al voorbeelden van). Maar dat weerhoudt me er niet van om door te gaan. En dan is het de keuze aan anderen of ze me willen lezen of niet.

Ik wil jouw verhalen wel lezen, al mag je gerust eens een dagje overslaan, de volgende keer spreekt het me hopelijk wel weer aan. Dus Leen (rijmt op Lange Teen), pak je (kleur-)potloden op en keep on writing!

Jacob Krasblog

Kotsveulen · 16 januari 2009 op 11:17

Hoe kan een tong uit zijn mond hángen, terwijl hij die tegen zijn neus probeert te drukken?
Je legt hem al uit dat het niet kan, neemt hem dan op schoot en begint het hem uit te leggen?
Een heel jong kind zal nooit ‘helegaar’ gebruiken, het schurkt behoorlijk tegen archaïsch aan namelijk.

Het is een leuk idee, maar het is echt te karig om een verhaal uit te snijden. Het is bijzonder kort en de kern is ook niet meer dan een anekdote. Wat nog geholpen zou hebben, is het onder elkaar plaatsen van dialoog, in plaats van áchter elkaar, het oogt niet alleen langer, het geeft het ook meer rust.

En gozer is met een -z. 😉
Hoe stuur jij ze eigenlijk in? Schrijven, F7 en insturen? Als dat zo is zou ik het een dag of wat laten staan en het nog eens overkijken voor je het instuurt. Wie weet wat je dan nog ziet.

Overigens, het valt me wel op dat je vaak gebruik maakt van meervoudige interpunctie, zoals bijvoorbeeld in de titel. Dat oogt écht… nou, om het vriendelijk te zeggen, dat oogt niet bijster prettig. Het heeft het iets schreeuwerigs en doms.
Ik hoop dat je d’r wat mee kunt! 😎

klapdoos · 16 januari 2009 op 11:33

Kotsveuien dit hele verhaal is op waarheid berust hoor en door mijn observatie opgeschreven, dus zijn “helegaar” dat zijn zijn woorden niet de mijne. Dat als eerste. Over de lengte van het verhaaltje, ik had het verwacht. Namelijk kreeg ik diverse malen dat mijn stukjes té lang waren, hoewel ik sommige lappen tekst van anderen verhapstuk omdat ik ervan geniet, maar dat is een kwestie van smaak denk ik..Niemand is perfect weet je en zeker niet dom anders kom je niet eens met je verhaaltjes op CX. Dus was doet Leen die stuurt nou eens een zeer kort verhaaltje in met de opzet om te kijken of dit dan de bedoeling was. Weer niet goed, is het weer te kort….Vraag mij regelmatig af wat hier wel en niet goed is, ieder heeft zijn/haar eigen stijl van schrijven. Zolang niemand dat begrijpt krijg je altijd commentaar, ik heb hier heel veel geleerd, zeker door mijn dyslectie. En elke kritiek die onderbouwd is altijd welkom. Ik schrijf ook altijd al die tips op, om er zeker van te zijn dat ik nou eens een foutloos stuk instuur..
Aan kritiek die alleen voor “leuk en geinig”staat daar kan ik niets mee. Met jouw gemeende tips kan ik al heel wat verder, mijn dank daarvoor…Je staat al in mijn boekje, komt alleen nog meer bij…
Bedankt in ieder geval voor je reactie…
groetjes van leny

Callar · 16 januari 2009 op 11:47

Volgens mij heeft niemand nog jouw column omschreven als ‘leuk en geinig’ en wordt jouw werk ook nog eens voorzien van uitgebreid commentaar, dus jouw commentaar snap ik niet echt.

Je column is een groot cliche, waarvoor er te weinig tekst is gebruikt om daar enige variatie in te brengen. Waarom probeer je het niet flink te overdrijven of laat je die dreumes niet Shakesperiaans praten? Daar wordt het misschien niet realistischer, maar je zet mensen dan wel meer aan het denken en onthouden ze je stukje misschien ook.

KingArthur · 16 januari 2009 op 11:58

Hier en daar kan het zeker beter geformuleerd worden en toch vind ik het een aardig stukje. Als kind had ik vroeger dezelfde wens maar gelukkig ben ik over die teleurstelling heen :-).

[quote]Wat is die grote wereld toch moeilijk zeg[/quote]
Helemaal waar en wijs.

Kotsveulen · 16 januari 2009 op 13:09

Ik begreep dat het jouw woorden waren, maar het zou het iets “waarheidsgetrouwer” maken als je iets zou kiezen wat bij zijn belevingswereld zou passen. “Gossie” ofzo. 😉

En over de lengte… de lengte van een stukje hangt ook af van wat je wil vertellen. Een column van 3 a-4tjes is ook niet in orde, het hangt af van wat je precies doet.

Kotsveulen · 16 januari 2009 op 13:12

“Net zo lief gefortuneerd” van Het Goede Doel! :hammer:

[quote]En ik wou natuurlijk met m’n moeder trouwen
Maar die bleek niet genoeg van me te houden
[/quote]

Mien · 16 januari 2009 op 13:20

edit: n.a.v. PB

Ik schat je iets hoger in klapdoos.
Laat je verbeelding spreken.

Mien

Prlwytskovsky · 16 januari 2009 op 23:17

@Mosje: En dan hebben we het nog niet over slagersvrouwen. 😉

@Klapdoos: die momenten van een kind op papier vastleggen is mooi, moet je blijven doen. Schrijven zoals ze praten. :duimop:

pally · 17 januari 2009 op 16:56

Heel eerlijk gezegd, Klapdoos, roept het bij mij altijd irritatie op als ik iemand 2x vlak na elkaar op de hoofdpagina zie staan. Dus dat gebeurde nu ook.
Wat betreft de lengte: daar heb ik op zich totaal geen bezwaar tegen, maar ultrakort vraagt wel om heel compact-goed. Ik denk dat daar nou juist jouw kracht niet ligt.
Blijf bij je uitgebreide stijl en kijk ook lang en kritisch voor je stuurt, is mijn mening.
Laat je niet ontmoedigen.

groet van Pally

Geef een antwoord