Als ik een tijdmachine had. Om via het verleden in te slaan wat toen zo goedkoop was en nu zo duur. Wat een geld zou ik vandaag kunnen besparen. Of beter nog, ik zou naar het verleden brengen wat nu belachelijk goedkoop is en toen onbetaalbaar, of onbestaand. Ik ben zo iemand die nog een XT heeft gehad. Niet zo’n auto met extra grote handgreep op de kofferbak (ik noem zo’n ding altijd een draagvleugelboot) en spatlappen in de kleur van de lak tot op het asfalt, die in woonwijken over drempels schuurt, op snelwegen voornamelijk tegen de vangrail staat, en als er ergens in Nederland een race wordt gehouden met alle vier de pootjes omhoog midden op de doorgaande weg ligt, een groepje jongelui er beteuterd kijkend naast. Nee, ik bedoel een IBM XT.

In 1986 kocht ik als opvolger voor mijn Commodore 64 homecomputer een IBM XT. Althans, een “goedkope” kloon, een echte PC was onbetaalbaar. Een 4 MegaHertz (nee geen GigaHertz) processor model 8086 (zeg: Pentium –10). Met twee sleuven waar je zwarte envelopjes in schoof. Harde schijf? Wat was dat? Op floppy A stond MSDOS versie oud en op floppy B stonden een Pascal compiler en mijn eigen programma’s. Een jaar later besloot ik een enigszins betaalbare harddisk op de HCC-beurs te kopen. Echt veel ruimte had ik niet nodig, toch besloot ik niet voor het kleine, maar voor het grote model te gaan. Ik nam 20 MB in plaats van 10. Ook hier geen tikfout: geen Giga maar Mega. Voor twaalfhonderd gulden. Kun je het je voorstellen?

Wie maak je vandaag blij met 20 MB? Als je een digitale camera koopt en er zit 16 MB geheugen bij, dan gooi je het kaartje zonder met je ogen te knipperen in de prullenbak en koopt meteen een 256 of 512 MB model. Hoeveel intern geheugen heeft jouw computer? Die van mij had 640 KB. Waarbij K staat voor kilobyte, een aanduiding die vroeger werd gebruikt. Je zou zeggen: K komt na G, dus zal K wel behoorlijk meer zijn dan G. Nee dus. Toen één MB mogelijk werd, betaalbaar werd, was dat een astronomische hoeveelheid.

Waarom? Waarom zo veel? Mijn oude XT met 640 KB geheugen en 20 MB schijfruimte. Mijn huidige computer, zwaar verouderd, maar toch met meer dan 400 MB intern geheugen en een Pentium 3 van een halve gieg (dan lijkt het nog wat, zo’n 500 Mhz opwindmotortje). Alleen al aan intern geheugen heb ik twintig keer meer dan harddiskruimte op mijn XT! En de computer lijkt er alles behalve sneller op te zijn geworden. Dankzij Windows.

Dus bedacht ik lang geleden het volgende: eráf dat Windows. Terug naar die goede oude MSDOS en iedereen heeft een supercomputer. Wel eens je computer opgestart in DOS-mode en een directory-listing opgevraagd? Dat gaat snel! Onvoorstelbaar. Dus weg met al die grafische ballast. Het ziet er leuk uit, maar het vertraagt je racemonster tot een slak.

Ik prop mijn computer in de tijdmachine – het apparaat is niet zo groot dat ik er zelf in pas, dus ik kan mijn jongere ik niet met een bezoek vereren – en leg er meteen een boekje bij met de beurskoersontwikkelingen van de laatste twintig jaar, en een briefje dat als ik nog iets nodig heb, ik een briefje in een waterdichte hoes onder de derde tegel van het tuinpad moet neerleggen. Want voorwaarts tijdreizen is toch zo makkelijk. Je hebt alleen wat geduld nodig. Mijn jongere ik legt het neer en ik til morgen gewoon die tegel op.

Categorieën: Media

Kees

Zelfstandig schrijver en fotograaf

12 reacties

Suus · 18 februari 2004 op 13:11

Zelfs ik verlang met mijn 28 jaar naar MS-Dos. Lekkere column Kees, ben eigenlijk wel benieuwd naar de jongere Kees….

Martijn · 18 februari 2004 op 15:20

[nostalgie]

Aaaah, de C64, of Bartje zoals ik hem noemde.
De ‘Action Replay’, simpele commando’s als ‘LOAD’, ‘LIST’ & ‘RUN’. Natuurlijk ook het legendarische ‘[b]press play on tape!![/b]’
Het spelletje ‘Paperboy’ en ‘Impossible Mission’ en urenlang stoeien met ‘Demomaker IV’.

Je gooit me behoorlijk terug in de tijd, Kees. 😛

[/nostalgie]

Groet Martijn 😀

Eftee · 18 februari 2004 op 18:49

Ik weet nog dat ik windows 3.2 er afgegooid heb, omdat de poeter er zo langzaam van werd en m’n 20 mb harde schijf meteen een stuk voller was, dan het, toen zo vertrouwde, msdos.
Wat gaat de techniek toch snel.

viking · 18 februari 2004 op 20:17

Kees, ik weet niet hoever je in de tijd wilt teruggaan maar er zit hier op CX een techneut; ik zou je willen verzoeken je tijdmachine van een container te voorzien die uiteraard zonder problemen de ‘dematerializing-zone’ kan doorstaan. Daarin neem je voor mij een paar Harley’s mee.

Bij voorbaat dank!
Viking

Mup · 18 februari 2004 op 21:46

Mag ik eens mee om de tijd wat te versnellen? Mooie column,

Groet Mup.

Mosje · 18 februari 2004 op 22:00

Kees! Tijdreizen. Heerlijk om te denken aan alle paradoxen die daarmee gepaard gaan….

Ma3anne · 18 februari 2004 op 22:37

Ik heb nog steeds een kolengestookte pjoeter en Windows 95. Lig nu dus 9 jaar achter, qua hard- en software, maar kan toch lekker meekomen op het internet met een aantal dingen. Met een heleboel dingen dus ook niet!

Als je dus een keer in de tijd wilt reizen, kom gerust een keer langs en leef je uit!

deZwarteRidder · 18 februari 2004 op 23:00

Ik ken ze 🙂
jawel de zx spectrum met rubber toetsjes, de commodore 64,de msx, de computer met de twee gleuven zonder harddisk, 1 x DOS/Norton en 1 x spelletje.. de matrixprinter, ach..ja…
maar inderdaad nu met mijn 2,8 gyg en 512 mb geheugen, spreken nwe n u over een race wagen??
welnee dankzij een loodzwaar Windows XP kanie het maar net bolwerken en…..Longhorn komt er al aan.. misschien toch maar tijd voor LINDOWS???
Erg herkenbaar kees doet een mens goed
RIch@Rd

Kees Schilder · 19 februari 2004 op 07:33

Ja, de commodore 64.jezus wat heb ik geklungeld met dat ding.Maakte toen voor het eerst kennis met burn out.

pepe · 19 februari 2004 op 08:46

Heerlijk gelezen en je nam me even mee terug naar die oude tijd, dat ik nog voor de tv zat, cassette-recorder pruttelde als ik de comx35 aan de praat kreeg.
Het was net zo iets als het aanslingeren van de auto vroeger;-)

Ik heb die eerste oranje comx35 nog steeds, heel antiek, maar kan er geen afscheid van nemen.

Nu ik dit tik denk ik, pffff ik word oud geloof ik 🙂

Farfalla · 20 februari 2004 op 07:32

Erg leuk geschreven! Alleen weet ik niet precies wat wat is… Een beetje voor mijn tijd..

Kees · 21 februari 2004 op 13:31

Paradoxen, ik weet er inmiddels alles van. Ik heb mijn jongere ik gesproken, dus de machine werkt! Meer over paradoxen in dit verhaal, het is wel wat gedateerd…

[url=http://home.wxs.nl/~keeskrick/verhalen/hetkistje.htm]Het Kistje[/url]

(gepubliceerd in “SF Terra”; nummer 172/173, augustus 2002)

Geef een antwoord