Wie met de auto in het centrum van de stad Groningen moet zijn, doet er goed aan eerst enkele dagen rust te nemen om zich mentaal voor te bereiden, want het rijden daar is een verschrikking. Men kan beter met de trein gaan en in de stad een taxi nemen; het kost een paar centen, maar men bespaart zich een hoop ergernis. Gaat u toch met de auto, dan moet u het zelf maar weten, maar neem wel wat kalmeringspillen mee voor onderweg. Het rijden in een grote, onbekende stad valt al niet mee, maar in het centrum van Groningen is het extra lastig door de vele straten met éénrichtingsverkeer. Als men denkt al bijna in de straat van bestemming te zijn, is er weer een straat waar men niet in mag, zodat men met de smoor in maar weer een andere kant oprijdt.
Uiteindelijk komt men na pakweg anderhalf uur tot de conclusie dat men nog geen stap verder gekomen is. Intussen heeft de chauffeur al een keer of 15 een krachtige vloek laten horen en de passagiers zijn op de grens van overspannenheid en zitten -al naar gelang hun temperament en karakter- te schelden, te mopperen of te huilen.

Deze ervaring heb ik opgedaan toen ik een jaar of 12 geleden met mijn toenmalige Chinese vrouw en ons ongeveer 1-jarig dochtertje op weg was naar kennissen of beter gezegd: een kennis van mijn vrouw. Het was een echtpaar van wie de vrouw ook een Chinese was die hier eveneens was getrouwd met een Nederlandse man. Mijn vrouw kende haar goed, want ze hadden in dezelfde stad in China gewoond. Wij hadden wel hun adres, maar niet hun telefoonnummer. We waren er daarom heen gegaan zonder onze komst van te voren aan te kondigen.

Toen we in het centrum waren, vonden we al gauw een plattegrond ergens bij een plein. Ik probeerde mij de richting en de straten die ik moest nemen zo goed mogelijk in te prenten. Vol goede moed gingen we op zoek maar na anderhalf uur als een kip zonder kop rondrijden waren we nog geen stap verder. Er zat niet anders op dan maar weer naar dat plein te rijden en nog eens goed op die plattegrond te kijken. Toen gebeurde er iets verbazingwekkends.
Als iemand het in een boek zou lezen zou hij zeggen: wat een ongeloofwaardig verhaal, zoiets gebeurt in werkelijkheid toch niet? Terwijl wij op die kaart stonden te kijken, kwam er een wat vermoeid uitziende man van een jaar of 50 aanfietsen.
Geen wonder dat hij er wat moe uitzag want zijn fiets stamde nog uit de oorlogsjaren en achterop zat een zeer dikke, zwartharige vrouw die zo te zien ook uit het land van de rijzende zon kwam. Tot mijn verrassing riep mijn vrouw in haar richting een Chinese naam, Sjoe Ling of zoiets.

Als een hazewindhond sprong de vrouw van de fiets en stormde op ons af. Het was het echtpaar naar wie wij op zoek waren. Uitgerekend zij kwamen daar langs terwijl er verder geen kip op straat was, want het was zondagmorgen en nog tamelijk vroeg.

Uiteindelijk zijn we toen toch nog niet in hun huis geweest, want ze waren op weg naar de moeder van de man en ze wilden dat wij daar ook heen gingen.
In hun eigen huis durfde de Chinese vrouw ons niet te ontvangen omdat het zo’n grote rotzooi was. Later zijn we er wel eens geweest. De vrouw had niet overdreven. De man had als hobby het vuilnis op straat af te struinen op zoek naar nog bruikbare oude spulletjes. Dat bracht hij naar hun huis, het was daar net een uitdragerij.


25 reacties

Shitonya · 6 juli 2005 op 13:29

Ik kwam niet verder dan de 2e alinea. Aardig informatief stuk, maar meer is het ook niet

Eddy Kielema · 6 juli 2005 op 13:57

Deze column heeft een opvallende twist. De column lijkt te gaan over de onbereikbaarheid van het centrum van Groningen, maar de verzamelaar trekt veel meer mijn aandacht. Ook ben ik nieuwsgierig naar de band tussen de twee Chinese vrouwen, maar die wordt niet uitgelegd. Vreemd trouwens dat je niet weet hoe de vrouw heet bij wie jullie op bezoek gaan. Waarom gingen jullie daar überhaupt naartoe? Kortom, veel vragen zonder antwoord. Je beschrijving van de rit vond ik wel heel levendig.
Overigens vind het volkomen terecht dat het autoverkeer uit de binnenstad van Groningen geweerd wordt. Even buiten het centrum is voldoende parkeergelegenheid en met het openbaar vervoer en de benenwagen kun je gemakkelijk je plek van bestemmming bereiken.

Ma3anne · 6 juli 2005 op 15:06

[quote]Men kan beter met de trein gaan en in de stad een taxi nemen; [/quote]

En dat was nou net de bedoeling, toen de plannen in de negentiger jaren ontwikkeld werden voor een autoluw Groningen.
Heb er zelf aan mee mogen werken destijds. 😛

Wel leuke column verder.

champagne · 6 juli 2005 op 15:21

Ik heb je column helemaal uitgelezen en ik vind hem matig. Ik kan me aansluiten bij het commentaat van Eddy: veel vragen, weinig antwoorden.

Louise · 6 juli 2005 op 15:58

Volgens mij zijn alle steden een ramp en alleen per fiets nog redelijk begaanbaar (zucht).
Een duidelijke column, ik zou alleen met de laatste alinea een nieuwe zijn begonnen.

Mosje · 6 juli 2005 op 16:06

Voor automobilisten een ramp, voor fietsers een oase. Groningen is uiterst plezierig om doorheen te fietsen. Niet voor niets is het fietsstad van het jaar geweest.

En Shitonya, wat zie je er toch weer aantrekkelijk uit vandaag.
😀

Domicela · 6 juli 2005 op 16:32

[quote]veel vragen, weinig antwoorden. [/quote]

Helemaal mee eens … ik denk dat de verzamelaar een beter stukje had opgeleverd!

Outsider · 6 juli 2005 op 16:55

[quote]Vreemd trouwens dat je niet weet hoe de vrouw heet bij wie jullie op bezoek gaan. [/quote]

Dat ik niet weet hoe de vrouw heet, Eddy, komt omdat ik nooit met een Chinese getrouwd ben geweest. Het verhaal is grotendeels uit mijn duim gezogen. Was het wel waar gebeurd geweest, dan was het nog niet zo vreemd dat ik de naam niet precies weet omdat het al jaren geleden is en als men een Chinese naam wel kent, dan betekent dat nog niet dat men ook weet hoe men hem moet spellen.

Kees Schilder · 6 juli 2005 op 17:08

Nou heb ik toevallig een column in de wachtlijst over Groningen. Daar reed ik heen.Een wonder dat ik teruggekomen ben.De column is prima,Outsider. Misschien moet je er hier en daar een bomaanslag of een rituele moord bij verzinnen om het iets op te leuken.We hebben het namelijk Goddomme wel even over Groningen.Jezus, de naam alleen al.

Outsider · 6 juli 2005 op 17:11

Ter verduidelijking moet ik nog even zeggen dat ik wel met een buitenlandse getrouwd ben geweest, maar geen Chinese. Om het niet al te herkenbaar te maken, heb ik de nationaliteit veranderd.

Outsider · 6 juli 2005 op 17:26

Bedankt Kees Schilder en Ma3anne voor de complimenten. Mijn Chinese vrouw zei tegen mij: ‘Wat kijken jij blij. Andus jij altijd zo dloevig.’

KawaSutra · 6 juli 2005 op 17:48

Ik sluit mij aan bij Louise. Vanuit de fantasie gesproken had je het nog wel wat aan kunnen dikken.

Eddy Kielema · 6 juli 2005 op 18:32

[quote]Het verhaal is grotendeels uit mijn duim gezogen. [/quote]
Dat geloof ik graag, Outsider, maar dan is het nog vreemd dat de ik-figuur niet weet hoe de vrouw heet bij wie hij op bezoek gaat. Normaal gesproken weet ik wel de namen van de personen bij wie ik op bezoek ga, dus ik blijf het een minder sterk punt in het verhaal vinden. Of het fictie is of niet, maakt in dit geval niets uit. Een schrijver weet hoe zijn personages heten. Sjaalman wordt in Max Havelaar ook niet ‘Sjaalman of zoiets’ genoemd, maar gewoon Sjaalman. Om maar een willekeurig voorbeeld te noemen. Dat ‘of zoiets’ staat gek in een verhaal.
Maar los van dat vond ik een goed leesbare column hoor! Ook al ben ik het niet met je eens over de slechte bereikbaarheid van de binnenstad van Groningen 😉

Dees · 6 juli 2005 op 18:49

Als Groningse en autohaatster ben ik stiekem wel blij met het autobeleid van nog steeds ‘de stad’. Leuke column. Al vind ik ook dat de laatste alinea best weg mag. Dat het echt zo was, hoeft het verhaal niet mooier te maken, namelijk…

Outsider · 6 juli 2005 op 19:44

[quote]Een schrijver weet hoe zijn personages heten. Sjaalman wordt in Max Havelaar ook niet ‘Sjaalman of zoiets’ genoemd, maar gewoon Sjaalman.[/quote](Van Eddy)

Een column moet je niet vergelijken met een boek.
Ik schrijf duidelijk dat het 12 jaar geleden is. Als jij bijv. 12 jaar geleden in een Chinees restaurant in een jouw onbekende plaats bent geweest, weet jij dan nog hoe dat restaurant heet?

Troy · 6 juli 2005 op 19:46

Beste Outsider,

de eerste alinea voor je volgende column heb je in ieder geval al klaar. Vond deze verder niet slecht. Je hebt de dingen gewoon beschreven zoals ze gingen (in je eigen fantasie…). Of mensen dat interessant vinden of niet is verder niet jouw probleem. De volgende keer kan je er voor kiezen de dingen wat aan te dikken, maar je moet naar mijn idee gewoon schrijven waar je zelf zin in hebt….Succes met je volgende column 😉

Grt Troy

Li · 6 juli 2005 op 20:39

Ik vind ‘men’ zo afstandelijk klinken.
Ik kan mezelf in ‘ik’ verplaatsen en ook in ‘jij’ maar ‘men’ zegt mij persoonlijk weinig.

Verder is het een informatief stukje. Typisch zo’n verhaal dat je hoort op een verjaardag ofzo. 🙂

Li

Outsider · 6 juli 2005 op 21:08

[quote]Ik vind ‘men’ zo afstandelijk klinken. [/quote]
Daar heb je wel gelijk in, Li. Ik was daar zelf ook niet zo tevreden over. Nog niet eens zo zeer over het woord ‘men’ zelf, maar omdat het er zo vaak staat.

Eddy Kielema · 6 juli 2005 op 21:17

[quote]Een column moet je niet vergelijken met een boek[/quote]
Je zei toch dat het fictie was? Dat schreef je tenminste in je vorige reactie. Als een colunmn fictie is, is het een verhaal. En als een boek fictie is, is het ook verhaal. Als een persoon in een verhaal een Chinees restaurant bezoekt, staat er niet: Hij bezocht Chinees restaurant Hong Kong of zoiets. Mocht het een waar gebeurd verhaal zijn geweest of een verhaal waarbij de hoofdpersoon duidelijk terugblikt op het verleden dan vind ik het niet gek als je schrijft: ik was in een Chinees restaurant, waarvan ik de naam nu niet meer weet. De toevoeging ‘of zoiets’ is bij het nooemen van een naam op zijn minst erg lelijk en verwarrend. Maar als je het zelf een goede vonst vindt, is het OK with me. Ik wil je niet op stang jagen.;-)

Shitonya · 6 juli 2005 op 21:52

Dank je Mosje. Hmm ik zie eerlijk gezegd nog steeds die hondenkop. Of het ligt aan mijn pc of mijn ogen… iemand hier die een schattig aapje ziet?

Outsider · 6 juli 2005 op 21:53

[quote]Maar als je het zelf een goede vonst vindt, is het OK with me. Ik wil je niet op stang jagen.[/quote]

Ik vind het zelf geen goede vondst, dat is een andere zaak. Maar ik zie deze column helemaal niet als een verhaal, maar gewoon iets wat ik iemand ook rechtstreeks zou kunnen vertellen. Ik heb alleen de feiten wat verdraaid en veranderd terwille van de anonimiteit van personen die er in voorkomen.

Eddy Kielema · 6 juli 2005 op 22:05

[quote]Maar ik zie deze column helemaal niet als een verhaal, maar gewoon iets wat ik iemand ook rechtstreeks zou kunnen vertellen. [/quote]
OK, dan ligt daar ons verschil van inzicht. Ik geef de voorkeur aan schrijftaal bij een column boven spreektaal. Een column zie je toch zwart op wit staan, met alle voor- en nadelen vandien.

bert · 6 juli 2005 op 22:32

[quote]Mijn vrouw kende haar goed, want ze hadden in dezelfde stad in China gewoond.[/quote]
Ik vind dit geen logische gevolgtrekking, of weet je niet hoeveel vrouwen er wonen in een gemiddelde stad in China.

Outsider · 6 juli 2005 op 22:42

[quote]Ik vind dit geen logische gevolgtrekking, of weet je niet hoeveel vrouwen er wonen in een gemiddelde stad in China.[/quote]

Je hebt wel gelijk, Bert. Ik bedoelde alleen maar dat ze elkaar kenden van die stad, uiteraard niet dat iedereen elkaar kent in die stad.

klungel · 7 juli 2005 op 11:14

Ik ga wel met de motor 😀

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder