Majesteit. Ik heb u al vele jaren verguisd, belachelijk gemaakt en diverse malen getracht een revolutie te ontketenen tegen het koningshuis. Daar heb ik overigens geen spijt van, maar u bent de enige tot wie ik mij op dit moment kan en moet richten. Majesteit, ik heb problemen met mijn Nederlanderschap. Sterker nog: ik wil er vanaf en wel per direct. Majesteit, u bent de enige die voor mij een lans kan breken (graag spreekwoordelijk) bij onze eerste minister Jan Peter Balkenende, u ondertussen wel bekend. Majesteit, hoe ik ook tegen u ben, nu heb ik een gunst van u nodig. Help mij. De dubbele paspoorten gate zit mij namelijk dwars. Ik ben het met Geert Wilders eens dat een dubbel paspoort uit den boze is. Begrijp me goed, ik heb er geen twee, slechts het Nederlanderschap is mijn deel. Maar mijn hart majesteit, mijn hart behoort niet aan Nederland toe. Dat is de reden dat ik u mijn paspoort wil overhandigen. Ik ben Brabander, in hart en nieren en al woon ik er al jaren niet meer, bij elk deuntje hoempapamuziek spring ik volledig automatisch in de polonaise en sla een vat bier aan. Dat heb ik u nog niet zien doen. Maar u bent dan ook van protestantse huize, en die vieren geen carnaval. Geeft trouwens niet hoor. Iedere gek zijn gebrek, zeggen ze bij ons.

Denkt u wel eens terug aan al die goede jaren in het Nederlandse voetbal? Wat waren we goed hè? Maar we winnen niks meer, na een paar rondjes Europees voetballen liggen we eruit. Kijkt u nog wel eens? Of bent u ook afgehaakt toen het voetbal naar Talpa ging. Dat heet trouwens nu Tien. Whats in a name. Zelfs de reservebankjes zijn niet meer hetzelfde als toen. Kijk maar eens goed. Overal liggen nu islamitische gebedskleden. Als moslim moet je vaak bidden en als je toch reserve bent heb je mooi de mogelijkheid. Je zou verwachten dat het geld het wint van de loyaliteit aan je geboorteland, maar ik heb zo mijn twijfels. U snapt dat natuurlijk wel. Ook u bent maar voor een klein deel van Neerlands bloed. Je gevoelens slingeren toch heen en weer.

Oké, ik moet toegeven dat die verrekte dubbele paspoorten ons ook goede dingen heeft gebracht. Wat was het voor jaar? Ik meen 1980, de Olympische Spelen in Lake Placid. Het Nederlandse ijshockey team werd daar negende. Het beste ooit gepresteerd door de schaatsende Oranjes. Maar hoe kwam dat? In Kijk ten noorden van die Amerikaanse stad ligt Canada. Nu wonen daar veel Canadezen die voorheen Nederlander waren en wiens kinderen Canadees waren maar een Nederlands paspoort konden aanvragen. En die Canadese Nederlanders konden ijshockeyen. Tja, dan is een en een al snel twee.

Of recenter met die Antillianen die eigenlijk niet bij Nederland horen, vinden althans veel mensen. Maar een Nederlands paspoort kunnen ze aanvragen, met een wipje geregeld. Kijk, en die mannen kunnen verdomd goed honkballen en dat komt Robert Eenhoorn natuurlijk prima uit. We werden niet voor niets vierde op de Spelen. Dus u ziet een dubbel paspoort kan ook zo zijn voordelen hebben. Onze eigen Marco van Basten ronselt Marokkaanse Nederlanders voor zijn eigen elftal. Geef ze een tweede paspoort en kassa, we worden wereldkampioen. Tenzij we tegen Marokko spelen natuurlijk. Dan worden we weer gewoon tweede.

Misschien moet ik eerlijk zijn majesteit. Het stuit me tegen de borst dat een Limburger – het spraakgebrek is duidelijk aanwezig toch – die de godganse dag een carnavalspruik op heeft zoveel ophef maakt over het hebben van twee paspoorten. Kijk eens in uw familie rond. Wijlen uw vader heeft nog geen dag fatsoenlijk Nederlands gesproken en naar het schijnt was hij beste maatjes met ene Adolf, ook van Duitsen bloed, maar afkomstig uit Oostenrijk. Weer iemand met twee paspoorten. Eigenlijk wil ik me niet scharen onder die groep Nederlanders die Geert Wilders zo graag wil. Dan ben ik liever stateloos. Alles beter dan hetzelfde paspoort hebben als die pruikenman. En alleen u, majesteit, kunt mij daarmee helpen. Neem mijn paspoort aan en verbrand het. Ontsla me van mijn verplichtingen Nederlander te zijn. Het Wilhelmus kon ik toch al niet. En van Duitsen bloed wil ik niet zijn. Ik ben Brabander.


12 reacties

Mup · 5 maart 2007 op 20:23

Hij is goed cynisch en met een kern van waarheid overgekomen Fred. Vooral de laatste alinea spreekt me aan, al ben ik een uitgezette Limburger met een dubbel identiteitsbewijs,

ayo Mup.

off topic; dans jij ook de bachata?

Cobra · 5 maart 2007 op 20:53

De pruik, de dubbele tong….
Ik zou me geen zorgen maken om deze mislukte prins carnaval 😀

WritersBlocq · 5 maart 2007 op 21:17

Man, vooral die laatste alinea, maar alles daarvoor is bijna net zo goed… echt geweldig!!

(:stom: dat je er toch een foutje in- of niet uitgefietst hebt. Tis wel een brf aan de keniggin hoor :-D)

EpMeijer · 5 maart 2007 op 22:39

Robert Eenhoorn is een blanke Nederlander van geboorte. Boven de grote rivieren, dat dan weer wel.

pepe · 6 maart 2007 op 08:16

Ik vind um geweldig!!
Blij ben ik ook, omdat er hier weer eens iets te lezen valt van jou.
:lach:

SIMBA · 6 maart 2007 op 08:24

Super column!

arta · 6 maart 2007 op 16:06

Ook ik vind em erg goed!
Enne, dat Brabantse paspoort? Die wil ik ook!!
😀

Arne · 6 maart 2007 op 18:52

ghehe leuk om te lezen :pint:

🙂

Li · 6 maart 2007 op 21:49

Als je nu eens een Alphens én een Brabants paspoort neemt? Ben ik ook tevreden!

Goed geschreven Fred!

Li

Ronaldjecas · 7 maart 2007 op 10:14

Hahaha, lig in een deuk 😆 Supers

schoevers · 7 maart 2007 op 15:22

Ha ha! Een hele beste column.
Ik heb echter een ander probleem: ik ben een Hollander in Friesland, wil de dubbele nationaliteit, maar ik krijg ‘m niet!
’t kin net!

😡 😆

KawaSutra · 9 maart 2007 op 16:16

Haha Fred, leuke column.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder