Afgelopen weekend liep ik met mijn vriend door het bos, waar we op een wel heel vreemde processie stuitten. Een groepje mensen, gewapend met stokken, vergezeld van twee oude handkarren vol weckflessen. U weet wel, met oranje rubberen band en hermetisch schroefdeksel. We vroegen ons af of die mensen bramen aan het plukken waren. Vroeg in het jaar misschien, maar ach, het is Utrecht met vele kapers op de kades; je moet overal snel bij zijn.

De weckflessen in de achterste kar, hoewel grotendeels bedekt met een zwarte, fluwelen doek, leken alleen iets anders te bevatten dan bramen. De inhoud glinsterde en glom. Het goedje leek bijna te dansen in de fles. Honing? Drank? Ander vloeibaar goud?

Nieuwsgierigheid won het snel van beleefdheid, onopvallend zetten wij steeds een stapje dichterbij. Twee vrouwen en twee mannen waren flink in de rondte aan het maaien met de stokken, die bij nader inzien een soort schepnetjes bleken te zijn. Anderen stonden met de weckfles klaar om de vangst op te vangen. De weckfles moest direct na het scheppen en leegschudden gesloten worden, wat een weckspecialisme op zich bleek te zijn. Nog hadden we geen idee waar die mensen toch mee bezig waren. [i]Vlinders[/i], dwaalde het door mijn hoofd. Maar goudkleurig? En zo snel rondvliegend dat ze vloeibaar leken?

De man die een van de handkarren trok kreeg ons in zijn snel vernauwende vizier en riep ons toe. “Niks, we lopen hier maar wat”, brabbelde ik betrapt. “Niets hoor”, zei vriendlief, “het leek ons alleen vroeg voor bramen”. Mensen in het groepje begonnen een beetje te gniffelen en met elkaar te fluisteren, terwijl ik snel de kans greep om een paar stappen dichterbij te doen.

De weckflessen bevatten iets van een gas. In een kleur zó vreemd, niet te plaatsen, en toch ergens ook zó bekend. De warmte ervan, de uitstralende gloed. De blik in de ogen van mijn vriend weerspiegelde de mijne, vol ongeloof en razende nieuwsgierigheid.

De man van de kar trok het doek beter over de flessen. Hij keek ons aan, keek terug naar de groep en weer naar ons. Hij aarzelde een beetje, maar begon langzaam aan te praten, te vertellen.

Helaas, wij zijn gebonden aan belofte. Het procédé kan ik dus niet verklappen. Evenmin kan ik de geheimen prijsgeven van de ‘schepnetjes’ en de overige weckwijze.

Wij kregen elk uiteindelijk vier flessen mee, in donkere zakken van stof.

Straks, als de donkere, kille, vochtige dagen hun intrede doen, gaan we het proberen. Een kleine dosis na het douchen. Op de kortere dagen kunnen we ons gezicht ermee besprenkelen, of hoe dat dan ook heet. Op heel depressieve dagen kunnen we er misschien een badkuip mee vullen, of een kleine kamer.

Vier weckflessen, voor regenachtige dagen en andere misère. Tegen winterdepressie en het snakken naar langere dagen. Goed voor jong en oud. De heilzame werking van het augustuslicht. Wie had dat nou kunnen denken?

Categorieën: Diversen

16 reacties

Louise · 30 augustus 2005 op 07:58

Augustuslicht, hoe krijg je het verzonnen, Dees?! Mooi!
Gelukkig heb ik vandaag en morgen nog de kans een beetje te vangen. Desnoods vries ik het in 😉 Weet nooit waar het goed voor is…

WritersBlocq · 30 augustus 2005 op 08:48

Super Dees! Dus de winterdipmeeting is bij jullie thuis?

Kees Schilder · 30 augustus 2005 op 08:56

Eind augustus, mag ik hopen.Begin augustus was weinig licht te melden. gave column.

Martijn · 30 augustus 2005 op 09:13

Gebroeders Lumière, eat your heart out.
Here comes Dees! Aka, Lady of the \[url=http://www.jomanda.nl/]*\\SLIK**[/url]

En een gat in de markt lijkt geboren.
Verlichtende gemoedstoestanden gevangen in een weckfles, met versgarantie.
Huizen met dakvenster-licht-vangers. Brillen met lichtabsorptie, en Augustuslicht per TL-buis verkocht.

Toch, sommige zaken laten zich niet vangen, die zijn zonder omhulsel op z’n best.

Interessant concept dat lichtvangen.

😀

Li · 30 augustus 2005 op 09:22

Zet je ze naast de potjes met gebakken lucht?

Wat origineel gevonden Dees. Ik denk dat ik vandaag mijn lichaam blootstel aan zonnewind en augustuslicht 😉

Li

Ma3anne · 30 augustus 2005 op 10:04

Kijk, van zo’n verhaal word ik nou helemaal vrolijk. In zekere zin ben ik al druk bezig het augustuslicht te verzamelen. Dat doe ik al jaren!

De bijzondere lichtinval, waar al een beetje herfst in zit, ets ik op mijn netvlies. Mooie plaatjes met veel groene bomen ook.
Heerlijk, dat je brein in staat is, deze plaatjes op troosteloze winterdagen voor ogen te toveren.
Werkt inderdaad helend.

Helemaal zo’n gek verhaal niet, dus. Het kan!

Mosje · 30 augustus 2005 op 11:06

Eigenlijk had je er niet over moeten schrijven Dees. Straks komt Philips met een lichtbank op de markt, voorzien van een knop met twaalf standen. Kun je zelf uitkiezen wat voor lichtmaand je wilt.
😛

champagne · 30 augustus 2005 op 11:49

Jij bent vast de uitvinders van de ‘lichttherapie’tegen gekomen daar in dat bos 😉

Ik vind het een geweldig idee, augustuslicht vangen…mooie column!

Wright · 30 augustus 2005 op 13:35

Wat een prachtige column, Dees! Zelf word ik altijd een beetje weemoedig van augustusluchten en geuren, omdat ze het najaar inluiden.

@Mosje: :laugh:

Geertje · 30 augustus 2005 op 15:58

[quote]Vier weckflessen, voor regenachtige dagen en andere misère.[/quote]

Exporteren naar de mensen die de Tsnunami hebben meegemaakt! 😀

Boeiend geschreven! 🙂

Trukie · 30 augustus 2005 op 18:10

Een heel mooi stukje.
Ik kan nog net even gaan hamsteren.

KawaSutra · 30 augustus 2005 op 19:30

Als je snel bent kun je nog wat extra weckflessen augustuslicht inslaan en verhandelen op de komende CX-meeting. Ik kan er wel vier gebruiken! 😀

Stanislaus · 30 augustus 2005 op 20:22

Eind juni was ik in Maryland en elke avond zodra het donker werd kwamen de z.g. vuurvliegjes welke als dansende lichtjes in het gras en de struiken bewegen. In Luxemburg zag ik deze ook al eens.
In het begin van je leuke column dacht ik meteen aan deze beestjes die ook door kinderen wel in potjes worden gevangen. Augustuslicht vind ik nog veel mooier natuurlijk!

bert · 30 augustus 2005 op 22:20

[quote]Wij kregen elk uiteindelijk vier flessen mee, in donkere zakken van stof.[/quote]
Volgens mij is het weer top-column dag. Ze zijn vandaag bizar goed geschreven. 4 op een rij. Ik heb echt genoten. Shitonia, Champagne, WB en Dees.

prikkels · 30 augustus 2005 op 23:04

Hoe je van iets kleins een groots onderwerp kan maken. Voelde me helemaal zonnig en blij.

Prachtig verwoord.

melady · 31 augustus 2005 op 22:27

De titel is op zich al om in te lijsten en de column zet ik op sterk water!

Zullen er nog menschen sijn die anno 2005 nog
(ver)wecken? 😀

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder