Nou breekt mijn klomp. Maar alles liever dan mijn leggers. Want die moeten blijven reiken op grote hoogte. Gloren aan een oranje hemel in een fantastisch mooi olympisch jaar. Mijn ambitie is te springen zonder vrees, zonder ballast, zonder land. Het is alleen mijn sport die telt. De hoogste sport, dat is vanzelfsprekend. Op een hoge ladder van roem, turn ik mezelf de hemel in. Oog in oog kom ik te staan met stoere goden uit een rijk verleden. Apollo, Zeus, Pallas Athene. Ik zwier en zwaai het eelt en zwoerd op vingers en op beide palmen. Ik draai mijn benen, armen, handen, voor geen enkel toestel om. Ik kieper en ik kukel, met of zonder kop. Blindelings, zonder vrees, lanceer ik salto’s. Ik explodeer in witte wolken. Talk, talk, talk. Ik poeier en ik pieper. Turn, turn, turn. Ik zweef en ik zwieper. Op rekstok, brug en vlaggenmast. Ik hinkel, hang en hoepel. Geen sport- of turnkoepel kan mij weerstaan. Bolle bobo’s, ik kan ze makkelijk hebben. Niemand gaat mij wat vertellen. Ik spring en sprankel als een jonge god. Met al die talk ga ik geschiedenis schrijven. Ik eet, ik drink en snuif het. Het schuurt mijn keel, mijn maag, mijn darmen. Het geeft mij witte voeten en zekere armen. Bijten, knijpen, trekken, duwen. Handen, voeten netjes bij elkaar. Ik tover en trukeer mijn mooiste oefeningen in de rondte. Met slimheid en met kracht. Op honger en souplesse. Op rekstok en op brug. Mijn lieftallige maîtresses. Ons bedje is gespreid. De landing hopelijk zacht. Na jarenlange training ligt eindelijk het goud op wacht.

Categorieën: Sport

Harrie

Tijdreiziger

7 reacties

lisa-marie · 13 juni 2012 op 19:08

aan het einde van elke regenboog sttaat een pot met goud 😀

sylvia1 · 13 juni 2012 op 19:57

Ik las de titel en dacht gelijk ‘hé een peptalk voor het nederlands elftal, wat een goeie timing zo vlak voor dé wedstrijd’. Moet ‘m zeker nog eens lezen maar die boodschap zit er niet in, wel?

Harrie · 13 juni 2012 op 23:09

De fase peptalk zijn we voorbij. Had een klein voorspellend blikje. Mijn antwoord: nee, dus, die boodschap zat er niet in. Maar je mag hem gerust nog een keertje lezen hoor. Hoe meer leers hoe meer vreugd.

Nachtzuster · 14 juni 2012 op 00:05

‘Op een hoge ladder van roem, turn ik mezelf de hemel in’.
Rake zin in een mooi geschreven stuk. Ook ik dacht even, weer over voetbal, maar gelukkig niet.
Zo te horen ben je zo lenig dat menig Nederlander daar jaloers op kan zijn.
Hup Olympische Spelen!

Libelle · 14 juni 2012 op 06:44

Dan maar de lucht in! Ik dacht het al. Al met al een flink stuk, wanneer je het uitpakt.

trawant · 15 juni 2012 op 17:41

Ik mis nog even de grondoefening en de flik flak maar
dit belooft veel voor Londen.
Hurrie, Harrie..!!

arta · 16 juni 2012 op 11:38

Leuk, origineel stuk, Harry!

Geef een antwoord