Ik voel het onder mijn borstbeen; nog zelden ben ik zo kwaad geweest. Wie komt er op voor mijn ‘belangen’, ik, een gewone man die zijn hele leven hard gewerkt heeft en nu pensioen ‘geniet’?
Voor me ligt een brief van het pensioenfonds die zo is geformuleerd dat het lijkt of hij met veel leedvermaak is opgesteld; ik krijg voorlopig geen prijscompensatie en moet me er zelfs op voorbereiden dat ik in de toekomst zal worden gekort! Met het virtuele schuim op mijn bek vreet ik me door de bankafschriften van drie maanden heen om mijn vaste, steeds terugkerende kosten te ontdekken. Wat ik natuurlijk al gemerkt had blijkt ook zo te zijn; er blijft veel te weinig vrij besteedbaar inkomen over. Ik neem me voor om minstens 100 euro per maand te willen besparen en schrijf een aantal in aanmerking komende zaken op een rijtje.

De vaste telefoon, de krant en de bijdrage aan de stichting vluchteling moeten het vanmiddag ontgelden, besluit ik.
De kpn biedt me onmiddellijk een niet te weerstaan alternatief aan voor het oude contract waarmee ik 15 euro per maand bespaar. Ik laat me lijmen.
De krant is geschokt dat een der oudste abonnees plotseling het abonnement opzegt en biedt me een jaar lang een korting aan van 30% oftewel 8 euro per maand. Ik zwicht want ik bedenk me plotseling dat ik zonder abonnement geen ingezonden stukken kan inzenden, laat staan lezen.
De bijdrage van 10 euro per maand aan de stichting vluchteling laat zich moeiteloos opzeggen, zij het dat ik me daarna maar een minne dienstklopper voel, die meedogenloos een dorstig kind terug de woestijn inzendt, van zijn land in oorlog.

In nauwelijks een uur tijd heb ik slechts 33 euro per maand verdiend, me de kaas van mijn brood laten eten en mezelf een voortdurende slechte luim bezorgd.
De luim die er zo dikwijls de oorzaak van is dat ik fricadellen met veel curry ga eten.
Deze actuele luim echter slaat alles. Ik bel de Chinees en bestel Peking Eend met mihoen. Verdient of niet?


18 reacties

Mien · 14 september 2012 op 14:06

Je kunt natuurlijk ook wat minder op vakantie gaan.
Of de boot verkopen.
We moeten per slot van rekening allemaal een steentje bijdragen, toch?

Mien 😉

Meralixe · 14 september 2012 op 16:16

Wat een sarcasme, en ook, zeker gelezen van uit Vlaamse hoek, wat een humor.
En dan maar dagdagelijks zien hoe er overal met geld gesmeten wordt maar… U bent toch op weg om een fantastische regering te krijgen die alle misstanden uit de wereld zal helpen? :hammer:

Yfs · 14 september 2012 op 17:15

[quote]Voor me ligt een brief van het pensioenfonds die zo is geformuleerd dat het lijkt of hij met veel leedvermaak is opgesteld[/quote]

Wat mij betreft heb je met deze column een complete rijsttafel verdiend!! :wave:

pally · 14 september 2012 op 18:15

Lekkere kwaaie column, Libelle, maar ik lees er ook een vette knipoog in en dat maakt het goed verteerbaar. Pekingeend met humorsaus, ach God, wat moet jij afzien….. :hammer:

groet van pally
(p.s. kunnen we die krant niet samen lezen)? 😉

Gerardinho · 15 september 2012 op 08:44

Heerlijke column en ook zo waar wat betreft met opzeggen van een abo, je meteen opeens toch weer een leuke korting kan krijgen. 🙂

arta · 15 september 2012 op 12:11

Leuke, lekker leesbare column!
Jammer dat de reden waarom je hem bent gaan schrijven erg triest is…

trawant · 15 september 2012 op 14:16

Bijdragen voor het steunfonds ‘Libelle boven Jan’
graag eerst op mijn girorekening, ik zorg voor de rest..

Libelle · 15 september 2012 op 19:17

Dat had je nu niet moeten zeggen!

Libelle · 15 september 2012 op 19:21

U kent er ook wat van Meralixe, wij zullen doorgaan de misstanden de wereld uit te helpen tot voorbij Kortrijk.

Libelle · 15 september 2012 op 19:24

Lieve, lieve Yfs, hou je misschien van aardbeien?

Libelle · 15 september 2012 op 19:29

De krant samen lezen? Misschien vinden we het wel leuk om hem samen te spellen…

Libelle · 15 september 2012 op 19:34

Dat frappeerde mij ook zo, iedereen geeft korting.
Morgen de fiscus eens proberen, daar ben ik al zo lang lid van…

Libelle · 16 september 2012 op 06:59

Uw girorekening, wat klinkt dat vertrouwd trawant.

Libelle · 16 september 2012 op 07:02

De reden tot iets? Voer voor psychologen arta. Psychiater wellicht.

arta · 16 september 2012 op 12:34

Ach, Libelle, mensen die schrijven hebben vaak geen psychiater nodig.
Voor mij persoonlijk zijn dat toetsenbord, een stevige bak koffie en een asbak vol, net te ver opgerookte, peuken de beste hulpverleners… 😀

Nachtzuster · 17 september 2012 op 01:28

Heel herkenbaar, Libelle. Als ik in de uitverkoop iets koop, dan reken ik mezelf rijk en koop daarna iets duurs. Ook ik ben zeer ontvankelijk voor kortingen en koopjes. Sinds ik samenwoon is dat iets minder omdat je dan een gedeelde verantwoordelijkheid hebt qua financiën. Zeker als je één gezamelijke rekening hebt. Maar dat schijnt uitermate ouderwets te zijn, vandaag de dag.
Leuke, luchtige column!

spaans · 18 september 2012 op 11:55

Mien, terechte reactie. Krokodillentranen, dat zijn het.

Sagita · 20 september 2012 op 12:18

Ha ha… Libelle, ja zo gaat dat hier ook! Ik had zo’n beetje alles opgezegd wat er maar op te zeggen viel – je hond en katten buiten de deur zetten vind ik net niet kunnen – en heb me nu toch weer laten verleiden tot een abonnement op Trouw. De naam alleen al!
Heerlijke column, maak je maar meer kwaad!
groet Sa!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder