Na een avond in de kroeg kachel ik naar huis. Onderweg kom ik die twee tegen, Praatgraag en Ratel voor insiders. Bij hen vergeleken ben ik nuchter en ik besluit ze te volgen. Zoveel lol als die twee hebben zie je niet dagelijks. Ratel is misselijk en wordt leeggeschud door Praatgraag. Haar hoge, zwarte laarzen worden omgetoverd naar panter-/kotsdessin. “Oo leu, pantfe isj in e mode!” zegt Praatgraag geruststellend tegen de rillende Ratel.

Zij vervolgen zigzaggend hun weg, ik volg hen. Buiten is het minder saai dan in de kroeg en het doet mij goed te zien dat mensen de weg kwijt zijn waar ik hem nog kan vinden. Het is een kilometer lopen, maar als je dubbelziet en half loopt duurt dat wel een tijdje. Ratel sopt haar kotslaarzen in de vijver van een tuin. “Zjiezjo die zjijn sjchoon” zegt ze.

Ze tellen al voor twee en weten niet dat ik ze volg. Hierdoor ben ik het reservewiel en niet het vijfde wiel aan de wagen. Het volgende project is de paddentrek. Bij mijn bejaarde onderbuurman! Hij heeft zo’n kaboutertuin met zwanen, eenden en padden. “Isj paddethrekh” zegt Ratel. “Wah? Paddohuh?” vraagt Praatgraag. “Pah-duh-threkh, da wee je toch? ’s Altij in maartsj”. “Ohh, kikkehs helpf ovesteeksj”. “Ja da zeg ih hik” en ze gaan de padden bij de overburen zetten. “Voo de natuu” is het excuus van de in haar broek piesende Ratel. “Nu oo nogh in je broe piesj, ik zet je in ee plas hoorsj, bij die padsh” giechelt Praatgraag tegen Ratel. Ze komen niet meer bij en als ze buiten de padden ook de kabouters voor de gezelligheid hebben laten oversteken vervolgen ze hun weg.

Ik hoef niet verder, maar ik ga wel! Ten eerste wil ik niet door mijn onderbuurman gehoord worden na de tuinplundering en ten tweede is dat stel op dreef, ik wil weten wat zij nog meer in petto hebben.

Verderop staat een huis te koop (oorzaak: burenruzie). Ze sjorren aan het “Te Koop”-bord tot het loskomt en donderen met bord en al in de voortuin. Even later zie ik Praatgraag met een viool op haar hoofd en Ratel met een narcis in haar mond opkrabbelen. Ze zetten het bord uitgerekend in de voortuin van de buren waar de oorlog aan verklaard is!

Ik weet dat morgen de hel losbarst in de straat en wil vooraan staan als de verhalen over de jeugd van tegenwoordig losbarsten. Hoe kan ik die mensen vertellen dat het om dikke veertigers gaat? Veertigers met tienerkinderen die hier niet aan kunnen tippen?

Categorieën: Gein & Ongein

Avatar

WritersBlocq

Talent voor tekst, taal en verhaal

19 reacties

Avatar

pepe · 8 april 2005 op 07:51

Schuddebuikend probeer ik nu mijn koffie te drinken. Heerlijk verhaal. Vervolgcolumn over de volgende ochtend in die straat? Lijkt me leuk. 😛 😛 😛

Avatar

Louise · 8 april 2005 op 07:57

Goeiemorguh Nederland! 😀
[quote]Hoe kan ik die mensen vertellen dat het om dikke veertigers gaat?[/quote]
Niet! Gewoon niet aan beginnen. Ratel&Co waren voor heel even weer even in sprookjesland en ach, niks mis mee toch?

Avatar

Ma3anne · 8 april 2005 op 09:01

:laugh: :laugh: :laugh:

Avatar

viking · 8 april 2005 op 09:10

Voor velen onder ons (voor mij uiteraard niet) – en ik zeg het niet graag – HERKENBAAR!
😛 😛 😛

Avatar

WritersBlocq · 8 april 2005 op 09:41

[quote]Vervolgcolumn over de volgende ochtend in die straat? Lijkt me leuk.[/quote]
De sterren sprongen in mijn ramen, en in de bril van de onderbuuf, toen e.e.a. ontdekt werd. Zeker, voer voor een vervolg!

Avatar

champagne · 8 april 2005 op 10:27

Ik heb gelachen! Zie het al helemaal voor me zoiets 😀
Verder leest het lekker.
The day after, houden we die tegoed van je? 😉

Avatar

Mosje · 8 april 2005 op 10:40

Heel leuk geschreven, praatgraag rateltje dat je bent.
😛

Avatar

WritersBlocq · 8 april 2005 op 11:19

jij telt ook voor 2, MosManchetje!

Avatar

KingArthur · 8 april 2005 op 11:47

Heb hier TOTAAL geen herkenning bij (blauwe knoop weet je). Uit welke regio komt dat zware dialect overigens 🙂 ?

Avatar

Kees Schilder · 8 april 2005 op 11:47

Ik zeg het niet graag: Herkenbaar 😛 😛 😛

Avatar

Li · 8 april 2005 op 15:24

😀 😀 😀
Foei toch

Avatar

WritersBlocq · 8 april 2005 op 15:50

King: dat zware dialect is Lijdschendamsch.

Avatar

Raindog · 8 april 2005 op 16:02

Ontzettend gelachen!! Leuk!
Deed me denken aan een nachtelijke trektocht met een betonnen parasolstandaard door de stad. En die keer toen ik met iemand op het stuur de sloot in fietste. In Dokkum vanaf een brug boven het water ging hangen. Of die keer dat ik de thuis de trap op kroop en toen ik de verdieping bereikt had als eerste twee witte enkels onder mijn moeders badjas zag. Of mijn vriend die met twee handen in de zakken voluit op zijn buik en gezicht in een modderplas kwam te vallen.
Memories… Leuk dat jij er bij was om het vast te leggen. Nodig je vriendinnen/kennissen ook eens uit om te gaan schrijven. Ik ben benieuwd.

Avatar

WritersBlocq · 8 april 2005 op 16:35

Hahaaaa Raindog, ik moest al lachen om jouw minicolumn in de reactie. Tsja, ik kan me nog veel herinneren, en zal idd mijn vrienden vragen te gaan schrijven over de dingen die ik mij niet herinner 😮 😮 😮

Avatar

sally · 8 april 2005 op 22:41

Leuk! :pint: :pint: :pint: 😆 😆 😆

Avatar

Wright · 8 april 2005 op 23:24

[quote]Hoe kan ik die mensen vertellen dat het om dikke veertigers gaat?[/quote]

Kijk dat je mij hier ‘en plain publique’ te kijk zet, allá.
Maar ik ben GÉÉN dikke veertiger, já…?
Zo, en nu wordt het tijd voor een droog slipje 😀 😀 😉

Avatar

melady · 8 april 2005 op 23:28

tsjeetju un guweldigge colummm :pint: luek gesreven oook :pint: en herkenningsbaaar:pint:
hep in me breok gezeken van utlagge:pint: :pint:

Avatar

Mup · 9 april 2005 op 14:23

[quote]het doet mij goed te zien dat mensen de weg kwijt zijn waar ik hem nog kan vinden.[/quote]

Geweldig!

Groet Mup.

Avatar

WritersBlocq · 9 april 2005 op 21:02

ik plas in m’n broek van jullie reacties! er zijn veel herkenningen gebaard zo te lezen 😀 😀

Geef een antwoord