Er is me wel eens gevraagd of ik niet naar de psychiater moet voor mijn onzekerheid. Ik ben onzeker, dat klopt. Maar om hiervoor naar de psychiater te gaan, gaat mij wat te ver. Onzekerheid zit gewoon in je karakter, toch? Ik ben al onzeker zo lang ik me kan herinneren. Volgens mij al op de kleuterschool. Ik weet nog wel dat er een meisje was, waar ik ontzettend bang voor was. Een jongen uit mijn klas moest voor mij puzzels halen, omdat ik niet voorbij haar durfde. Waarom? Als sla je me dood.
Toen ik wat ouder werd en moest beslissen welke opleiding ik zou gaan volgen, heb ik voor de makkelijkste weg gekozen. Iets waarvan ik zeker wist, dat ik het zou kunnen. Stel dat ik te hoog zou grijpen en zou mislukken. Was dit misschien een moment dat mijn ouders in hadden kunnen grijpen of zou dat zinloos zijn geweest?

Nu, jaren later, ben ik nog steeds onzeker. Ben ik niet te dik? Ben ik niet te mager? Ben ik wel geliefd? Vinden mensen mij wel aardig? Ben ik wel een goede echtgenote, vriendin of moeder? Allemaal vragen die mij iedere dag bezig houden.

Maar ik heb het idee, dat ik ook vaak onzeker word gemaakt door invloeden van buitenaf. Bijvoorbeeld tijdens mijn zwangerschap. Het is ongelofelijk hoe de verloskundigen, huisartsen en gynaecologen elkaar tegen kunnen spreken. Wie moet je geloven? Diegene die het mooiste verhaal heeft, de knapste kop heeft of het liefste naar je lacht? Als je kindje dan eenmaal is geboren, krijg je precies hetzelfde probleem. Je krijgt de onvermijdelijke babykwaaltjes waar je je zo snel geen raad mee weet. Moet je luisteren naar het consultatiebureau, naar de huisarts of de kinderarts? Geen idee. Wel weet ik, dat ze allemaal weer iets anders zeggen.

Maar een psychiater, nee. Het eerste wat hij zou doen, is in mijn verleden gaan zitten graven. Bijna iedereen heeft wel iets meegemaakt in zijn jeugd (echtscheiding van de ouders, geestelijke mishandeling of lichamelijk geweld, seksueel misbruik of gepest worden op school) waar zo’n zieleknijper een trauma van kan maken. Heerlijk ‘voer’ voor zo’n man, maar ik denk niet dat mijn onzekerheid daar vandaan komt. Vóór mijn kleuterschooltijd heb ik immers niets meegemaakt waar ze een trauma van kunnen maken of ze moeten er één verzinnen.

In het dagelijkse leven heb ik er zelf weinig hinder van. Niemand weet immers van tevoren wat er op zijn pad komt. Als je het zo bekijkt, leeft iedereen in onzekerheid .
Ach, het hoort nu eenmaal bij mijn karakter en de persoon die last van heeft van MIJN onzekerheid, zou zelf wel eens rijp kunnen zijn voor de psychiater.


13 reacties

Geertje · 4 oktober 2005 op 08:49

[quote]Ach, het hoort nu eenmaal bij mijn karakter en de persoon die last van heeft van MIJN onzekerheid, zou zelf wel eens rijp kunnen zijn voor de psychiater.[/quote] Toch?:-P

Met plezier gelezen! 🙂

Mosje · 4 oktober 2005 op 08:52

Een stukkie insturen hier is zoiets als op de bank van een psych gaan liggen hoor.
Vertel eens Wendy, begin maar in 77.
😛

WritersBlocq · 4 oktober 2005 op 09:01

Hoi Wendy,
Nou, als je er zelf geen last van hebt, lekker zo laten! Mensen die niet onzeker zijn, nou, ik ken ze niet. Gelukkig maar, want onzekerheid kan ook een kracht zijn, mits het uiteraard niet de overhand krijgt, altijd en overal.

Wright · 4 oktober 2005 op 09:44

[quote]Maar ik heb het idee, dat ik ook vaak onzeker word gemaakt door invloeden van buitenaf. [/quote]
Ik denk dat het moet zijn: Dat ik mij onzeker laat maken door invloeden van buitenaf, maar zeker weten doe ik het niet… 😉

Trukie · 4 oktober 2005 op 10:52

[quote]Geen idee. Wel weet ik, dat ze allemaal weer iets anders zeggen. [/quote]

Wie is er nou onzeker. of liever gezegd, wie maakt wie onzeker?

Eerst de mensen onzeker maken, en dan hulp aanbieden. Tja, zo kan ik ook mijn eigen inkomen creëren. Dan zijn er wachtlijsten en dan is het een probleem van de staat. Lust je nog peultjes?

Hihi peultjes, een goede remedie tegen onzekerheid. Veel vitamientjes en uw hersens blijven helder.

Een mooie column Wendy.

Shitonya · 4 oktober 2005 op 12:04

get a diary please. Hoe oerverwekkend SAAI en standaard

wendy77 · 4 oktober 2005 op 13:18

Geertje en Trukie: Bedankt!
WritersBlock: en zo is het maar net. 🙂
Mosje: voor 85 valt er niks te vertellen 😛
Wright: Ik denk dat je gelijk hebt 😉

KingArthur · 4 oktober 2005 op 13:19

Onzekerheid, iedereen kent het. De mate waarin we het verborgen kunnen/willen houden voor anderen is het geheim voor ieder. Jammer ervan is dat je risicomijdend gedrag gaat vertonen (h********r overigens). Realiseer je dat je hierdoor ook kansen laat lopen, hetgeen je ook heel bewust kan doen overigens. Een psychiater lijkt mij ook rijkelijk overbodig maar hij kan je wel bewust maken en dat kan helpen.

Shrink Arthur 🙂

wendy77 · 4 oktober 2005 op 13:22

@ Shrink Kingarthur: Ik heb idd ook al veel kansen laten lopen. Soms vind ik dit jammer en de andere keer denk ik: Ik ben gelukkig zoals ik nu ben, dus waarom ergens spijt van hebben.

momentje · 4 oktober 2005 op 22:44

Wendy, waarom op iedereen reageren, behalve op shitonya? Onzeker?

Shit, wat ben je toch heerlijk direct!

Louise · 5 oktober 2005 op 07:26

Geen Psychiater nodig, lijkt mij. Ze zeggen toch altijd ‘iedere gek z’n gebrek’ Wat maar wil zeggen dat iedereen anders is en iedereen wel wat heeft. Onzekerheid heeft ook een doel. Het behoedt je voor hele grote fouten, denk ik 😉

Shitonya · 5 oktober 2005 op 11:09

Nee momentje, ik denk eerder dat Wendy denkt “Ach, Shit reageert 9/10 keer negatief op columns, dit soort columns is gewoon niet haar smaak”. En ja, natuurlijk gaat het om smaak, maar dan mag je dat ook wel verkondigen, maar je kan moeilijk reageren als iemand reageert vanuit enkel een smaak kwestie.
Alhoewel…”standaard/saai/dagboek materiaal” is niet alleen gebaseerd op smaak natuurlijk, dus er valt wel degelijke over te discuseren. Maar gezien de meeste reacties positief zijn ( like always…) zal ze toch wel niets met mijn kritiek doen gok ik. Wat wel jammer is.

melady · 5 oktober 2005 op 22:00

Dagboekfragmentje, ja vind ik ook wel een beetje, maar het is wel lekker leesbaar.

Geen column die blijft hangen, zeg maar.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder