Het is net een afhaalchinees. Een klein loket op de tweede verdieping. Kronkelende gangen door om bij dit afgelegen stuk te komen. De weg erheen was al niet makkelijk. Maar de weg vinden is al net zo moeilijk. Zwiep! Het schuifraam gaat open en twee ogen kijken hem vragend aan. ‘Ik kom wat inleveren, kan dat hier?’ ‘Kan je het drinken?’ vraagt ze, hem niet aankijkend. ‘Drinken?’ Nou nee, daar is het niet voor bedoeld. Sommige mensen slikken het door maar na de moeite die ik ervoor heb gedaan om het hier te krijgen, heb ik liever niet dat je het op zou drinken’. ‘Oh, maar dan staat u bij het verkeerd loket meneer, twee balies verder om het in te leveren in plaats van op te drinken’. Baf! Het loket is dicht. Hier moet hij even van bijkomen en zuchtend neemt hij een moment voor zichzelf. In welke instelling is hij beland?

Volgende loket. Hij probeert het zakje met daarin het potje vloeibaars nog neer te zetten maar het valt om, met als gevolg een duizelige inhoud. Zwiep! Het volgende schuifraam met daarachter twee vragende ogen. ‘Deze kon ik hier inleveren volgens uw collega twee balies verderop’. ‘Dat klopt meneer, heeft u het formulier bij u met daarop de gegevens?’ Shit, ook dat nog. Het zweet breekt hem uit en paniek sluipt de gang in. Het zit in de laatste zak die hij doorzoekt, verfrommeld door de moeizame heenreis. ‘Ah, u komt het inleveren om na te kijken op de kwaliteit? Helemaal goed.’
Hij schuifelt nog wat heen en weer voor de balie, lichtelijk bedremmeld door de situatie. ‘Kan ik nog iets voor u doen meneer?’ Kuch. ‘Uuhm, ja, wanneer hoor ik de uitslag?’ ‘Dat ligt aan de kwaliteit, hoe langzamer het zaad, des te langer zal u moeten wachten op de uitslag, hahaha.’
Met rode konen druipt hij af, zich voornemend deze hele situatie snel weer te vergeten. Hij heeft niet gekeken of ze zaadvragende ogen had. De volgende keer ga ik mee, sletten achter de balie.

Categorieën: Gezondheidszorg

7 reacties

arta · 22 oktober 2010 op 09:07

Oh oh oh, hoe fout kunnen opmerkingen zijn…

Mooi neergezet, Zuurtje!

lisa-marie · 22 oktober 2010 op 09:19

😆 😆

pally · 22 oktober 2010 op 11:34

Goed beschreven hoe incompetent, dit type paramedische medewerkers kunnen zijn, Zuurtje!
Het gaat er niet om dat ze een potje kunnen aanpakken, maar dat ze begrijpen hoe kwetsbaar mensen in zo’n voor hun delicate kwestie kunnen zijn.
Ze zouden daar een stevige training voor moeten volgen, met de gehate rollenspellen. Als ik dit lees, zou ik er zó een op willen zetten.
Goed neergezet!

groet van Pally

Prlwytskovsky · 23 oktober 2010 op 14:38

Ja precies, die gevoeligheid die Pally aanstipt heb je goed verwoord.

sylvia1 · 23 oktober 2010 op 18:19

Die laatste zin:
[quote]De volgende keer ga ik mee, sletten achter de balie.[/quote] Daarin is de ‘ik’ toch niet de hij-persoon van de column?
Apart zinnetje…
Mooie column ook, kort en krachtig.

Zuurtje33 · 24 oktober 2010 op 15:25

Dank voor de feedback allen!
Fijn om te zien dat anderen dit stukje ook waarderen.

Grappig is dat ik zelf ook achter ‘een balie’ zit in het ziekenhuis, alleen mijn discretie vind ik erg belangrijk.
Neem het stukje wel met een korrel zout hoor!

En die laatste zin kan ik me voorstellen dat hij verwarrend is, ik heb hem geschreven vanuit mijzelf dus vandaar mijn kritische blik achteraf maar dit had ik duidelijk kunnen maken in het begin inderdaad.

Mien · 25 oktober 2010 op 13:55

Ach met een korreltje zout is het dan best weer te pruimen. :hammer:

Scherp neergezet deze column.

Mien

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder