Wie met de gedachte kwam weet ik niet. Maar op een gegeven ogenblik hangt het in de lucht. We gaan samenwonen. Mijn studie aan de filmacademie is afgelopen en mijn kamer veel te duur geworden voor mijn budget. Nienke weigert eveneens nog langer de hoofdprijs te betalen voor haar aangrenzende woonruimte. En geen van ons beiden vindt het een goed idee om in de toekomst grote afstanden te moeten overbruggen om bij elkaar te zijn. Ik zie mezelf al fietsen door de regenachtige nacht met een tandenborstel in mijn achterzak. We kennen elkaar pas een half jaar maar ik peins er niet over. En fuck eigen ruimte. Wie heeft eigen ruimte nodig als je elke dag je geliefde op de billen kan petsen?
Er is maar één oplossing mogelijk.
We slaan de huis-aan-huis bladen open en struinen Funda af naar een betaalbaar driekamerappartement met balkon.
Enkele weken later nemen we een makelaar in de hand.
De eerste stappen op de huizenmarkt zijn verhelderend. In eerste instantie komen we tot één conclusie. Sommige mensen zijn niet goed bij hun hoofd. Het ene huis is gemodelleerd naar een stacaravan op de Veluwe, het andere doet denken aan een blokhut in de donkere bossen van Noorwegen. En vele huizen zijn behangen met bloemige tegeltjes, hebben een rare bar in de woonkamer of dwingen tot douchen in de gangkast.
Slechts één woning met Whirlpool bevalt me wel.
Het kost Nienke enige weken om mij ervan te overtuigen dat het toch echt geen verstandig idee is een huis te kopen waarvan de bovenbuurvrouw haar ramen heeft dichtgeplakt met kranten en isolatieschuim.
Ik laat me overtuigen. Het huis en hypotheek gaan trouwens op haar naam, zij heeft een vaste baan, ik niet, dus weinig keuze van mijn kant.
In tweede instantie komen we tot nog een andere conclusie. Krotwoningen mogen andere mensen kopen. Een beetje verven, prima. Kloddertje hier, kloddertje daar, geen probleem. Maar keuken- en badkamerverbouwingen zijn niet aan mij besteed. Ik ben blij dat Nienke het met mij eens is.
Na vier maanden intensief zoeken, vooral Nienke is daar erg goed in en weet elk plekje op internet te vinden, vinden we een huis. Geen villa, maar ons huis.
We doen een bod. Nienke legt de telefoon neer.
Een half uur zitten we vervolgens zwijgend naast elkaar op de bank, allebei diep in gedachten verzonken.
Samenwonen. Als dat maar goed gaat.
Pas dan komen langzaam de woorden terug.
‘ O jee.’

Eppo Ford


9 reacties

ignatius · 12 oktober 2004 op 12:16

[quote]Mijn studie aan de filmacademie is afgelopen en…Wie heeft eigen ruimte nodig als je elke dag je geliefde op de billen kan petsen?Er is maar één oplossing mogelijk. We slaan de huis-aan-huis bladen open en struinen Funda af naar een betaalbaar driekamerappartement met balkon[/quote]
Een natuurfilm maken van dit petsen kán een financiële meevaller opleveren, die jullie in de gelegenheid kan stellen je droomhuis aan te schaffen. 😀 😉

Mup · 12 oktober 2004 op 13:33

[quote]Kloddertje hier, kloddertje daar, geen probleem.[/quote]

Jammer dat daar al een serie over geweest is. Succes!

Groet Mup.

pepe · 12 oktober 2004 op 19:10

hokken is net als gokken
vandaag heb je winst en morgen verlies
maar ook met wat verlies kan je overleven 😉

suc6 met het dubbelwonen

Bakema_NL · 12 oktober 2004 op 19:30

Gewoon doen. Op een gegeven moment is het moment daar. Ik woonde al samen na krap een jaar, min of meer gedwongen….het was samenwonen of stoppen met de relatie. Jong en onbesuisd gingen we, krap 18, samenwonen, ik was nog schoolgaand….het “huis” was 1 kamer, hok had een betere benaming geweest. Twee ouders steunden ons er wel in, maar alle 4 de ouders dachten wel hetzelfde…die zitten binnen een aantal maanden thuis. Maar die paar maanden werd 5 jaar in dat hok en daarna werd het iets wat een heel stuk groter was. En anderhalf jaar daarna was het trouwen en 3 1/2 jaar daarna was er een kleintje.
Dus Eppo, maak er wat van samen, zelfs als het lijkt of iets weinig kans van slagen heeft als je er (achteraf) nuchter over nadenkt, kan het uiteindelijk gewoon werken. 🙂

melady · 12 oktober 2004 op 22:25

Mooi geschreven Eppo…recht uit je hart.
Tja en huisje boompje beestje begint met huisje.

[quote]Slechts één woning met Whirlpool bevalt me wel. [/quote]

Of was het whirlpool met woning? 😛

Melady 🙂

sally · 12 oktober 2004 op 23:24

Wij woonden na een jaar al samen en zijn inmiddels 24 jaar getrouwd.
Alles kán fout gaan. Ook na een aantal jaren huwelijk. Maar soms voel je gewoon dat het goed zit.
En zo niet…so what?
Veel plezier.
groeten Sally

Ma3anne · 13 oktober 2004 op 01:02

Succes! 😀

Louise · 13 oktober 2004 op 08:51

Ach joh Eppo, de garantie dat samenwonen goed zal gaan, krijg je nooit. Niemand kan in de toekomst kijken en jij ook niet.
De enige manier om erachter te komen is door het gewoon te doen. Ga ervoor!
Regel je wel een schrijfhoekje voor jezelf? Kunnen we nog een beetje meegluren
😀

yaahh · 13 oktober 2004 op 22:18

bijzonder toch dat in bijna alle huizen of appartementen waar je een bezichtiging hebt de smaak ver te zoeken is en je het niet redt met 2 klodders verf

eerst f weekie op vakantie doet wonderen 😉

Geef een antwoord