Je ziet ze weleens. Simpele zielen. Eigenlijk heb ik bewondering voor dit soort mensen. Ze zijn geboren met net genoeg hersencellen om te eten, te drinken en te slapen. In het paradijs genaamd Nederland hoeven ze niet te werken, en dat zijn ze ook niet van plan. Nadenken over de toekomst doen ze niet. Nadenken doen ze zowiezo al niet. Wel lekker makkelijk. Nee dan ik. Ik heb mijn toekomstplan al helemaal uitgestippeld. Natuurlijk leef ik bij de dag, maar nadenken over de toekomst, daar ontkom je niet aan… tenzij je een simpele ziel bent.

Mijn oom is zo’n simpele ziel. Hij slikt anti-depressivia… maar waarom weet hij eigenlijk niet. Hij zit op badminton…. maar waarom weet hij eigenlijk niet. Mijn tante is in verwachting… hoe dat komt weet hij eigenlijk niet. Heb ik medelijden met hem? Ik bewonder hem juist!! Hij heeft een luxe leventje hoor!! Nog nooit van zijn leven gewerkt maar woont toch in een mooi huis. Lekker heel de dag vissen in zijn mooie vijver. Simpele dingen voor simpele zielen.

‘s Nachts lig ik wakker in mijn bed. Dan denk ik na over mezelf, mijn vrienden, mijn leven, je kent het wel. Soms pieker ik, maar ik probeer daar eens mee op te houden want het heeft geen zin. Omdat ik dolgraag de journalistiek in wil leer ik ongeveer dag en nacht. Ik wil iets bereiken in dit leven. Zodat mensen later kunnen zeggen: zoiets wil ik nu ook!

Ik bewonder mensen die niet nadenken. Of zelf vinden dat ze niet hoeven na te denken. Wat moet het geweldig zijn als het je helemaal geen ene fuck boeit wat iemand van je denkt. Als je zonder schaamte zou leven. Maar ben je dan een gelukkiger mens? Weet je dan wel wat geluk betekend? Of kan het je niks schelen?

Ik wou dat ik een simpele ziel was…..

Waar maak ik me eigenlijk druk om… 😕

Categorieën: Maatschappij

2 reacties

viking · 13 augustus 2003 op 12:54

Zalig zijn de simpelen van geest. Is dat niet een heel oud gezegde!

Nee, ik bewonder die mensen niet. Ik benijd ze soms wel.

Kobus · 14 augustus 2003 op 01:04

Gelukkig vond ik in het woordenboek meerdere betekenissen van simpel. Kon me ook al nauwelijks voorstellen dat het zo’n negatieve lading had zoals jij het brengt. Juist als je jezelf niet simpel vindt kun je jezelf afvragen wie bepaalt of iemand simpel is. Aardig voorbeeld vanuit het woordenboek is bijv. “hij is maar simpel machinist”. Zou jij dat werk kunnen ? Ander verklaring van het woord simpel is “zonder ophef”.
En dat siert de mens alleen maar. Wie zegt mij dat jouw z.g. simpele ziel lekker in zijn vel zit ? Nooit voor simpele ziel uitgemaakt omdat je je niet stond uit te sloven als de rest van de grote massa ? Raar eigenlijk dat “simpele ziel” is blijven bestaan in het taalgebruik. We hebben toch al heel wat meegemaakt.
Blitz, cool, done, hot. Even de ‘no(t)’ of de ‘nee’ ervoor en je hebt de simpele ziel. Klinkt toch anders, lang zo erg niet.

Geef een antwoord