Ik sla de olie. Een ontiegelijk pak op zijn flikker kan ie krijgen. Hij luistert voor geen meter en spettert keihard in de pan. Stiekem probeert hij weg te kruipen en glijdt rondjes langs de rand. Mijn houten lepel jaagt hem de stuipen op het kleffe lijf. Tegensputteren heeft geen zin. Dat weet ie maar al te goed. Af en toe probeert hij rechts om keer. Maar ook daar trap ik niet. Ik jaag hem achterna. Totdat ie opgeeft en uiteindelijk compleet van slag raakt. Dan laat ik hem pas met rust. Zodat hij in zijn eigen vet kan stollen. Een vettig randje op zijn kanis. Blozend vet. En toch die glimlach. Had ik maar slaolie moeten gebruiken. Lekker puh.

Categorieën: Diversen

Mien

Bewonder luidruchtig en verwonder in stilte

7 reacties

Nummer 22 · 9 juni 2020 op 08:21

Sla olie, slaolie .. ‘ daar is de olieman…’ waar is de olieman? Melk man, melkman… maar dan anders. Mijn dag is weer met een lach begonnen. Chapeau! Mien.

van Gellekom · 9 juni 2020 op 11:10

Ik krijg de indruk dat het niet zo botert tussen de slaolie en jou

G.van Stipdonk · 9 juni 2020 op 19:08

olie de olie d’n ullien ok?

Geef een antwoord