Al enige jaren heb ik een vis. Hij is eigenlijk van mijn dochter maar het is nu eenmaal geen geschikte vis voor een zes jarige. Het was een cadeautje van haar vader, niet omdat hij zo mooi is, maar omdat mannen nu eenmaal liever stoere vissen zien in plaats van een goudvis of een mooi fluorescerend gupje. Deze vis is een killer die al zij kamergenootjes die ik hem de afgelopen paar jaar heb gegund hoogst persoonlijk heeft verorberd alsof het biefstukjes waren van Herman den Blijker en na al mijn pogingen hem van gezelschap te voorzien is hij nog steeds in zijn eentje en lijkt niet kapot te krijgen. Ik heb het wel geprobeerd, met het schaamrood op mijn kaken geef ik toe dat ik hem een tijdje geen eten gaf, zijn behuizing niet verschoonde en het filter groene algen liet pruttelen. Maar elke keer als ik dan langs dat groene gevaarte liep, voelde ik een steek, won mijn dierenliefde het en gooide ik toch eten in de bak, die ooit doorzichtig was maar door de aanslag zijn inhoud goed wist te verbergen.
Op een bepaald moment heb ik de strijd opgegeven en het aquarium schoongemaakt. Een vis met zoveel overlevingsdrang verdient respect dus verzorg ik hem nu trouw, vervang het filter regelmatig en voer hem dagelijks. Na al die jaren dat deze terrorist mijn humaniteit op de proef heeft gesteld heeft hij zelfs een naam gekregen; mij dochter noemt hem Spetter, zelf had ik Osama of Bush in gedachten maar laat het zo.

Stiekem blijf ik toch hopen dat deze ongenode gast zonder mijn toedoen de strijd opgeeft en plaats maakt voor een paar mooie tropische exemplaren of de twee sluierstaartjes die ik sinds kort in een mooie kom heb rondzwemmen maar blijkbaar heeft zijn aquarium ook een wachtlijst, net als bij de woningbouwverenigingen zullen Willy en Max op hun beurt moeten wachten eer de luxe eengezinswoning vrij zal komen en het nog eventjes moeten doen met hun onderkomen op de kast in de keuken. Ik heb me laten vertellen dat het killersoort waar Spetter toe behoort gemiddeld vier jaar kan worden, hij is daar ruim overheen dus eigenlijk rijp voor het bejaardenaquarium maar net als de vele taaie oudjes die Nederland telt heeft hij recht op eigenwaarde dus wacht ik geduldig af en hou tot die tijd Willy en Max wel aan het lijntje.


Avatar

Fem

"Today is a gift, that is why it is called the present"

10 reacties

Avatar

KingArthur · 21 januari 2008 op 16:46

Grappig stukje, ik vind alleen je titel niet zo goed passen bij het onderwerp dat je aanhaalt. Waarom niet glazen huis? de doorzichtigheid van het aquarium tegenover de ondoorzichtigheid van de wachtlijst problematiek.

Avatar

lisa-marie · 21 januari 2008 op 17:43

Lekker die humor erin.
Zelf hebben we zo’n goudvis die we om hebben gedoopt in “japans vechtvisje” 😀

Avatar

Isabeau · 21 januari 2008 op 19:10

Haha, grappig stukje.
Bij mij gingen alle goudvissen juist aan de lopende band richting bovenkant vissenkom. En dan schrok ik me weer helemaal leip als ik de vis zag drijven (dodevissenangst 🙄 ).
Maar jij hebt het liever zoals ik het had haha, nou ik wil best ruilen 😆

Avatar

lagarto · 21 januari 2008 op 19:25

De eerste vis van onze dochter die dood ging, dat gaf pas (tranen met tuiten) spetters.
Adios Lagarto

Avatar

SIMBA · 21 januari 2008 op 19:55

Een vis die Osama heet 😆
Inderdaad leuker dan *spetter*.

Avatar

KawaSutra · 22 januari 2008 op 01:25

Ik ben nu toch wel heel benieuwd welke soort vis dit is. Of ga je mij nu ook aan het lijntje houden? 😀

Avatar

geertsjohn · 22 januari 2008 op 07:59

Als je nu vanaf het begin heel goed voor de vis had gezorgd, was ‘ie waarschijnlijk allang dood geweest.

Avatar

Mup · 22 januari 2008 op 15:28

De titel spettert inderdaad niet, maar je stuk wel,

Groet Mup.

Avatar

Fem · 22 januari 2008 op 18:40

… Spetter verschiet van kleur bij deze reacties en kijkt mij boos aan, hij voelt zich verraden…
:oeps:

Avatar

pepe · 22 januari 2008 op 19:47

[quote]Een vis met zoveel overlevingsdrang verdient respect dus verzorg ik hem nu trouw, vervang het filter regelmatig en voer hem dagelijks.[/quote]

Respect ook voor degene die zorgt voor de killer. Soms zijn dieren net mensen en andersom.
Ik hoop dat Spetter-killer en schrijfster nog lang mogen leven en vooral zorgen voor leuke verhalen.

Geef een antwoord