Ik was ook wel eens boos. Stond ik in de Albert Heijn voor het schap met bier, waren de BeerTender-fustjes op. Niet voor de eerste keer. Laaiend was ik. Trok ik zo’n puisterige medewerker aan zijn haren om verhaal te halen. En altijd weer wees die winkelbediende me doodleuk op de Heineken-thuistapvaatjes van 5 liter. “Ik heb een BeerTender, achterlijke gladiool! Daar passen die grote krengen niet in. En nee, ook niet als ik wat harder duw nee!” Vervolgens verdween de medewerker altijd naar achteren om fustjes te zoeken in het magazijn. En ik maar wachten. Alsof ik alle tijd had en de hele dag papieren vliegtuigjes zat te vouwen. Hallo! En nooit hè, echt nooit, kwam die medewerker dan terug met een passend biervaatje. “Sorry meneer, maar we houden een lage voorraad aan, omdat ze zo vaak gestolen worden.” Ja, wat heb ík daar aan? Ziedend van woede sjokte ik dan maar weer met een krat bier naar de kassa. Net als vroeger. Goed, ik mocht dan kwaad zijn over het ontbreken van mijn fustjes, maar verder dan wat gescheld kwam het nooit. In Steenwijk denken ze daar anders over.

Een medewerkster van de plaatselijke supermarkt raakte ernstig gewond aan haar vingers, omdat iemand scheermesjes in de handvatten van een krat bier had gemonteerd. Echt! Het ongelukkige meisje pakte nietsvermoedend een lege krat van de band en pats! Drie pezen naar de gallemiezen. Supermarktterreur in Steenwijk. Boos zijn dat de kratten te hoog worden gestapeld in de winkel en dan een bloedbad aanrichten bij de emballage. Het is boodschappen doen anno 2011. Ik denk dat er volgende week drie bloedende varkenskoppen aan de winkelpui vastgespijkerd zitten bij de Albert Heijn. Opgehangen door een kort lontje, dat vindt dat de speklappen naast de gekruide drumsticks horen te liggen en niet achter de lamskoteletten. Ik vrees het ergste voor het winkelpersoneel als hun blauwe kloffie iemand op de zenuwen gaat werken.

Een klacht over een product indienen bij de servicebalie is iets wat je vroeger deed. Je beheerste je en zei met trillende stem dat er één van je tien gekochte eieren kapot was in de verpakking. Kreeg je twintig cent terug en was de zaak af. Die tijd is geweest. Klanten laten zich niet meer afschepen met een excuus van de manager of een kortingsbon voor een mud aardappelen. Ze laten op niet mis te verstane wijze zien wie werkelijk de baas is in de supermarkt. Mijn BeerTender staat inmiddels op zolder en ik drink weer ouderwets bier uit een krat. Altijd op voorraad in de AH. Dat scheelt de nodige frustratie, maar oh, wat zijn die rijen voor de kassa lang!


13 reacties

Mien · 31 maart 2011 op 17:50

.

[b][u][url=http://www.marketingtribune.nl/images/Plus.JPG]Wij vinden deze column leuk!!![/url][/u][/b]

Mien ook

SIMBA · 31 maart 2011 op 17:58

…..en Sim ook 😀

LouisP · 31 maart 2011 op 17:58

Kwiezel,
Nee, ‘k vind em deze keer niet goed! Komt het door het begin, dat ik niet Kwiezelachtig vind of is het omdat er een bekend Nederlands verschijnsel achter zit waar ik geen weet van heb? Kan ook!

“Opgehangen door een kort lontje, dat vindt dat de speklappen naast de gekruide drumsticks horen te liggen en niet achter de lamskoteletten.”
Kijk, dit vind ik dan weer lekker..
edit:Wel toevallig dat ik onlangs zelf iets van supermarktterreur in AH aan den lijve heb ondervonden..
L.

Ontwikkeling · 31 maart 2011 op 19:20

Het eerste deel vind ik ook heel eerlijk gezegd niet “Kwiezel”. Toch past het goed bij de rest van het verhaal, alleen de stijl is anders.
Mooi stuk evengoed. Het wordt idd steeds gekker…

Prlwytskovsky · 31 maart 2011 op 19:27

Ik heb meestal een kissie met halleve liters Grolsch; met zo’n beugeldoppie drop. Nooit geen gezeik met puistekoppen. Hooguit met een caisierre die ik niet mee mag nemen.

arta · 31 maart 2011 op 19:27

Jeetje, wat een mafkezen lopen er rond…
Goed geschreven!

Meralixe · 31 maart 2011 op 20:02

Ho ho , en ik in mijn column “Het vroeger was het beter syndroom ” maar voorzichtig de boel aftasten hoe ver ik wel zou mogen gaan met de kleinzeriheid tegenover mensen.Onder andere die “puisterige medewerker ” is wel zeer zwaar aangepakt.
Nu, de poort staat open zou ik zeggen!
Maar,wel bijzonder goed geschreven hoor!!

trawant · 31 maart 2011 op 20:52

Ik houd qua satire toch meer van het floret dan van de botte bijl. Het kan dus beter en dan bedoel ik ironischer, verfijnder.
Ik ben niet zo van de stijl FOK ( website) waar voortdurend op dezelfde spierballen toon op hetzelfde aambeeld wordt geslagen.

Daarmee zeg ik niet dat het stukje slecht geschreven is, zeker niet. Onderwerp is ook leuk, maar wat meer terughoudendheid zou het zeker sterker maken..
Zo is het me te te eendimensionaal..

Maar ach Kwiezel, ik ben een kniesoor..let er maar niet op..

pally · 31 maart 2011 op 22:18

De inleiding vind ik ook wat zwak, Kwiezel, maar die laatste zin van het vliegtuigjes vouwen maakt weer veel goed. Zo grappig. Het stukje vind ik verder best goed.

Als einde zou ik: ‘Altijd op voorraad in de AH’ kiezen en de laatste twee zinnen weglaten.

groet van pally

sylvia1 · 1 april 2011 op 09:38

Misschien is het onderwerp zelf, het voorval met de mesjes, al zo overdone, dat een spierballenopening niet had gehoeven. Dat juist een sobere inlijsting voor het contrast sterker was geweest? Wel weer typisch zo’n nieuwtje dat om een Kwiezel-column vraagt.

Harrie · 1 april 2011 op 10:30

Ik heb een hekel aan supermarkten. Ik drink uit de sloot en eet wat de natuur mij levert. Ik hoef ook geen airmiles. Ik kijk gewoon naar de wolken die voorbij drijven. Dat geeft rust.

Schorpioen · 1 april 2011 op 21:37

“Jan Willem” pakt een supermarktjongen bij zijn haren en maakt hem uit voor achterlijke mongool. Nee. Dat filmpje speelt zich in mijn hoofd niet af zonder het onvermijdelijke vervolg. De jongen draait zich om, en veegt met Kwiezel bij kop en kont een schap chips leeg… 😀

Ferrara · 2 april 2011 op 00:45

Puisterige medewerker…tja dat heb je nou eenmaal met scholieren.

Ik denk dat ik morgen de stekker uit de diepvries ga trekken als die weer niet is aangevuld. 😉

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder