Alleen Nederlands spreken en begrijpen is soms al een probleem. Als je daarnaast ook nog actualecten moet gaan beheersen wordt het moeilijker. Enkele van deze modernismen zijn Wuppen (oranjegekte), Serveren (computers) en Pokémon (verzamerage).
Sinds mijn zoontje van 10 Pokémon (met of zonder streepje weet ik nog niet) heeft ontdekt, probeer ik met hem op gelijke hoogte te blijven en spreek ik Pokémon. Althans dat probeer ik en dat valt niet mee. Het is net zo iets als Wups of Servers. Of heeft u moeite met deze begrippen. Laat ik even een tipje van de sluier oplichten.

Je kunt op dit moment de deur niet uit of een krant openslaan of je komt Oranje tegen. Ik doel dan niet op het bezoek van Beatrix aan België, alhoewel sommigen dit ook weer aangrijpen om een andere vorm van Oranje te promoten. Voetbal is Oranje. Straten, huizen en auto’s worden versierd met Oranje, met vlaggen en wuppies. In de straat, soms gecombineerd met een vlaggenmast, een grote vlag en een boekentas, zie je verder alle andere vormen van Oranjegekte.
Ook de krantenlezer moet het ontgelden en wordt een deel van zijn nieuwsgaring beperkt door al die Oranjeberichten. Je hóórt ook Oranje. Als mensen met elkaar praten of als je de radio aanzet. Op de radio kan ik de gesprekken en commentaren nog redelijk volgen. Als ik echter koffie zit te drinken met mijn collega’s is het een en al Oranje en Wup wat de klok slaat. Dat laatste moet je vooral hebben. In welke vorm of maat ook, anders hoor je er niet bij.
Heeft u ook wel eens zitten luisteren naar een paar kerels die het over computers hebben; Servers spreken? Geen touw aan vast te knopen. Niet te volgen. En je doet toch je best om een beetje bij te blijven, er bij te horen en er op zijn minst een graantje van mee te pikken. Uiteindelijk heb jij thuis óók Internet en valt het niet mee om dat weer aan de praat te krijgen als er een draadje is losgeschoten tussen een paar apparaten.

Afijn. Ik probeer sinds kort Pokémon te praten. Ik heb het dan over die kaartjes. Aan de spelletjes waag ik mij maar niet. Heb ik overigens een bril voor nodig met die kleine schermpjes en dat accentueert mijn leeftijd. Daar zit ik niet op te wachten. Ik moet wel met mijn zoontje over Pokémon praten, want als ik de berichten mag geloven breken ze niet alleen auto’s open voor Wuppieknuffels, maar bedreigen ze die kleine mannekes ook met messen als ze hun kaartjes niet afgeven. Hij moet dus wel weten welke gevaren er kleven aan zo’n verzamelrage. Ík moet dus weten waar ik het over heb en hij moet begrijpen, dat ik hem begrijp als hij Pokémon praat. Gelukkig steek ik kennis op van hun grammatica uit de gesprekken met zijn vriendjes. Als ze met kaarten proberen elkaar af te troeven of tijdens het ruilen. Kost allemaal wel veel tijd. En dat juist voor de vakantieperiode. Ik had gehoopt nog iets aan mijn Frans te kunnen doen. Daar komt denk ik niet veel meer van terecht. Geeft niets. Daar heb ik straks vier weken de tijd voor.


4 reacties

CJvZ · 23 juni 2006 op 13:30

Mooi verhaal over de verandering van taal. Het geeft goed de werkelijkheid aan. Ik heb in de voorgaande column proberen aan te geven hoe ik er tegen ben dat taal verkeerd gebruikt wordt en daarop kreeg ik al een reactie dat taal nu eenmaal verandert. En hiermee sla je de spijker op de kop.
De taalfouten van mijn leeftijdsgenoten (en ouder) vind ik jammer, maar de jongere genaratie van jouw zoon en zelfs al van broertjes van mijn vrienden, die deel uitmaken van de gema-genartie, maken hun eigen taal. Al dan niet door Pokeman-achtige invloeden. Misschien wordt het tijd dat ik met mijn 22 al naar vroeger ga verlangen.

kortom: mooi beschreven, die taalperikelen

Mosje · 23 juni 2006 op 14:32

Jammergenoeg heb ik geen pokemonzoontje, dus ik kan niet pokemonpraten. Ik had wel een zoontje, maar die is grootgebracht met knikkeren, dus ik kan wel knikkerpraten.
Twee lodders ruilen voor een bonk?? Stuiter voor een kanarie? De piraten hou ik zelf, maar de vlinders en cristallen kenne me gestole worden.
Ok, zulle we dan maar? Pieken of plompen? Maar denk erom: niet schuiven en geen handjerek!

😛

pepe · 23 juni 2006 op 22:04

Wacht maar tot zoontje wat ouder wordt, dan heb je het straattaalwoordenboek nodig om je kind nog te verstaan.
Doedoe, no spang, skotoe, tantoe, lossoe en dissen, zomaar wat ik hier soms opvang en ondertitelt wil hebben. Zo niet dan praat ik niet met ze.
😀 😀 😀

[url=http://proto5.thinkquest.nl/~jre0184/woordenboek.php]een van de vele woordenboeken[/url]

WritersBlocq · 24 juni 2006 op 01:03

Hoi, welkom hier!

Het lijkt wel of je opa en pappa in 1 bent 😀 Ik ben het wel met je eens, maar vind spelen met woorden héérlijk dus maak ik mij daar ook schuldig aan.
@ Pepe: kicken link!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder