Mijn poging om een verhaal voor de categorie sexgein te schrijven over mijn belevenissen tijdens een vakantie in de USA is in eerste instantie door de redactie van Column X geweigerd, aangezien mijn iets te gedetailleerde beschrijvingen niet door de beugel konden voor het jongere lezers publiek. Vandaag ga ik in de herkansing en zal een aangepaste versie van het verhaal aanbieden.
Het is een beetje verwarrend allemaal sinds ik mijn vreemde man ontmoette. Heel mijn leven is overhoop gegooid. Waar ik tot nu toe een rustig leventje leidde met weinig pieken of dalen, staat nu alles op zijn kop. Ik kan nog steeds niet veel hoogte krijgen van mijn mannetje.
De uitslagen zijn binnen en definitief. Nederland is duidelijk op weg naar het Amerikaanse systeem; een twee-partijen stelsel tussen conservatieven en progressieven. In mijn ogen hebben alle partijen verloren, behalve de PvdA en het CDA.
In een vorige column heb ik het een en ander te zeggen gehad over de manier waarop allochtonen worden gezien hier in Nederland. In deze column wil ik het graag hebben over een andere kant van de zaak. Een kant die ook erg belangrijk is en die wat mij betreft niet vaak genoeg kan worden benadrukt. Ik heb het nu over “Eigen verantwoordelijkheid”.
Talk is cheap. U weet dat. Ik weet dat. Maar toch wil ik het deze keer hebben over ‘woorden’. Want u staat er misschien niet bij stil, maar woorden bepalen de voortgang van uw leven! Flauw voorbeeld: zijn de gekozen woorden in deze column niet bepalend of u mij (enigszins) waardeert, mij haat of in de 2e alinea in slaap valt? Dat ik bedoel: Word is born!
