Joyce

Het bizarre leven schrijft ook vermakelijke geschiedenissen. Tegelijkertijd troosteloze. De schoonheidsprijs voor schoonheidsspecialiste Joyce. Al jaren eenzaam op drift. Motto: “Ik ben unhappy-single!” Haar uitgavenpatroon houdt geen gelijke tred met de inkomstenstroom. Onverkwikkelijk voor mevrouw. Uitgangspunt is meer, meer vooral véél meer. Van hetzelfde! Namelijk klinkende munt.

Hangplek

‘Nou, wat vind je ervan?’
De haringman wijst op een blauw plastic bankje voor de kraam, waarop een magere stille man heeft plaatsgenomen.
Zijn gezicht, dat sporen draagt van gedisciplineerd cafébezoek, is naar de zon gericht en zijn benen heeft hij genoeglijk over elkaar geslagen.

Ajax naar de kloten

Even met Ajax gebeld: “Goedemorgen, Oplopers hier. De heer Cruijff aanwezig?” Met angstige stem vertelde de dienstdoende telefoniste dat ze mij niet zo goed durfde door te verbinden. De heer Cruijff was op oorlogspad, en dat betekende dat hij iedereen afblafte. Ik drong aan, en de aardige Ajaceuse ging overstag.

‘k Wou dat de vaat af was

Op een kwade dag werden we getroffen door de ergst denkbare ramp die een modern huishouden kan treffen. Ik weet nog precies hoe het ging. Het was rond zessen – ik zat op de bank rustig de krant te lezen – dat er plots een scherpe brandgeur uit de keuken kwam. In de veronderstelling dat er iets stond aan te branden smeet ik de krant op de grond en holde ik de keuken in, graaiend naar de knoppen van het fornuis.