Het bizarre leven schrijft ook vermakelijke geschiedenissen. Tegelijkertijd troosteloze. De schoonheidsprijs voor schoonheidsspecialiste Joyce. Al jaren eenzaam op drift. Motto: “Ik ben unhappy-single!” Haar uitgavenpatroon houdt geen gelijke tred met de inkomstenstroom. Onverkwikkelijk voor mevrouw. Uitgangspunt is meer, meer vooral véél meer. Van hetzelfde! Namelijk klinkende munt. Aangeleverd door anderen want gezichtsmaskers, bovenlipontharing en cosmetische producten plaveien geen route naar welstand en maatschappelijk aanzien. Kind van de rekening is haar nakomeling van acht. Diagnose: getraumatiseerd! Ziet een onafzienbare rij bolides met waardevaste eigenaars aan zich voorbij trekken. Telkens nieuwe papa’s over de vloer die zijn moeder het hof maken en mee-eten, -slapen en -ontbijten. Beddengoed besmeurend en na wat pieken en dalen het hazenpad kiezend. Mama: “Hoe krijg ik mijn kind hoorndol en voor het leven beschadigd?” Een heus hechtingsprobleem is dan wel het minste. De honger naar euro’s is toch machtiger als het kloekgevoel. Onlangs opnieuw een frisse ondernemer. Vlotte babbel, vlotte auto en vlotjes vertrekken. Amusante meevaller: hij is bezig een bedrijfje uit de grond te stampen. Rap instappen voor de golddigger Joyce. Ook al fluctueert de koers op het Damrak. Aan voorwaarde numero 1 is voldaan. Meneer heeft geld. Althans, er is een bank die hem kredietwaardig vindt en het hem leent. Dat schept een innige band. “Wie haar benen spreidt spreidt gezelligheid!” Niet voor het leven maar voor zolang het duurt. Zoon: “Ik voel me zo verdrietig”.

De specialiste die louter de pracht van euro’s ziet heeft alras een lijstje met pijnpunten vergaard. Zo is haar nieuwe ondernemende vlam stuitend lelijk. Zelfs een kleimasker doet haar met lege handen staan. De vorm van zijn spiegelende kale harses is net zo rond als de door haar gekoesterde geldstukken. Zijn communicatieve vaardigheden hebben de dikte van een bankbiljet. Het gevoelsleven de bandbreedte van een lege aandelenportefeuille. “Hij wil wel graag léren praten en delen”, blaat het schone schaap tegen beter weten in. De dikbil is de vijftig ruim gepasseerd dus een LOI-cursus “Omgaan met je emoties” biedt geen soelaas. Wat er niet is kun je er ook niet uitgooien. Mannen communiceren wel maar vooral over zaken die zelfs een inhalige gezichtsverzorgster geen zak interesseren. Iets leren kun je ze al helemaal niet of je moet een kortere route richting nooduitgang in de aanbieding hebben. Ander minpuntje. De zakenman in de dop is amper een half jaar weduwnaar. Magere Hein maakt in geen enkel opzicht onderscheid. Gelukkig. Starten met zo’n verwarde achterblijver is garantie voor pure trammelant wanneer de kist koud van een gebeitelde steen is voorzien. De bedroefde krijst tijdens spaarzame hoogtepunten de naam van degene die hem ontvallen is. Bedroevend. Waarbij de overledene minzaam toekijkt vanachter het glas van een fotolijstje hangend aan de gestuukte muur boven de voorheen echtelijke sponde. De dode staat ook nog steeds levensgroot afgebeeld op meneer’s computerbureaublad. Zelfs op het toilet hangt een kiekje boven de pot. “Verder zegt hij steeds Annie tegen me terwijl ik toch echt Joyce heet”.

Naast het slijk der aarde brengt de gesjeesde grootaandeelhouder meer in. Twee kinderen. In de dodelijke leeftijd van 16 en 18. Halleluja. “Ik heb er een compleet gezin bij!”, mekkert de schone geit klagelijk. En die kids vallen elke avond niet met een gelukzalige glimlach in slaap. “Welterusten mams ..…!” De klapper: de financiële diknek is impotent! “We hebben helemaal geen seksleven!”, briest de schone onnozele gans. Met een beetje fantasie kan een beetje vent een beetje vrouw ook zónder zwiepend lid wel door het ledikant laten stuiteren. Maar het directeurtje is niet gewend zijn handjes te laten wapperen en zijn tong gebruikt hij alleen om slap te ouwehoeren. Een bedrijfje timmeren is blijkbaar nog niet hetzelfde als creatief meedenken tussen de lakens. Het zal wel ernstig zijn met onze minnaar anders zou hij zijn krediet wel aanwenden voor een grossiersverpakking Viagra. Blijft over dat macht erotiseert. Ook zonder stijve. Het slagveld overziend: de chirurge uiterlijke verzorging scheept zichzelf op met een bak vol drek. Is niet verliefd maar beschikt wel over een verengd blikveld. Blijft in bed liggen omdat het veel opbrengt. Betaalt voor geld liever elke prijs. Blijft denken: ”Geld kan veel kopen wat niet te koop is!” Prostitutie kent vele vormen …


4 reacties

Meralixe · 12 april 2011 op 07:43

Ik wist niet dat U mijn buurvrouw kende!
Nogmaals tien op tien al zitten er enkele harde realieteiten bij maar ja, wat moet men anders met “de waarheid” he!
Blijf kalm en geniet van de zon!

Mien · 12 april 2011 op 10:54

Voor hoofden met contouren …?!
Chatten en daten met volslanke mensen …?!
Dat zegt genoeg.

Mien reclameert

dokterblues · 12 april 2011 op 17:32

Èen geweldig goed stuk, mooie zinnen, goed over nagedacht. Alleen de twee hoofdpersonen krijgen nog heel wat om over na te denken.

nachtbraker · 17 april 2011 op 17:50

😀 goffers mooie zinnen, lag plat.

Geef een reactie

Avatar plaatshouder