Dertig meter voor mij loopt de mooiste vrouw van Groningen. Ze heupwiegt als een Amerikaanse Chevy met soepele schokbrekers, en beweegt voort met waardige stappen, een soort schrijden. Ze heeft een derrière waar je u tegen zegt, en haar lange benen reiken tot in de hemel. Haar blonde haar is opgestoken in een kittig staartje dat speels meebeweegt bij elke stap die ze zet. Ondanks het feit dat wij op de Vismarkt lopen, krijg ik spontaan de neiging mijn broek te laten zakken en te masturberen. Niet uit geilheid, maar mijn god, je loopt achter de mooiste keerzijde die je ooit hebt gezien en dan wil je toch iets van je bewondering laten blijken.

Net op tijd weet ik mij in te houden. Nog niet zo gek lang geleden kreeg mijn jongste zoon een boete van 75 euro voor wildplassen op het Centraal Station van Rotterdam, en ik vermoed dat wildtrekken goed is voor minstens het dubbele. Het zou me zelfs niet verbazen als je een bon krijgt van 225 euro en een jaar ontzegging van de rijbevoegdheid.

De vrouw slaat rechtsaf bij de Stoeldraaierstraat. Een gelukje voor mij want ik moet dezelfde kant op. Ik versnel mijn pas en na enige ogenblikken heb ik de vrouw weer in het vizier.
De Stoeldraaierstraat vormt, samen met de verderop gelegen Oude Kijk In ’t Jatstraat, een van de gezelligste winkelgebiedjes van Groningen, maar ik heb even geen oog voor etalages. Wel voor mijn paramour, die nog mooier lijkt dan zojuist op de Vismarkt.
Circumstantiae rem variant, zouden de oude Romeinen zeggen, de omstandigheden veranderen de zaak.

Na ongeveer honderd meter slaat de vrouw weer rechtsaf. Ik wist niet dat daar een straat was, nooit gezien.
Als ik op hetzelfde punt ben aangekomen, kijk ik naar rechts en zie een slecht verlicht steegje. Geen vrouw te bekennen. Vermoedelijk heeft ze door een van de deuren haar woning betreden.
Ik kijk omhoog. Soephuisstraatje.

De vrouw woont in het Soephuisstraatje. Ik kan een gevoel van teleurstelling niet onderdrukken. Je zou hopen dat zij in een echte straat resideert, een laan, een singel, een avenue, een boulevard waar je kunt zien en gezien worden, met gelegenheid voor koketteren en terrasseren, flaneren en flirten.
Maar nee, de vrouw woont in een soephuisstraatje.
Ik gesp mijn broeksriem een gaatje strakker en loop door. Mijn rijbevoegdheid komt vanavond niet in het geding.

Categorieën: Mannen & Vrouwen

Mosje

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

16 reacties

Bitchy · 5 maart 2009 op 13:54

[quote]Ze heupwiegt als een Amerikaanse Chevy met soepele schokbrekers[/quote]

Ik dacht dat zo’n ouderwetse citroen zo schommelde 😉

Al met al, column ging er bij mij in als hapklare brokken!

phoebe · 5 maart 2009 op 14:05

Ik zal deze column zeker in gedachten houden als ik ga kijken voor een huis.. Minstens een Avenue of een boulevard wordt het voor mij.. 😀

Nana · 5 maart 2009 op 14:18

Hoe kan je het zo schrijven dat ik blijf (glim)lachen.
Soephuisstraatje? Meer een … :oeps: stoepsletstraatje

doemaar88 · 5 maart 2009 op 15:42

Heerlijk stuk 😀

LouisP · 5 maart 2009 op 15:49

M.

begin fan te worden van korte stukjes
Deze is erg goed, vind ik.

L.

DreamOn · 5 maart 2009 op 15:59

[quote]en haar lange benen reiken tot in de hemel.[/quote]

Beetje cliché hoor, Mosje!
Deze zin kom je in elk pubergedicht zo’n beetje tegen.

lisa-marie · 5 maart 2009 op 19:14

“Soephuisstraatje ” het kan nog veel erger bijvoorbeeld kliekjessteeg 😀
hij is leuk en met veel plezier gelezen.

arta · 5 maart 2009 op 20:52

😆
Echt lachen dit stukje!
Maarre…bekijk het eens van de andere kant: In een soephuisstraatje valt zo’n achterwerk toch extra op?:-D

Mien · 6 maart 2009 op 07:18

De eerste twee alinea’s zijn echt super en vreten je als lezer op.
Daarna is het voor mij een beetje herhaling van zetten.
Vervolgens pak je me weer bij mijn (soep met) ballen en krijgt de column een mooi slotakkoord.

Mien

Dees · 6 maart 2009 op 10:16

Leuk, je fascinatie voor de straatnamen van [i]de[/i] stad, mijn ouwe stad. Volgens mij ligt daar nog evenzozeer de inspiratie als in het mooie achterwerk. Ik ben niet zo dol op geilende stukjes, maar dat is persoonlijk. Het is erg goed geschreven, as usual (zoals de Engelsen het zouden zeggen).

Anne · 6 maart 2009 op 12:04

Wat ik mooi vind is de vermenging erotiek en architectuur. Net als Dees misschien?
Doet me erg denken aan een bepaald gedeelte van Amsterdam, rond het begin (westelijke) deel van de Singel, rechts van het station. Tamelijk statig en chic, totdat je ergens wat per ongeluk een straatje inslaat met bijzonder felrood verlichte ramen….

Ma3anne · 6 maart 2009 op 13:00

Het Soephuisstraatje, ach ja. Ergens midden tussen de Brugstraat waar ik woonde en de Broerstraat waar ik naar school ging.
Voor 725 euro per maand kun je tegenwoordig in dat straatje – waar in de negentiende eeuw de soep heet werd opgediend – trouwens een mooie [url=http://www.kamer.nl/details-kamer-soephuisstraatje-in-groningen/17030.html][b]studio[/b][/url] huren. Dus onderschat die langbenige dame maar niet. 😀

Prlwytskovsky · 6 maart 2009 op 16:43

Wat voor soep? Erwten, bonen? 🙁

LouisP · 6 maart 2009 op 18:56

M.
inderdaad M. die twee eerste alinea’s zijn voor mij ook van ongekende schoonheid.

schitterend!

L.

Neuskleuter · 6 maart 2009 op 20:40

Ik moest gelijk denken aan de Butjesstraat. Het is een leuk punt om inspiratie uit te halen.

Mosje · 6 maart 2009 op 20:48

Ik zal maar niet beginnen over de Donkersgang, of nog erger, de Wipstraat.

Geef een antwoord