Toen ik afgelopen woensdag een opdracht van de maand schreef, die als een klok moest klinken, zat ik te typen met een angstige kitten van twaalf weken op mijn schouder en een kater van vijf maanden wiens nieuwsgierigheid een hoogte bereikte van “how high can you go”? “Tot het plafond dus”.
Hoeveel ik ook van mijn huisdieren hou, ik kon Theo wel meppen op dat moment. “Godsamme, mijn gordijnen naar de kl*te ”. Thea merkte wat spanning, wilde nog dichter bij mij zijn en begroef vervolgens haar nageltjes in mijn vlees. Theo bleef hangen, zat met zijn nagels vast in de gordijnen en heb (te) snel op “indienen” geklikt. Thea van mij afgetrokken, de huishoudtrap in de kelder gehaald en Theo bevrijd. Een half uurtje later was de rust wedergekeerd en zaten we met elkaar gezellig spinnend op de bank Utopia te kijken.
Een dag later zag ik dat mijn inzending gepubliceerd was, kan ik mezelf nog meppen?
4 reacties
Nummer 22 · 29 oktober 2018 op 19:27
Ach ja Suus, soms is een kattenmep voor de kat geen kattenpis maar wordt deze kat op het spek gebonden end dat is niet voor de kat z’n viool, mocht deze gaan violeren, maar dit terzijde.
Suus · 30 oktober 2018 op 13:30
Dan gebeurt er tenminste wat: om den wille van het smeer likt de kat de kandeleer
Mien · 29 oktober 2018 op 20:44
Waae ik aan denk?
Aan twee poezen met hazentanden en veuls te grote brillen. ?
Suus · 30 oktober 2018 op 13:34
Jammer dat ik hier geen foto kan plaatsen Mien. Er zijn van die geweldige foto bewerkings-apps tegenwoordig, bedankt voor de inspiratie, lag bijna in katzwijm, geen gezicht.