Gadverdamme. Wat een kou. Ik trek mijn sjaal verder op, laat mijn haar tegen beter weten in over mijn oren hangen en trek nog een velletje van mijn lip om tijd te rekken. Ik kan het wel. Ik trek de deur open en onmiddellijk blaast de wind mijn haar in een fietshelmmodel. Het zit in een ruk naar achteren, waardoor de kou vrij spel heeft op mijn oren. Ik begrijp het verlangen naar die Oudhollandse winters niet. En dan is het nog maar vijf graden boven nul. Als ik de schilderijen van Hendrick Averkamp zie, zou ik er bijna intrappen. Heren met hoeden die zwieren over het ijs, met aan hun arm een vrouw in een grootse jurk. Mannen aan de zijkant van het tafereel die hun Friese doorlopers onderbinden. Met een arrenslee over het ijs naar een molen in de verte, omgeven door prachtig heldere luchten. Half ingevroren boten aan de kant van het water, arbeiders die een wak in het ijs hakken om te kunnen vissen. Kinderen die een vervroegde vorm van ijshockey spelen. Het ijs is benauwend druk als je er zelf op zou staan, maar op zijn schilderijen voelt het als een gezellige dorpsbijeenkomst.

En dan de Elfstedentocht. Altijd dat geklaag over de kou, tot het begint te vriezen en de eerste geruchten over de Tocht der Tochten ontstaan. Zou het dit jaar lukken? Zou de kou genoeg aanhouden, zodat het zelfs mogelijk is om onder de fragielste bruggetjes door te schaatsen? Zou het ijs de hele meute kunnen houden, van Ljouwert naar Snits via het onderste puntje in Starum door Harns en dan weer rechtsaf richting Dokkum om tweemaal onder het bruggetje van Bartlehiem door te komen naar de finish in Ljouwert? Menigeen herinnert zich nog de laatste tocht van 1997, die draaide om Henk Angenent en Erik Hulzebosch. De stempels, de mutsen, de achterwerken die veelvuldig in beeld zijn gekomen. De toeschouwers met hun erwtensoep en warme chocolademelk.

Ik zou er bijna intrappen. Tot ik zelf de schaatsen aantrek op een kunstijsbaantje in de stad. Een harde wind teistert mijn gezicht, doet mijn ogen tranen. Mijn tenen zijn al gevoelloos vanaf het moment dat ik mijn schoenen uittrek. Binnen enkele minuten zijn mijn beide voeten gevoelloos en leiden zij een geheel eigen leven. Niet lang daarna doen ook mijn billen mee aan het ijzige tafereel en raakt mijn broek doorweekt van de valpartijen. En wie denkt dat ik mijn leenschaatsen vol zweet van mijn voorgangers snel uit heb, heeft het mis. Mijn handen zijn plotseling verstookt van een eigen wil en kunnen het fijne peuterwerk dat veters vereisen niet meer aan.

Het is mij elke keer snel duidelijk dat die kou niets voor mij is. Ik laat de Alvestêdefans maar praten en knik afwezig mee. Ik knik ook naar mijn moeder, die mij graag wilt opzoeken in de Fryske hoofdstad als het zover is. Buiten staan met bevroren tenen en tintelende oortjes is niets voor mij. Ik blijf lekker binnen voor de televisie en hoop stiekem dat het broeikaseffect doorzet voor warmere tijden.


10 reacties

SIMBA · 22 december 2008 op 13:12

Een column naar mijn hart Neus! Ik heb ook helemaal niks met de kou, ijs en sneeuw. Ik ga niet eens kijken bij de ijsbaan hier op de markt!
En de fun van zo’n dure wintersportvakantie kan ik al helemaal niet ontdekken.

Bitchy · 22 december 2008 op 15:34

Ik ben zo’n naieve doos die alles romantiseerd, dus ook bij een boerderij in het sneeuw met op de sloot een paar schaatsers, zie ik mezelf al staan met een beker warme chocolademelk.

Gemakshalve vergeet ik dan ff, mijn bevroren tenen, billen en vingers, waardoor ik de chocolademelk uit mijn bevroren tengels laat vallen, zo over mijn mooie witte gebreide sjaal heen….. :s

Ma3anne · 22 december 2008 op 15:57

[quote]Heren met hoeden die zwieren over het ijs,[/quote]
Wie zwieren er over het ijs? De heren of de hoeden?

[quote]Het ijs is benauwend druk [/quote]
Bedoel je dat het [b]op[/b] het ijs benauwend druk is?

[quote]De toeschouwers met hun erwtensoep en warme chocolademelk.[/quote]
Ik denk meer aan Beerenburg, bier, oranje, toeters en uitbundig feesten, als ik me de beelden van de toeschouwers herinner.

[quote]Mijn handen zijn plotseling verstookt van een eigen wil [/quote]
Ik neem aan, dat je bedoelt: mijn handen zijn plotseling [b]verstoken[/b] van een eigen wil?

Er zijn nog wat dingen die ik niet zo mooi vond. Kortom, ik heb betere Neuzen gelezen qua taal en dan schept de schrijver kennelijk hoge verwachtingen. 😉

Inhoudelijk vind ik het wel grappig, zoals je je eigen ontberingen afzet tegen het idylllische schilderij.

pally · 22 december 2008 op 18:03

Ma3 heeft het goed en uitgebreid verwoord, daar heb ik nauwelijk iets aan toe te voegen: lekker sfeertje, mooie beschrijving van het oude schilderij, maar wel veel slordigheden. En soms ook wel erg vaak dezelfde woorden achter elkaar. Altijd zonde van het geheel.b.v.:[quote]een harde wind teistert mijn gezicht, doet mijn ogen tranen. Mijn tenen zijn al gevoelloos vanaf het moment dat ik mijn schoenen uittrek. Binnen enkele minuten zijn mijn beide voeten enz.[/quote]

5x ‘mijn’in twee zinnen….
maar ja, kou kan een beetje verblinden. 😀
En hij is toch best leuk hoor!

groet van Pally

KawaSutra · 23 december 2008 op 01:11

Om over een bevroren neus nog maar niet te spreken.
En Avercamp is met een c. Anders verzandt je al snel in de Achterhoek: vrouw Haverkamp, vrouw Haverkamp, wat heb je grote tie……. Maar dat is weer een ander verhaal. Ik wil jouw mooie winterlandschap niet verstoren. 😀

Kotsveulen · 23 december 2008 op 09:02

Leuke column, Neuskleuter! Ik kan die hang naar dat wintergedoe ook niet volgen. Paar schoonheidsfoutjes, maar dat kan, hé. 🙂

arta · 23 december 2008 op 10:57

Inderdaad wat minder zorgvuldig geschreven dan dat je normaal doet, maarja, op elke neus zit wel eens een oneffenheidje, hè?:-D
Ik ben geloof ik in de minderheid hier, maar ik kan echt genieten van een mooie winterdag, zelfs op de schaats. (al is mijn schaatsen weinig romantiek-opwekkend)

Mien · 23 december 2008 op 11:16

Tintelend geschreven en tintelend gelezen.

Mien

doemaar88 · 23 december 2008 op 12:39

Ik vind beelden van mensen in de schnee altijd erg gezellig. Hetzelfde voor beelden van de Elfstedentocht. Het zorgt voor een mooi plaatje. Sfeer. Maar zodra ik zelf in de sneeuw of op het ijs sta, word ik bloedchagerijnig :hammer:

Leuke column, leuk onderwerp. Ik denk dat ik ook maar binnen blijf 😉

trawant · 25 december 2008 op 12:18

Kijk en dáár word je nu zo verkouden van, Deus..
Ik verheug me al op de tocht maar wel lekker voor de tv..
Leuk opwarmertje dit stukje !

Geef een antwoord