Het raam staat open als een laat januariwindje mijn geurkaars doet flakkeren. Mijn zojuist geïnstalleerde nieuwe versie van iTunes is mijn deejay als hij Bach en Beethoven met een fade out als slap bruggetje aan elkaar last. Mijn Spaatje laat steeds minder koolzuur naar de oppervlakte stijgen als mijn driekwart zware shag naar me lonkt en de vloei van het pakje gescheurde Mascotte mij paait. De Volkskrant ligt verdeeld over meerdere katernen over de tafel en Silvia Kristel kijkt mij op de voorkant van het zaterdagmagazine toch minder wulps aan dan al die keren dat ze als Emanuelle mijn gedachte en mijn zwellichaampjes vulde. Ondertussen laat Beethoven mij weten middels teksten van Schiller dat alle Menschen Brüder moeten worden. Een mooi streven. En knap ook. Een dergelijk voorziende blik in de achttiende eeuw, geschreven door een stokdove componist en de penvriend van een van ’s werelds grootste schrijvers.

Een psychiater zei ooit hierover tegen mij dat alle geniale grootheden die de mensheid ooit voortbracht allen een behoorlijke tik van de molen hebben gehad. Beethoven was geniaal, en hoewel de molens in het Duitse achterland dun zijn gezaaid, een tik daarvan heeft hij zeker gehad. Voor de kenners behoeft de naam Johan Sebastiaan Bach als respectievelijk tweede geen verdere uitleg.

Buiten het klassieke genre heeft die oude molen meerdere tikken uitgedeeld. “With the lights out it’s less dangerous”, grungte Curt Cobain mij menigmaal toe. Niet geheel onprofetisch, als je 3 jaar later het levenslicht voor de eeuwige zonnebank verruilt.

Het lijkt alsof al mijn grote geesten voortijdig een eind aan hun leven maken. Het niet mee willen draaien in de molen, wars van elk etiquette, onaangepast.

Had Cobain zijn leven moeten behouden om zijn beste teksten te evenaren? Ik vind van niet.
Genieën als Beethoven en Cobain hebben geleden. Mijn inziens als geen ander.
Lijden zonder balans. Dat lukt de één wel en de ander wat minder. Adam Duritz, zanger van de Counting Crows (over genieën gesproken) verwoordt het prachtig met: “And some of us are dancers on the midway”

Zo heeft ieder zijn of haar lijden. Mijn eigen lijden ligt in de weegschaal.
Hoogmoed en nét niet vallen. Ik ben dan ook geen genie, hooguit ingenieus.

Mijn lijden maakt Yin, mijn humor Yang.
Ik ben de meest optimistische fatalist die u zult vinden.
Dat is misschien niet doorsnee, misschien wat onaangepast.
Misschien houd ik er een andere visie op na?
Bij benadering is ‘wellicht’ het beste antwoord.

Toch als ik een voorstelling van een vroegtijdige dood probeer te maken, mij probeer te verdiepen in die bijna doodervaring, stel ik me de vraag:
Geen licht of wel-licht?

Categorieën: VC-Martijn

16 reacties

Mosje · 1 april 2005 op 20:31

En had je hiervoor geld willen vangen??
:laugh:

alle gekheid op een stokje: erg mooi stukje!!

WritersBlocq · 1 april 2005 op 20:38

:laugh: :laugh: :laugh: @ Mosje
[quote]Toch als ik een voorstelling van een vroegtijdige dood probeer te maken, mij probeer te verdiepen in die bijna doodervaring, stel ik me de vraag:
Geen licht of wel-licht? [/quote]
Dit is een topper, binnenkort te zien in het café, komt er ook nog wat zinnigs in 😛 😛
Groetje, Paulus.

Wright · 1 april 2005 op 20:50

[quote]Een psychiater zei ooit hierover tegen mij dat alle geniale grootheden die de mensheid ooit voortbracht allen een behoorlijke tik van de molen hebben gehad[/quote]

Jammer dat het omgekeerde niet het geval is… 😕
Die tik van de molen is behoorlijk aangekomen maar het geniale is helaas uitgebleven.. 😉

pepe · 1 april 2005 op 21:22

[quote]Dat is misschien niet doorsnee, misschien wat onaangepast.[/quote]

Dat zullen we je vergeven.

Even een vraagje, zouden ze internet hebben in de hemel? Dan kan jij gewoon doorgaan met het schrijven van columns

Dees · 1 april 2005 op 21:49

En die molen maar doordraaien.. Prachtig stukje!

🙂

Dees

Li · 1 april 2005 op 22:08

[quote]Mijn lijden maakt Yin, mijn humor Yang.[/quote]

En zo is alles weer in balans.

Geweldige column collega 😛

Li

champagne · 1 april 2005 op 22:32

[quote]Mijn eigen lijden ligt in de weegschaal[/quote]
Het mijne ook, maar dan anders 😛

Mooie column!

Raindog · 1 april 2005 op 23:09

Erg mooi Martijn.

[quote]Toch als ik een voorstelling van een vroegtijdige dood probeer te maken, mij probeer te verdiepen in die bijna doodervaring, stel ik me de vraag: Geen licht of wel-licht?[/quote]

Misschien gaat het inderdaad wel om diezelfde distinctie tussen geniaal en ingenieus als tussen het zien van het licht in dood of in leven. Als dat zo is kan ik me de moeite die sommigen daar mee hebben voorstellen. Een beetje dan.

Erg mooi.

Mup · 2 april 2005 op 00:34

Indrukwekkend, en erg in balans, volgens mij,

Groet Mup.

Ma3anne · 2 april 2005 op 01:09

Dit vind ik genie-ten!

Op de klanken van Bach wil ik graag even mee in jouw filosofische denkraam. Heel aparte column weer.

(Het barst overigens van de moderne windmolens in het Duitse achterland, heb ik onlangs kunnen waarnemen. Wie weet hoeveel genieën dit nog oplevert.)

Louise · 2 april 2005 op 07:24

Bijzonder en mooi geschreven!

(ik woon vlakbij een molen; ik weet even niet of ik me nu ongerust moet maken, of juist niet;-))

viking · 2 april 2005 op 12:49

jawel, jij hebt duidelijk een tik van de molen…
het is al april…

sally · 2 april 2005 op 21:34

Heerlijke, voor mij niet te evenaren column.
Echt lekker leesvoer.

liefs
Sally

Martijn · 2 april 2005 op 23:02

[b]@[/b]
WritersBlocq, Wright, Li, Champagne, Mup, Ma3anne, Louise, Viking & Sally:
Dank voor alle reacties!!

Mosje: mag het dan wel de strijkstok zijn?
Pepe: tegenwoordig schijnt er wel een hemels lijntje te liggen.
Dees: er lijkt enig vergelijk te trekken met een globe; De cirkel blijft rond.
Raindog: Rain down the essence!!

Groet Martijn 😀

melady · 3 april 2005 op 23:48

[quote]tegenwoordig schijnt er wel een hemels lijntje te liggen.[/quote]

Het is wit en ligt op een spiegel….

strakke column.

Melady 🙂

ignatius · 27 april 2005 op 20:32

Geweldig.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder