Tunnelvisie

Het raam staat open als een laat januariwindje mijn geurkaars doet flakkeren. Mijn zojuist geïnstalleerde nieuwe versie van iTunes is mijn deejay als hij Bach en Beethoven met een fade out als slap bruggetje aan elkaar last. Mijn Spaatje laat steeds minder koolzuur naar de oppervlakte stijgen als mijn driekwart zware shag naar me lonkt en de vloei van het pakje gescheurde Mascotte mij paait.

Hekwerk

Op jonge leeftijd wist ik vaak de slaap te niet vatten. Pedagogische onmacht leerde mij dat ik schaapjes moest tellen. Schaapjes die over een hek springen. Iets dat ik nooit heb begrepen. Waarom springt een schaap in ‘s hemelsnaam over het hek? Het hield me bezig, het werd een dagtaak, een obsessie, een dwangneurose voor het leven. Ik moest in therapie.
Achttien jaar lang.

Rancune

Ooit had ik een relatie. Een [i]long term relationship[/i], een [i]liaison d’aversion.[/i].
Rancune, dat was haar naam. Ze was bloedmooi. Lang donkerrood haar gegolfd in meerdere lagen. Rancune droeg geen make-up en keek je liefst recht in je ogen aan. Ze stelde zich voor met een lieve lach en een warme, zachte hand.

Upload & Personal

Het zoeken in Google op drie-en-tachtig-jarige Mongoolse prostituees uit Oelan Bator die de horlepiep dansen op de door S.O.A’s geteisterde mega pik van hun overleden achterbuurman, is passé.

Alle Turken terug naar Marokko

[b][size=small]Het woord ’Murk’ gekozen tot woord van twee-duizend-en-vijf.[/size][/b]

[size=xx-small][b]Utrecht[/b],
Van onze verslaggever: [/size]

De Tweede Kamer heeft bij monde van Hirsi Ali het woord ‘Murk’ verkozen tot hét woord van twee-duizend-en-vijf.

Een Murk is een contaminatie van de woorden Marokkaan en Turk en gaat onze Van Dale sieren als Murk: [i] [b]De Murk[/b]: (de ~ (m), ~en)[/i]
Een naar knoflook riekende geïmporteerde goudzoeker, al dan niet met uitgehuwelijke Fatima of Karima. Voorheen [i][b]gastarbeider[/b] (de ~ (m.), ~en).[/i]

Tussen bank en bovenkamer.

– “Wat ben je aan het doen Marijke?”
– “Ik lees, dat zie je toch Herman.”
– “Wat lees je?”
– “Een boek.”
– “Jahaa, maar waar gaat het over, hoe heet het?”
– “Brave New World, van Huxley.”
– “Huxwie?”
– “Huxley!”

Hoofdzaken & Kopzorgen.

Ik heb begrepen dat in de regio Amsterdam nog een columnist gezocht wordt, bij voorkeur een zware roker. Ik opteer voor de functie en schrijf onder het synoniem “Antoni van Leeuwenhoek” over een samenleving in schizofrene toestand.

Evolutie van de hoon.

“Na een dag hard zwoegen in de mijnen hebben wij wel een uitje verdiend.
Lijkt het jou ook niet zo vrind?” “Zowaar mijn naam Hendrikus den Ruijter is,
een uitstapje komt ons echt toe! Waar wilt gij henen gaan?”
“Zo’n partijtje voetbal lijkt mij een uitstekende gelegenheid om als vrinden onder elkander de namiddag te spenderen.” “Gezellig, laten wij het er tijdens de schaft over hebben met onze kumpels.”
[b]Pfrriiieeeeeewiejt!!!![/b]

Prijs de Heer! (50 cent)

Wat bezielde U in ‘s hemelsnaam toen U op dag acht, de fastfood-ketens op aarde zette?! Waren de mislukkelingen na dag zes geen teken aan de wand?!
Had U na de eerste dag al niet moeten inzien dat het nooit meer goed zou komen?!
“Let’s make things better”, zal U hebben gedacht. Een loze kreet zo blijkt.
Zelfs jaren later niet echt succesvol. U zult ingezien hebben dat je met een vergiftigde appel niet ver komt, dus waren die genetisch gemanipuleerde pre-fabburgers een logisch gevolg. Toch?

Boe!

“Heej, hij zei vuile KutMarokkaan tegen mij!” – Hè? –
‘Ze’ zei dit tegen een groepje jongeren met een hoog gangsta-wannebee gehalte dat toevallig passeerde. Ik, lang, blank en in het bijzonder kaal, was mij van geen kwaad bewust. Dit was toch dezelfde negroïde dame die even daarvoor zonder enige aarzeling en ongevraagd op mijn schoot kwam zitten? Zij was toch diegene die mij wilde laten citeren (zij noemde het voorlezen) uit de Vrij Nederland? Zij was toch diegene die mij “eunne staive wilde laote kraige?”

Onderbuikgevoeligheden

Ik ben nu één van hen, één van de velen.
Nu kan ik er óók over meepraten. Been there, seen it, done that.
Vandaag mocht ik namelijk mijn eerste officiële bedreiging in ontvangst nemen.
Erg spectaculair kan ik u vertellen.

Mooi rood is wél lelijk.

Het centrum ligt er wat ontdaan bij. De broeikassen aan de rand van de gemeente, die anders voor een zodanig mooie oranje gloed zorgen, lijken op de spaarstand te staan. Mijn ranja op het Oranjeboom bierviltje, lijkt te verkleuren tot een matig rosétje uit een dubieus jaar. 1974 Ofzo.